Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Κακή για τα γόνατα η πολύ αλλά και η λίγη δραστηριότητα

Τόσο τα υψηλά, όσο και τα χαμηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας μπορούν να επιταχύνουν την εκφύλιση του χόνδρου στο γόνατο σε άτομα μέσης ηλικίας, σύμφωνα με νέα μελέτη που παρουσιάστηκε στο ετήσιο Συνέδριο της Ακτινολογικής Εταιρείας της Βορείου Αμερικής (RSNA).

Με βάση τα στοιχεία του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, σχεδόν ένας στους δύο ανθρώπους θα αναπτύξει οστεοαρθρίτιδα γόνατος έως την ηλικία των 85 ετών, ενώ μέχρι το 2030 εκτιμάται ότι, περίπου 67 εκατομμύρια άτομα -μόνο στην Αμερική- ηλικίας άνω των 18 ετών, αναμένεται να έχουν επίσημα διαγνωστεί με αρθρίτιδα.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο (UCSF), είχαν στο παρελθόν διαπιστώσει την ύπαρξη σχέσης μεταξύ της σωματικής δραστηριότητας και της καταστροφής του χόνδρου του γόνατος. Για τη νέα μελέτη, οι επιστήμονες εξέτασαν τις αλλαγές που υφίσταται ο χόνδρος μεσήλικων ανδρών, σε χρονική περίοδο τεσσάρων ετών. Για το σκοπό αυτό έκαναν εξετάσεις με μαγνητικές τομογραφίες –με βάση το χρόνο χαλάρωσης Τ2-  ώστε να παρακολουθήσουν τις πρώιμες εκφυλιστικές αλλοιώσεις του χόνδρου στο γόνατο.

«Ο χρόνος χαλάρωσης Τ2 που απεικονίζεται από τις εικόνες των μαγνητικών τομογραφιών, επιτρέπει την ανάλυση της βιοχημικής και μοριακής σύνθεσης του χόνδρου», δήλωσε ο Wilson Lin, ερευνητής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια. «Υπάρχει αυξημένη κινητικότητα του νερού σε περίπτωση βλάβης του χόνδρου και αυτή η κινητικότητα οδηγεί σε αυξημένη χαλάρωση του χρόνου Τ2».

Οι ερευνητές ανέλυσαν τα αποτελέσματα εξετάσεων 205 ασθενών, ηλικίας 45 έως 60 ετών, σε μια μελέτη που χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας, για την πρόληψη και η θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο για να καταγράψουν τη σωματική τους δραστηριότητα, ενώ παράλληλα οι ερευνητές με τη σειρά τους προσμέτρησαν και τις τιμές Τ2 των εξεταζομένων κατά την έναρξη της μελέτης, μετά από δύο και μετά από τέσσερα χρόνια.

Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα, οι συμμετέχοντες που είχαν συχνά έντονη σωματική δραστηριότητα, όπως είναι το τρέξιμο, εμφάνιζαν πιο εκφυλισμένους χόνδρους και δυνητικά εκτίθονταν σε μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας. 

Ο Thomas M.Link επεσήμανε πως, «όταν συνεκρίθησαν τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων, βρέθηκε μια επιταχυνόμενη εξέλιξη της χαλάρωσης του χρόνου Τ2 σε εκείνους που ήταν πιο δραστήριοι σωματικά, αν και ακόμα και για εκείνους που ήταν πολύ λιγότερο ενεργοί, υπήρχε μια σχετικά επιταχυνόμενη εξέλιξη των ίδιων τιμών. Αυτό σημαίνει πως, ενδεχομένως να υπάρχει ένα βέλτιστο επίπεδο σωματικής δραστηριότητας, ώστε να διατηρείται η καλή υγεία και λειτουργία του χόνδρου»!

Τα αποτελέσματα άνοιξαν σημαντικούς και πολλούς δρόμους για μελλοντική έρευνα, συμπεριλαμβανομένης και της ανάλυσης των επιπτώσεων των διαφόρων τύπων φυσικής δραστηριότητας στην υγεία του χόνδρου στο γόνατο.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν πως οι άνθρωποι που έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για την ανάπτυξη της πάθησης (όπως είναι το οικογενειακό ιστορικό, η παχυσαρκία, ο σοβαρός τραυματισμός του γόνατος κατά το παρελθόν), μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο της καταστροφής με τη διατήρηση ενός υγιούς βάρους και την αποφυγή επικίνδυνων και επίπονων δραστηριοτήτων.

Αθλήματα όπως είναι το περπάτημα ή το κολύμπι, πιθανότατα να είναι πιο ευεργετικά από άλλα αθλήματα, σαν το τρέξιμο ή το τένις, για ανθρώπους που είναι «υποψήφιοι» για οστεοαρθρίτιδα.


Πηγή: www.capitalhealth.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: