Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Παχύσαρκο το 30% του παγκόσμιου πληθυσμού



O αριθμός των ανθρώπων στον πλανήτη μας που έχουν βάρος παραπάνω από το κανονικό, δηλαδή είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, ξεπέρασε τα 2,1 δισεκατομμύρια (από 857 εκατ. το 1980), φθάνοντας πλέον σχεδόν το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού (30%), σύμφωνα με νέα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στο κορυφαίο ιατρικό περιοδικό "The Lancet", με επικεφαλής μία ελληνικής καταγωγής επιστήμονα.

Η χώρα με τους περισσότερους παχύσαρκους είναι οι ΗΠΑ (το 13% των συνολικών παχύσαρκων διεθνώς και σχεδόν ένας στους τρεις ενήλικους στη χώρα) και ακολουθούν κατά σειρά Κίνα, Ινδία, Ρωσία και Βραζιλία. Συνολικά εκτιμάται ότι στη Γη υπάρχουν πάνω από 671 εκατ. παχύσαρκοι (δηλαδή με δείκτη σωματικής μάζας πάνω από 30, ενώ οι υπέρβαροι έχουν 25-30). Τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφονται στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, όπου το 58% των ανδρών και το 65% των γυναικών άνω των 20 ετών είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

Στις ανεπτυγμένες χώρες (όπου ζουν το 62% των παχύσαρκων του πλανήτη) οι παχύσαρκοι άνδρες είναι περισσότεροι από τις γυναίκες, ενώ αντίστροφα στις αναπτυσσόμενες χώρες υπερτερούν οι παχύσαρκες γυναίκες. Μεταξύ 1980-2013, τα ποσοστά των υπέρβαρων ενηλίκων παχύσαρκων ανδρών παγκοσμίως έχουν αυξηθεί από 29% σε 37% και των γυναικών από 30% σε 38%.

Μεταξύ των παιδιών και των εφήβων, ο αριθμός υπέρβαρων και παχύσαρκων έχει αυξηθεί σημαντικά κατά σχεδόν 50% μέσα στις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Στις ανεπτυγμένες χώρες ειδικότερα, το 23% των κοριστιών και το 24% των αγοριών έχουν βάρος πάνω από το κανονικό. Στις αναπτυσσόμενες χώρες το αντίστοιχο ποσοστό είναι περίπου 13% και για τα δύο φύλα, αλλά αναμένεται να αυξηθεί, όσο οι χώρες αυτές γίνονται πλουσιότερες.

Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, με επικεφαλής την ελληνικής καταγωγής καθηγήτρια Εμμανουέλα Γακίδου, απόφοιτο του Χάρβαρντ, επισημαίνουν ότι σε καμία χώρα δεν φαίνεται να υπάρχει πραγματικά μείωση της παχυσαρκίας. Το πρόβλημα αποδίδεται στον «εκσυγχρονισμό του κόσμου», που οδηγεί σε «σωματική αδράνεια σε όλα τα επίπεδα». Επίσης στις αιτίες περιλαμβάνεται η «ενεργή προώθηση της κατανάλωσης τροφίμων από τη βιομηχανία» και η υπερβολική κατανάλωση θερμίδων.

Η μελέτη, που ανέλυσε στοιχεία για 188 χώρες, σύμφωνα με το ΒΒC, καλεί τις αρμόδιες Αρχές να δράσουν επειγόντως με συντονισμένο τρόπο για την καταπολέμηση της επιδημίας της παχυσαρκίας. Όπως δήλωσε η Γακίδου, «αντίθετα με άλλους μεγάλους κινδύνους για την παγκόσμια υγεία, όπως το κάπνισμα και η παιδική διατροφή, η παχυσαρκία δεν μειώνεται διεθνώς».

Πρόσθεσε πάντως πως υπάρχουν μερικές ενδείξεις ότι η επιδημία της παχυσαρκίας έχει πια «πιάσει ταβάνι» σε ορισμένες ανεπτυγμένες χώρες και πλέον σταθεροποιείται. Όπως είπε όμως, «ο στόχος του ΟΗΕ να σταματήσει η αύξηση της παχυσαρκίας έως το 2025 είναι πολύ φιλόδοξος και είναι απίθανο να επιτευχθεί χωρίς συντονισμένη δράση».

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Ζέστη! Προσοχή στην αφυδάτωση



Ο καιρός ζέστανε -αν και άργησε η αλήθεια είναι- αλλά ξαφνικά από τις βροχές και την ψυχρούλα, το θερμόμετρο έκανε άλμα! Κανείς δεν ήταν έτοιμος για τόσο απότομη αλλαγή, την οποία παρόλα αυτά και την αποζητούσαν όλοι και ευπρόσδεκτη ήταν. Τι γίνεται όμως τώρα με τη ζέστη και το νερό που πρέπει να πίνει κανείς; Πότε υπάρχει γενικά κίνδυνος αφυδάτωσης;

Ο όρος αφυδάτωση περιγράφει μια κατάσταση αρνητικού ισοζυγίου νερού. Η μείωση του συνολικού ύδατος του οργανισμού μπορεί να οφείλεται σε πλήθος διαταραχών, ενώ αποτελεί συχνό και ενίοτε σοβαρό πρόβλημα της παιδικής ηλικίας.

Το αρνητικό ισοζύγιο μπορεί να προκύψει:

-Από μειωμένη πρόσληψη
-Από αυξημένη απώλεια
-Από μετακίνηση ύδατος στον τρίτο χώρο (μετακίνηση υγρής φάσης εκτός των αγγείων και παραμονή της στον χώρο μεταξύ των κυττάρων)

Η ελάττωση της συνολικής ποσότητας ύδατος του οργανισμού αφορά τόσο τον ενδοκυττάριο όσο και τον εξωκυττάριο χώρο, ενώ σοβαρή αφυδάτωση μπορεί να οδηγήσει σε υπογκαιμικό shock (μείωση του όγκου του αίματος που κυκλοφορεί εντός των αγγείων και κατάρριψη).

Η αφυδάτωση μπορεί να συνοδεύεται και από διαταραχές της ωσμωτικότητας (της ωσμωτικής πιέσεως του αίματος) και να παρουσιάζεται με υπονατριαιμία (Na+ ορού του αίματος κάτω των 130 m Εq / L) ή με υπερνατριαιμία (Na+ ορού άνω των 150 m Eq/L).

Συνήθεις διαταραχές που προκαλούν αφυδάτωση είναι:

-Γαστρεντερίτιδα
-Σακχαρώδης Διαβήτης
-Άποιος διαβήτης
-Ειλεός, παγκρεατίτιδα, περιτονίτιδα
-Εμπύρετα νοσήματα-Αναφυλακτικό – σηπτικό shock
-Κυστική ίνωση
-Δραστηριοποίηση και παραμονή, σε υπερβολικά θερμό περιβάλλον
-Μειωμένη πρόσληψη

Η κλινική έκφραση της αφυδάτωσης αντικατοπτρίζεται από την μείωση τόσο του ενδοκυττάριου ύδατος, όσο και του ενδοαγγειακού.

Η μείωση του ενδοαγγειακού όγκου συνεπάγεται πτώση της αρτηριακής πίεσης, αύξηση της καρδιακής συχνότητας και μείωση της παραγωγής ούρων (ολιγουρία). Η ταχύπνοια (γρήγορη αναπνοή) και η υπέρπνοια (βαθειές αναπνοές), συχνά συνοδεύουν την αφυδάτωση.

Η ενδοκυττάρια αφυδάτωση εκδηλώνεται κλινικά με ελάττωση της ελαστικότητας του δέρματος και της εφύγρανσης των βλεννογόνων καθώς και με σημειολογία από το κεντρικό νευρικό σύστημα (παραλήρημα, χωροχρονικός αποπροσανατολισμός, λήθαργος, σπασμοί, κώμα).

Η βαρύτητα της εικόνας, εξαρτάται αντίστοιχα από την βαρύτητα της αφυδάτωσης. Η σοβαρή αφυδάτωση οδηγεί σε υπογκαιμικό shock (καταπληξία) και υποξία.

Η θεραπεία της αφυδάτωσης συνίσταται, στην αποκατάσταση του ισοζυγίου του ύδατος, παράλληλα με την αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου και τη ρύθμιση πιθανών ηλεκτρολυτικών διαταραχών ( νατρίου, καλίου, συχνά και ασβεστίου).

Το πρώτο βήμα αποτελεί ο καθορισμός της βαρύτητας της αφυδάτωσης και ο προσδιορισμός του ελλείμματος του ύδατος. Επί ήπιας και μέτριας αφυδάτωσης και επί γαστρεντερικής ανοχής, γίνεται προσπάθεια για αναπλήρωση του ελλείμματος με χορήγηση από του στόματος κατάλληλων διαλυμάτων (αλατούχα υδατικά διαλύματα).

Η από του στόματος ενυδάτωση, γίνεται αρχικά σε μικρές και συχνά λαμβανόμενες ποσότητες, προς αποφυγή ερεθισμού του γαστρεντερικού σωλήνα. Επί αδυναμίας λήψεως υγρών από του στόματος, όπως και σε περίπτωση σοβαρής αφυδάτωσης, γίνεται χρήση ενδοφλεβίων διαλυμάτων.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτεί η ρύθμιση της υπονατριαιμίας και της υπερνατριαιμίας όταν αυτές συνυπάρχουν.


Πηγή: www.capitalhealth.gr

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Πρέπει να βάλετε το παιδί σας σε δίαιτα;



Ποια εικόνα έρχεται στο μυαλό σας, όταν σκέφτεστε ένα μωρό; Απαλό δέρμα, μυρωδιά από παιδικό γαλάκτωμα και… δίπλες. Σαν το «ανθρωπάκι» της Michelin ένα πράγμα. Ακριβώς! Αυτές οι… δίπλες είναι ό,τι πιο φυσιολογικό για ένα μωρό.

Αυτό, όμως, δεν το ενστερνίζονται όλοι οι γονείς. Αρκετοί είναι εκείνοι, που πιστεύουν, ότι το μωρό τους θα πρέπει να έχει το «τέλειο» κορμί από πολύ μικρό, με αποτέλεσμα να αποφασίζουν από μόνοι τους να του κάνουν δίαιτα, προκειμένου να αδυνατίσει.


ΔΙΑΙΤΑ ΓΙΑ ΜΩΡΑ: ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΙΔΕΑ

Περίπου ένα στα δέκα μωρά θεωρείται παχύσαρκο, σύμφωνα με άρθρο στο περιοδικό TIME. Ένας αριθμός, που διπλασιάστηκε την τελευταία δεκαετία και σίγουρα έχει προκαλέσει την ανησυχία της παγκόσμιας παιδιατρικής κοινότητας, αλλά κάποιοι γονείς φθάνουν στο άλλο άκρο.

Έχουν καταγραφεί περιστατικά με γονείς να υποβάλουν σε δίαιτα ακόμα και βρέφη ενός έτους, χωρίς φυσικά τη συγκατάθεση του παιδιάτρου, ενώ υπάρχει και ζευγάρι στις Ηνωμένες Πολιτείες, που έδινε λιποδιαλύτες στο δίχρονο αγοράκι του, γιατί πίστευε ότι είναι υπέρβαρο.

Πηγή: mother.gr

Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Τι γίνεται με την προληπτική λήψη ασπιρίνης;



Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο λαμβάνουν καθημερινά ασπιρίνη με την πεποίθηση ότι, θα αποτρέψουν μια καρδιακή προσβολή ή κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο. Όμως, επιστήμονες, ανακοίνωσαν πως, εάν κάποιος έχει ήδη πάθει καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό, η ασπιρίνη κάνει περισσότερο κακό παρά καλό και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται προληπτικά για το σκοπό αυτό.

Η αιτία που συμβαίνουν τα περισσότερα εμφράγματα είναι, η ρήξη των εναποτεθέντων πλακών χοληστερόλης από τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων, τα οποία και τροφοδοτούν την καρδιά. Οι πλάκες αυτές εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας θρόμβους. Η ασπιρίνη από την άλλη μεριά, μειώνει την «κολλώδη υφή» του αίματος, αποτρέποντας τη δημιουργίας μέρους αυτών των θρόμβων, αλλά κάποιες φορές «σπάει» και μερικούς που έχουν ήδη δημιουργηθεί.

Ωστόσο, με τη ρήξη της αθηρωματικής πλάκας, προκαλούνται συχνά μικροσκοπικές αιμορραγίες στα σημεία των εύθραυστων αγγείων από όπου αποκόπηκε η πλάκα αυτή. Έτσι, ενώ η ασπιρίνη μπορεί να αποτρέψει κάποιες καρδιακές προσβολές με την μείωση της δημιουργίας των θρόμβων, από την άλλη μπορεί να μεγαλώσει την αιμορραγία στα προαναφερθέντα σημεία, με αποτέλεσμα το συνολικό όφελος να μην είναι υπέρ της αποφυγής ενός εγκεφαλικού ή μιας καρδιακής προσβολής.

Αν και ο FDA (Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων Αμερικής –ο επίσημος φορέας που ρυθμίζει τα φάρμακα στις ΗΠΑ) συνεχίζει να υποδεικνύει πως, η ασπιρίνη είναι ευεργετική για τους ανθρώπους που έχουν υποστεί επεισόδια εγκεφαλικού ή καρδιακής προσβολής, υπάρχουν επιστήμονες που επιμένουν πως, τα αποδεικτικά στοιχεία για λήψη της πέραν των τεσσάρων εβδομάδων, συνηγορούν υπέρ της διακοπής της λόγω έλλειψης περεταίρω προστασίας.

Επιπλέον, μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Lancet το 2000, έδειξε αυξημένο κίνδυνο καρδιακής προσβολής ακόμα και ανάμεσα στους εθελοντές εκείνους που λάμβαναν ασπιρίνη.

Οι επιστήμονες σημειώνουν ότι, «ενδεχομένως θα έπρεπε η ασπιρίνη να χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο όπως και τα αντιβιοτικά. Με ένα σύντομο χρονικό διάστημα λήψης της μετά από μια καρδιακή προσβολή ή ένα εγκεφαλικό, ενώ στην πορεία να διακόπτεται η κατανάλωσή της.»

Προς το παρόν, σύμφωνα με συνέντευξη του John Cleland, καθηγητή Κλινικής Καρδιολογίας στο Imperial College London, που παραχώρησε στην Daily Mail, φαίνεται πως, οι άνθρωποι που δεν έχουν υποστεί κάποιο επεισόδιο από τα παραπάνω, δεν έχουν καμία απόδειξη πως το όφελος της ασπιρίνης υπερβαίνει το κακό που μπορεί να κάνει σε περίπτωση αιμορραγίας ενός αγγείου. Ακόμα και για τους ανθρώπους που έχουν υποστεί καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό, παραμένουν ερωτήματα για το μακροπρόθεσμο όφελος.


Πηγή: www.capitalhealth.gr

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

«Ύπουλος» ο καρκίνος του παγκρέατος

Ο καρκίνος του παγκρέατος αποτελεί το δέκατο συχνότερο καρκίνο στους άντρες και στις γυναίκες παγκοσμίως (περίπου 3% όλων των καρκίνων), ενώ εμφανίζεται συχνότερα μετά τα πενήντα έτη και αυξάνει η συχνότητα του όσο αυξάνει η ηλικία, με ελαφρώς μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης στους άντρες.

Το πάγκρεας αποτελεί έναν μεγάλο αδένα του ανθρώπινου οργανισμού, του οποίου η λειτουργία είναι, να παράγει ένζυμα που εκκρίνονται: α) στο δωδεκαδάκτυλο, μετά τα γεύματα και βοηθούν στην πέψη και απορρόφηση των τροφών από το έντερο (εξωκρινής μοίρα παγκρέατος) και β) στο αίμα (π.χ. ινσουλίνη) όπου βοηθούν στην απορρόφηση, αποθήκευση και το μεταβολισμό των θρεπτικών συστατικών (ενδοκρινής μοίρα παγκρέατος).

Σε αρχικά στάδια της νόσου ο ασθενής συχνά δεν παρουσιάζει κάποιο σύμπτωμα. Και αργότερα όμως στην πορεία της νόσου τα συμπτώματα είναι μη ειδικά, δηλαδή μπορεί να εμφανιστούν σε πολλές διαφορετικές παθήσεις και σε ένα μικρό ποσοστό μόνο οφείλονται στον καρκίνο του παγκρέατος. Τα συχνότερα εξ αυτών είναι:

-Πόνος στην κοιλιά και συχνά και πόνος στη μέση (εξαιτίας της θέσης του παγκρέατος)
-Σταδιακά εμφανιζόμενος ανώδυνος ίκτερος (κίτρινο χρώμα δέρματος και ματιών (στο φυσιολογικά λευκό τμήμα του ματιού), και μερικές φορές σκούρου χρώματος ούρα και άχρωμα κόπρανα)
-Απώλεια σωματικού βάρους (εξαιτίας της κακής απορρόφησης θρεπτικών συστατικών από το έντερο)
-Αδυναμία-καταβολή
-Διάρροια
-Ναυτία-έμετοι
-Εκδηλώσεις κατάθλιψης που μπορούν να παρουσιαστούν αρκετούς μήνες πριν τη διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος
-Συμπτώματα συμβατά με σακχαρώδη διαβήτη

Η υποψία της νόσου τίθεται αρχικά με την εκδήλωση των συμπτωμάτων, την κλινική εικόνα και τον απεικονιστικό έλεγχο, είτε αυτός γίνεται λόγω συμπτωμάτων του ασθενή είτε τυχαία (για άλλους λόγους).

Ο απεικονιστικός έλεγχος της κοιλιάς περιλαμβάνει το υπερηχογράφημα, την αξονική και τη μαγνητική τομογραφία άνω κοιλίας και την χολλαγγειο-παγκρεατογραφία. Για να μπει η διάγνωση της νόσου πρέπει να γίνει βιοψία και ιστολογική εξέταση τμήματος από την ύποπτη περιοχή του παγκρέατος, ή άλλη μεταστατική εστία.

Η θεραπεία που μπορεί να προσφέρει ίαση της νόσου είναι η χειρουργική αφαίρεση του όγκου. Δυστυχώς, όμως, λόγω της συχνής απουσίας συμπτωμάτων, ένα μέρος μόνο των ασθενών διαγιγνώσκεται σε αρχικό στάδιο ώστε να μπορέσει να χειρουργηθεί. Όταν δεν είναι εφικτή η χειρουργική θεραπεία, η χημειοθεραπεία και μερικές φορές και η ακτινοθεραπεία, συνιστούν τη θεραπεία της νόσου.

Επίσης, εφαρμόζονται με επιτυχία και νεώτερες θεραπείες του καρκίνου, οι λεγόμενες βιολογικές θεραπείες που στοχεύουν σε συγκεκριμένο γονίδιο του καρκινικού κυττάρου. Ο συνδυασμός αυτών των θεραπειών, προσφέρει ίαση σε ορισμένους ασθενείς, ενώ στους υπόλοιπους εξασφαλίζει αύξηση της ζωής, ανακούφιση των συμπτωμάτων της ασθένειας και μια καλή ποιότητα.

Δυστυχώς δεν υπάρχει κάποιος τρόπος πρόληψης της νόσου. Η αποφυγή των προδιαθεσικών παραγόντων (πλούσιες σε λιπαρά τροφές, αλκοόλ, κάπνισμα, καφεΐνη, σακχαρώδης διαβήτης, χολολιθίαση, κληρονομικότητα και πιο σπάνια, η χρόνια παγκρεατίτιδα) μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης της νόσου, χωρίς όμως να εξασφαλίζει τη μη εμφάνισή της. Η γνώση και η ευαισθητοποίηση για έγκαιρη επίσκεψη στο γιατρό αποτελούν ίσως το μοναδικό τρόπο έγκαιρης διάγνωσης και ίασης.


Πηγή: www.capitalhealth.gr

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Χοληστερόλη, αιτία στειρότητας

Τα υγιή ζευγάρια που δυσκολεύονται να πιάσουν παιδί, καλά θα έκαναν να ελέγξουν τα επίπεδα της χοληστερόλης τους, καθώς μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα διαπίστωσε ότι ιδίως αν τόσο ο άνδρας όσο και η γυναίκα έχουν υψηλούς δείκτες στο αίμα τους, τότε μειώνεται η πιθανότητα σύλληψης. Είναι η πρώτη φορά που μια μελέτη συσχετίζει τα επίπεδα χοληστερόλης και των δύο υγιών συντρόφων με τη γονιμότητα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επιδημιολόγο Ενρίκε Σίστερμαν του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού και Ανθρώπινης Ανάπτυξης των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism", μελέτησαν 500 ζευγάρια ηλικίας 18 έως 44 ετών, που προσπαθούσαν να πιάσουν παιδί και δεν είχαν καταφύγει σε κάποια κλινική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Μετά από ένα έτος μελέτης, 347 από τα ζευγάρια τα είχαν καταφέρει.

Τα τεστ αίματος που είχαν γίνει στο μεταξύ, αποκάλυψαν ότι υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στα επίπεδα ελεύθερης χοληστερόλης των δύο συντρόφων και στο χρονικό διάστημα που περνάει, εωσότου πιάσουν παιδί. Η σχέση αυτή ισχύει ανεξάρτητα από άλλους παράγοντες, όπως η ηλικία του ζευγαριού, η μόρφωσή τους, το βάρος τους και η φυλή τους.

Η ελεύθερη χοληστερόλη -που δεν περιλαμβάνεται στα συνήθη τεστ αίματος- δεν συνδέεται με κάποιο άλλο μόριο, ενώ αντίθετα η γνωστή «καλή» (HDL) και «κακή» χοληστερόλη (LDL) συνδέονται μέσα στον οργανισμό με συγκεκριμένες πρωτεΐνες.

Τα ζευγάρια που δεν είχαν πιάσει παιδί, είχαν κατά μέσο όρο υψηλότερο επίπεδο ελεύθερης χοληστερόλης σε σχέση με όσα είχαν πιάσει. Ακόμη, τα ζευγάρια όπου η γυναίκα είχε υψηλότερη ελεύθερη χοληστερόλη, αλλά ο άνδρας όχι, χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο για να πιάσουν παιδί, σε σχέση με τα ζευγάρια που είχαν φυσιολογικά επίπεδα του συγκεκριμένου βιοδείκτη.

Η χοληστερόλη -ή χοληστερίνη- πιθανώς σχετίζεται με τη γονιμότητα, επειδή αποτελεί δομικό συστατικό τόσο των ανδρικών, τόσο και των γυναικείων ορμονών, όπως είπε ο Σίστερμαν. Οι ορμόνες αυτές παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ικανότητα ενός ζευγαριού να πιάσει παιδί, καθώς επηρεάζουν τόσο την ποιότητα του σπέρματος, όσο και τη γονιμοποίηση του ωαρίου.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι η διατήρηση φυσιολογικών επιπέδων χοληστερόλης είναι σημαντική τόσο σε νεαρή ηλικία από άποψη γονιμότητας, όσο και σε μεγαλύτερη ηλικία για την μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου. Η γονιμότητα μπορεί να επηρεαστεί από διάφορους παράγοντες, όπως το κάπνισμα, η ανθυγιεινή διατροφή, η κατανάλωση αλκοόλ, η παχυσαρκία, το άγχος κ.α.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Πολύ επικίνδυνη η ευκαιριακή άμετρη κατανάλωση αλκοόλ

Πολλοί άνθρωποι, που δε θεωρούν τους εαυτούς τους μεγάλους καταναλωτές οινοπνευματωδών, αφήνονται κάποιες βραδιές κάνοντας υπέρμετρη χρήση. Όμως, νέα έρευνα επισημαίνει ότι, ακόμα και αυτή η περιστασιακή απόλαυση, θα μπορούσε να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στην υγεία.

Αμερικανοί επιστήμονες διαπίστωσαν πως, ακόμα και μόνο μια νύχτα μεγάλης κατανάλωσης οινοπνεύματος, μπορεί να προκαλέσει τη διαρροή βακτηρίων από το έντερο, οδηγώντας στην αύξηση των τοξινών στο αίμα!

Οι ερευνητές από την Ιατρική Σχολή της Μασαχουσέτης, ανέφεραν πως, αυτές οι τοξίνες προκαλούν την παραγωγή κυττάρων από το ανοσοποιητικό σύστημα που εμπλέκονται στην εμφάνιση πυρετού, φλεγμονών, αλλά και την καταστροφή κάποιων ιστών.

«Διαπιστώσαμε ότι, μια μεγάλη και απότομη κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει τέτοια ανοσολογική απόκριση που, δυνητικά, να επηρεάσει την υγεία ενός κατά τα άλλα υγιούς ατόμου», είπε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής Ιατρικής, Gyongyi Szabo.

«Οι παρατηρήσεις μας δείχνουν ότι, η ευκαιριακή άμετρη κατανάλωση αλκοόλ, είναι πιο επικίνδυνη από ότι εθεωρείτο μέχρι σήμερα, αν και ήταν πάντα γνωστό ότι, μακροπρόθεσμα μια τέτοια συμπεριφορά βλάπτει το ήπαρ και άλλα όργανα.»

Ως άμετρη ευκαιριακή κατανάλωση ορίζεται από το National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism (NIAAA), η κατανάλωση που οδηγεί σε συγκέντρωση αλκοόλ στο αίμα 0,08gr/dL ή παραπάνω. Για έναν τυπικό ενήλικα, αυτό είναι ισοδύναμο με την πόση πέντε ή περισσότερων ποτών για τους άνδρες και τεσσάρων για τις γυναίκες, μέσα σε περίπου δύο ώρες και ανάλογα βέβαια πάντα με το σωματικό βάρος.

Σύμφωνα με τις μετρήσεις που έγιναν από τους ερευνητές, οι γυναίκες βρέθηκαν να δέχονται περισσότερες αρνητικές επιρροές από ότι οι άντρες, ενώ παρατηρήθηκε επίσης πως, η χρόνια χρήση αλκοόλ, αυξάνει τη διαπερατότητα του εντέρου, γεγονός που σημαίνει ότι επιβλαβή προϊόντα μπορούν να ταξιδέψουν μέσω του εντερικού τοιχώματος και να μεταφερθούν σε άλλα μέρη του σώματος, προκαλώντας πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας.


Πηγή: www.capitalhealth.gr

Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

Σεξουαλική μετάδοση καρκίνου

Ο καρκίνος του προστάτη μπορεί να αποτελεί μια σεξουαλικά μεταδιδόμενη νόσο, που οφείλεται σε μια συχνή, αλλά συνήθως «σιωπηλή» λοίμωξη από μικροοργανισμό (το παράσιτο των τριχομονάδων) στη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής.

Αυτή είναι η εκτίμηση Αμερικανών ερευνητών, αν και άλλοι ειδικοί επισήμαναν πως προς το παρόν δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι πράγματι κάτι τέτοιο ισχύει. Αν και έχουν ανακαλυφθεί αρκετοί καρκίνοι που προκαλούνται από παθογόνους μικροοργανισμούς, θεωρείται ακόμη πρόωρο να ενταχθεί και ο καρκίνος του προστάτη σε αυτή την κατηγορία.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, με επικεφαλής την καθηγήτρια Πατρίτσια Τζόνσον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν στο εργαστήριο κύτταρα του ανθρώπινου προστατικού αδένα και διαπίστωσαν ότι η παρουσία του παρασίτου των κολπικών τριχομονάδων (που προκαλούν λοίμωξη στον άνδρα κατά τη σεξουαλική επαφή) βοηθά στην ανάπτυξη καρκίνου.

Οι συγκεκριμένοι μικροοργανισμοί απελευθερώνουν μια πρωτεΐνη που προκαλεί φλεγμονή και αυξημένη ανάπτυξη τόσο των καλοήθων, όσο και των καρκινικών προστατικών κυττάρων. Οι Αμερικανοί ερευνητές ανέφεραν ότι νέες έρευνες πρέπει να γίνουν για να μελετηθεί περισσότερο το ζήτημα, με δεδομένο ότι ουσιαστικά δεν είναι γνωστό ακόμη τι προκαλεί τον καρκίνο του προστάτη.

Η λοίμωξη από κολπικές τριχομονάδες (Trichomonas vaginalis) εκτιμάται ότι μολύνει περίπου 275 εκατ. άτομα παγκοσμίως και θεωρείται η πιο συνηθισμένη σεξουαλικά μεταδιδόμενη νόσος που δεν προκαλείται από ιό, αλλά από παράσιτο. Συχνά η γυναίκα ή ο άνδρας δεν έχουν συμπτώματα και δεν γνωρίζουν καν ότι έχουν μολυνθεί. Οι άνδρες μπορεί να νιώθουν φαγούρα ή ερεθισμό στο γεννητικό όργανό τους, αίσθημα καψίματος κατά την ούρηση ή την εκσπερμάτιση ή να δουν μια λευκού χρώματος έκκριση από το πέος τους. Οι γυναίκες με κολπίτιδα λόγω τριχομονάδων, μπορεί να αισθάνονται επίσης φαγούρα στον κόλπο τους, δυσφορία κατά την ούρηση ή να έχουν παρεμφερείς κολπικές εκκρίσεις.

Μια παλαιότερη έρευνα του 2009 είχε βρει ότι το ένα τέταρτο των ανδρών με καρκίνο του προστάτη εμφανίζουν σημάδια λοίμωξης από τριχομονάδες και αυτοί ακριβώς οι άνδρες είναι πιθανότερο να έχουν πιο εξελιγμένους προστατικούς όγκους. Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει ότι πιθανότατα οι τριχομονάδες καθιστούν τους άνδρες πιο ευάλωτους στον καρκίνο του προστάτη, χωρίς πάντως ακόμη να υπάρχει η οριστική απόδειξη, καθώς η νέα έρευνα περιορίστηκε στο εργαστήριο.

Ο καρκίνος του προστάτη είναι μία από τις συχνότερες μορφές καρκίνου στους άνδρες και η συχνότητά του αυξάνεται με την ηλικία, ιδίως άνω των 70 ετών. Φαίνεται πως υπάρχει και μια κληρονομική τάση στη νόσο, αφού συχνά εμφανίζεται σε ολόκληρες οικογένειες.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

Γιατί πρέπει να μειώσουμε τα ζυμαρικά;

Τα ζυμαρικά αποτελούν ένα από τα πιο κοινά πιάτα της διατροφής ενός συνηθισμένου ανθρώπου. Πολλοί τα καταναλώνουν σε καθημερινή βάση, είτε -αυτό το υψηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες τρόφιμο- είναι μέρος μιας ιταλικής συνταγής, είτε  αποτελεί μέρος μιας σαλάτας ή ακόμα και αν βρίσκεται μέσα σε σάντουιτς!

Όμως, η αλήθεια είναι πως, όσο νόστιμα και αν είναι τα ζυμαρικά, υπάρχουν μερικοί λόγοι για τους οποίους πρέπει να αποφεύγεται η βρώση τους σε τακτική βάση και να αντικατασταθούν από κάτι άλλο πιο υγιεινό.

Εκτός από τους υδατάνθρακες που περιέχουν σε μεγάλες ποσότητες, τα θρεπτικά συστατικά που υπάρχουν στα ζυμαρικά είναι πάρα πολύ λίγα, μη προσφέροντας ουσιαστικά οφέλη στον οργανισμό!

Συνολικά στα 100γρ περιέχονται: 79γρ υδατάνθρακες, 3,2γρ φυτικές ίνες, 2,9γρ ζάχαρη, 12γρ πρωτεΐνες, 2% ασβέστιο, 6% σίδηρος, 5% βιταμίνη Β6, ενώ βιταμίνη Α,C και Β12 δεν περιέχουν καθόλου!

Μπορεί αρχικά να φαίνεται ακατόρθωτο να γίνει, αλλά το να μειώσει κανείς τις τεράστιες ποσότητες ζυμαρικών που έχει συνηθίσει να καταναλώνει, ενδεχομένως να βοηθήσει στο να μειωθεί το σωματικό βάρος πολύ πιο εύκολα, ενώ ο έλεγχος των επιπέδων του σακχάρου γίνεται σαφώς καλύτερα.

Τα περισσότερα ιταλικά -αγαπημένα- πιάτα, όπως είναι τα fettuccine, alfredo, λαζάνια, κανελόνια κλπ, περιέχουν μεγάλες ποσότητες ζυμαρικών. Όμως, αποφεύγοντάς τα δεν πάει να πει πως πρέπει να ξεχαστούν και οι γεύσεις των ονειρεμένων αυτών συνταγών.

Με λίγη φαντασία μπορεί να τα αντικαταστήσει κανείς με ζυμαρικά ολικής άλεσης που περιέχουν περισσότερες φυτικές ίνες, πατάτες ή άλλα λαχανικά κομμένα σε πολύ λεπτές φέτες (μελιτζάνες, κολοκυθάκια κλπ).

Πηγή: www.capitalhealth.gr

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Μερικά βακτήρια ζουν επί μακρόν σε βιβλία και παιχνίδια

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο στη Νέα Υόρκη αναφέρουν πως, δύο βακτήρια που προκαλούν κοινές λοιμώξεις σε παιδιά και ενήλικες, όπως είναι αυτές του λαιμού και του αυτιού, μπορούν να ζήσουν έξω από το ανθρώπινο σώμα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, επάνω σε διάφορα αντικείμενα, όπως τα βιβλία, οι κούνιες και τα παιχνίδια.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι, ο Streptococcus pneumoniae και ο Streptococcus pyogenes, παραμένουν σε πολλές επιφάνειες που χρησιμοποιούμε καθημερινά, σημαντικά περισσότερο χρονικό διάστημα από εκείνο που μέχρι σήμερα νομίζαμε, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες, οι οποίες υποδήλωναν πως τα βακτήρια πεθαίνουν γρήγορα από τη στιγμή που θα αφήσουν το ανθρώπινο σώμα.

Τα σημερινά ευρήματα πιστεύεται ότι, αναδεικνύουν την ανάγκη εύρεσης καλύτερων στρατηγικών κατά των λοιμώξεων, ιδιαίτερα στα νοσοκομεία, τους δημόσιους χώρους και τα σχολεία.

Ο Streptococcus pneumoniae αποτελεί την κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας από λοιμώξεις της αναπνευστικής οδού σε παιδιά και ηλικιωμένους, ενώ είναι επίσης και η κυριότερη αιτία των λοιμώξεων του αυτιού.

Ο  Streptococcus pyogenes, από την άλλη, αποτελεί την πιο κοινή αιτία λοιμώξεων του λαιμού και του δέρματος σε παιδιά σχολικής ηλικίας, αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει σοβαρές λοιμώξεις και σε ενήλικες.

Προηγούμενη έρευνα, από την ίδια ομάδα, είχε δείξει πως, ορισμένα βακτήρια αναπτύσσουν βιοφίλμ όταν αποικίζουν ανθρώπινους ιστούς (ένα βιοφίλμ είναι μια ομάδα μικροοργανισμών που συνδέονται μαζί σε μια επιφάνεια), ενώ σε αυτή τη μελέτη διαπιστώθηκε ότι, τα προαναφερθέντα βακτήρια είναι ισχυρότερα από εκείνα που δε σχηματίζουν βιοφίλμ. Εξ αυτού ορμώμενοι, παρατήρησαν πως τα βακτήρια αυτά μπορούν να παραμείνουν ζωντανά πολύ περισσότερο επάνω σε επιφάνειες.

 Μετά από πειράματα που έγιναν ο Anders Hakansson, επίκουρος καθηγητής μικροβιολογίας και ανοσολογίας του Πανεπιστημίου Buffalo of Medicine and Biomedical Sciences και κύριος συγγραφέας της μελέτης, είπε: «Σε όλες τις περιπτώσεις βρήκαμε ότι αυτά τα παθογόνα μπορούν να επιβιώσουν για μακρές περιόδους έξω από έναν άνθρωπο ξενιστή. Συνήθως αντικείμενα που χειριζόμαστε και που έχουν μολυνθεί με τα βιοφίλμ αυτών, μπορούν να λειτουργήσουν ως δεξαμενές βακτηρίων ακόμα και για ώρες, εβδομάδες ή μήνες, εξαπλώνοντας πιθανές μολυσματικές νόσους σε άτομα που έρχονται σε επαφή μαζί τους».

Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα και ο ίδιος ο επικεφαλής σημειώνουν ότι, περαιτέρω μελέτες είναι απαραίτητες για να καθοριστούν οι ακριβείς συνθήκες υπό τις οποίες, αυτό το είδος επαφής μπορεί να οδηγήσει σε μετάδοση ασθενειών, καθώς και οι στρατηγικές αντιμετώπισής τους.


Πηγή: www.capitalhealth.gr

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Τα σκυλιά προστατεύουν παιδιά από το άσθμα

Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει ότι τα κατοικίδια ζώα είναι ωφέλιμα για τα παιδιά και τη μείωση του κινδύνου να αναπτύξουν άσθμα και αλλεργίες, ωστόσο μια καινούργια προχώρησε περισσότερο και έδειξε ποιός είναι ο μηχανισμός που βρίσκεται πίσω από αυτό.

Τη μελέτη πραγματοποίησαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο και το Πανεπιστήμιο Μίσιγκαν, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που έχουν στο περιβάλλον τους έναν σκύλο παρουσιάζουν μεταβολές στο μικροβίωμα, δηλαδή στα φιλικά βακτήρια που κατοικούν στο έντερό τους.

Η μελέτη διεξήχθη σε ποντίκια και έδειξε ότι εκείνα που είχαν εκτεθεί σε σκόνη που υπήρχε σε σπίτια με σκυλιά παρουσίαζαν μεταβολές που μείωναν την αντίδραση του ανοσοποιητικού τους συστήματος στα κοινά αλλεργιογόνα.

Μάλιστα, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ήταν αρκετά μειωμένες οι φλεγμονώδεις αντιδράσεις που παρατηρούνται στους πνεύμονες και έχουν άμεση σχέση με το άσθμα, σε αντίθεση με τις αντίστοιχες αντιδράσεις που παρατηρήθηκαν σε ποντίκια που είχαν εκτεθεί σε σκόνη από σπίτια στα οποία δεν υπήρχε σκύλος.

Όπως αναφέρουν οι επιστήμονες στην έκθεσή τους, διαπιστώθηκε ότι οι φλεγμονώδεις αντιδράσεις που έχουν σχέση με τα αλλεργιογόνα και τη μόλυνση από τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό προλαμβάνονται με τη βοήθεια του βακτηρίου Lactobacillus johnsonii.

Ωστόσο, σύμφωνα με την επικεφαλής της έρευνας, δρ Susan Lynch, το επίπεδο της προστασίας που προσφέρει αυτό το βακτήριο είναι χαμηλότερο από εκείνο που επιτυγχάνεται με την έκθεση στα βακτήρια που υπάρχουν στη σκόνη του σπιτιού στο οποίο κατοικεί και ένας σκύλος.

Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύονται στην επιθεώρηση Proceedings of the National Academy of Sciences.

Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που έχουν σκύλο παρουσιάζουν επίσης καλύτερη καρδιακή υγεία.

Πηγή: www.athina984.gr

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Μυρωδιές που προκαλούν ημικρανίες

Περισσότερο από το 50% των ατόμων που υποφέρουν από ημικρανίες, είναι ευαίσθητα σε κάποια μυρωδιά, με το 70% αυτών να λένε πως, μια οσμή αποτελεί το έναυσμα της ταλαιπωρίας τους. Όμως, το ίδιο φαίνεται να έχει διαπιστωθεί και μέσα από μελέτες, όπου σημειώνεται ότι, αρκετές είναι οι μυρωδιές τροφίμων που μπορεί να προκαλέσουν ημικρανία, η οποία αντιμετωπίζεται με τη χρήση μέντας!

Τα κρεμμύδια δε μυρίζουν μόνο έντονα, αλλά μπορεί να είναι τελικά ένας πραγματικός πονοκέφαλος για μερικούς ανθρώπους, μια και στην πραγματικότητα είναι μια από τις πολλές μυρωδιές που μπορούν να προκαλέσουν μια ημικρανία. Οι ερευνητές λένε βέβαια, ότι, ακόμα και ένα απλό άρωμα (όχι απαραίτητα μέντας που προαναφέρθηκε), μπορεί να αντιμετωπίσει επαρκώς την κατάσταση.

Περίπου το 15% των ενηλίκων ταλαιπωρείται από ημικρανίες, καθώς και από σοβαρές κεφαλαλγίες, με συμπτώματα όπως είναι η ναυτία και η ευαισθησία στο φως. Έχει διαπιστωθεί πως, γι αυτές τις «επιθέσεις» ευθύνονται οι αλλαγές σε φυσικές χημικές ουσίες του εγκεφάλου.

Στις περισσότερες περιπτώσεις (75,9%), η αιτία που προκαλεί την ημικρανία είναι συνήθως γνωστή και αναγνωρίσιμη από το άτομο που υποφέρει. Το άγχος, οι ορμονικές διακυμάνσεις, ο καιρός, οι διαταραχές του ύπνου, η διατροφή και οι εικόνες με έντονες εναλλαγές φωτός, αποτελούν τις πιο κοινές αιτίες.

Περισσότερο από το 50% των πασχόντων είναι ευαίσθητο σε μια συγκεκριμένη οσμή, λέει νέα μελέτη, και ονοματίζει την κατάσταση αυτή σαν οσμοφοβία, με τις γυναίκες να είναι περισσότερο ευαίσθητες από τους άντρες. Όπως χαρακτηριστικά λένε οι επιστήμονες, μόλις λίγα λεπτά έκθεσης αρκούν για να ξεκινήσει μια ημικρανία.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι, το κρεμμύδι και άλλες μυρωδιές, μπορεί να προκαλέσουν αλλαγές στα συναισθήματα, καθώς οι περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν την οσμή και τα συναισθήματα είναι στενά συνδεδεμένες.

Εναλλακτικά, η μυρωδιά μπορεί να διεγείρει το τρίδυμο νεύρο, οδηγώντας σε φλεγμονή, ή η ίδια η οσμή μπορεί να προκαλέσει συρρίκνωση των αιμοφόρων αγγείων, καταλήγοντας και πάλι σε πολύ δυνατό πονοκέφαλο.

Ο Δρ Nicholas Silver, Νευρολόγος στο Walton Centre for Neurology and Neurosurgery και επίτιμος λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, είπε: «Έχουμε διαπιστώσει ότι, στα διεγερτικά ημικρανιών περιλαμβάνονται τα αρώματα, τα σπρέι, τα αποσμητικά χώρου και αυτοκινήτων, οι μυρωδιές του μαγειρέματος –ιδιαίτερα των τηγανητών ή των λιπαρών τροφίμων- ο καπνός του τσιγάρου, αλλά και τα προϊόντα καθαρισμού».


Πηγή: www.capitalhealth.gr