Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Άνδρες με HPV κινδυνεύουν από AIDS

Η μόλυνση από τον ιό των Ανθρώπινων Θηλωμάτων (HPV) αυξάνει την πιθανότητα ανάπτυξης του HIV / AIDS. Για να αποφύγει τις πιθανότητες του HIV, πρέπει κανείς να προσπαθήσει να αποτρέψει τη λοίμωξη HPV, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Η δοκιμή διεξήχθη σε 2.168 άνδρες από την Κένυα ηλικίας 18 έως 24 ετών. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είχαν εξετασθεί και είχε διαπιστωθεί ότι κανένας τους δεν είχε μολυνθεί από τον ιό του AIDS. Στην αρχή οι επιστήμονες ξεκίνησαν την έρευνά τους με σκοπό να παρακολουθήσουν αυτούς τους άνδρες για 24 μήνες. Στην πορεία όμως η μελέτη πήρε παράταση κι έφθασε τους 42 μήνες, με το μεγαλύτερο μέρος των συμμετεχόντων να είναι ακόμα σε αυτή.

Κατά τη διάρκεια της πρώτη παρατήρηση, το δέρμα του ανδρικού μορίου, στους μισούς άνδρες σχεδόν (δηλαδή 1.089), βρέθηκε να έχει μολυνθεί από τον HPV. Στην επόμενη παρατήρηση, δηλαδή μετά από 42 μήνες, το 5,8% των 1.089 ανδρών, που ήταν ήδη υπό τη λοίμωξη του HPV, διαπιστώθηκε ότι ήταν θετικό στον ιό HIV, σε σύγκριση με το 3,7% εκείνων που εξακολουθούσαν να έχουν μόνο HPV.

Η επικεφαλής συγγραφέας Jennifer S. Smith, ερευνήτρια καθηγήτρια επιδημιολογίας στη Σχολή Gillings της Παγκόσμια Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ, δήλωσε ότι οι πιθανότητες ανάπτυξης του ιού HIV είναι μεγαλύτερες στα άτομα που έχουν μολυνθεί από HPV.

Η Smith ωστόσο πρόσθεσε ότι εάν το συγκεκριμένο αποτέλεσμα αποδειχθεί και γίνει αποδεκτό και από άλλες έρευνες, τότε η πρόληψη του HPV μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη και του ιού HIV.

Αν και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει εμβόλιο για τον ιό του AIDS, υπάρχει για τον HPV. Κάτι που, ως φαίνεται, μπορεί να συμβάλει στην προστασία και από τον HIV.

Πηγή: www.capitalhealth.gr

Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

Ρολόι χειρός μετράει την πίεση

Βρετανοί γιατροί δημιούργησαν ένα ρολόι που θα μπορούσε να σώσει πολλές ζωές, αφού μπορεί και μετράει την αρτηριακή πίεση με μεγάλη ακρίβεια. Αναφέρεται μάλιστα ότι είναι τόσο ακριβείς οι ενδείξεις του που ξεπερνά ακόμα και τα πιεσόμετρα χειρός που χρησιμοποιούνται κατά κόρον!

Μια τέτοια ανακάλυψη μπορεί να αποτελέσει σημαντική πηγή πληροφοριών για τους γιατρούς, μια και θα είναι εφικτό να εντοπίσουν αποτελεσματικότερα τα άτομα εκείνα που κινδυνεύουν από εμφράγματα και εγκεφαλικά επεισόδια.

Η υπέρταση κατηγορείται για περισσότερους από 62000 θανάτους το χρόνο μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ συχνά αποκαλείται και «σιωπηλός δολοφόνος» διότι δεν εμφανίζει συμπτώματα παρά μόνο όταν είναι πλέον αργά.

Τα πιεσόμετρα χειρός που υπάρχουν στα νοσοκομεία, τα φαρμακεία και τα ιατρεία, μετρούν την πίεση του αίματος στο βραχίονα, αλλά το αποτέλεσμα αυτής της εξέτασης δεν είναι απαραίτητο ότι συμβαδίζει και με την πίεση των μεγάλων αγγείων του σώματος (αυτών κοντά στην καρδιά και τον εγκέφαλο), περιοχές όπου μπορεί να προκληθεί θανατηφόρα ζημιά. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένες διαγνώσεις, οι οποίες βάζουν τους ασθενείς σε λάθος θεραπευτικά σχήματα ή άλλες φορές τους «στερούν» το δικαίωμα θεραπείας.

Το νέο όμως σύστημα μέτρησης της πίεσης, συνδυάζει τα αποτελέσματα της βραχιόνιας πίεσης, αλλά και αυτά ενός αισθητήρα που υπάρχει στον καρπό του χεριού, στο σημείο που μετράμε τις σφίξεις. Έτσι, με αυτή τη μέθοδο μπορεί ένας γιατρός να δει με μεγαλύτερη ακρίβεια τι συμβαίνει κοντά στην καρδιά.

Όσοι έχουν δοκιμάσει το ρολόι χειρός που μετράει την πίεση, αναφέρουν ότι θα το φορούσαν με μεγάλη άνεση. Σε περίπου δύο με τρία χρόνια αναμένεται ότι θα κυκλοφορήσει στην αγορά και θα μπορούν πλέον να το προμηθευτούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι.

Πηγή: www.capitalhealth.gr

Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

Εκτυπωτές επουλώνουν τραύματα

Καλού - κακού μην πετάξετε τον παλιό σκονισμένο εκτυπωτή σας ψεκασμού μελάνης (ink-jet), γιατί μπορεί να σας φανεί χρήσιμος στο μέλλον για να τυπώνετε… δέρμα. Οι επιστήμονες αναπτύσσουν μια καινοτομική τεχνολογία «εκτύπωσης» μοσχευμάτων δέρματος για ανθρώπους που έχουν υποστεί εγκαύματα, χρησιμοποιώντας όχι τίποτε υπερ-εξελιγμένες ιατρικές συσκευές, αλλά κοινούς φορητούς εκτυπωτές γραφείου.

Οι νέες τεχνολογίες παρουσιάστηκαν, από τον καθηγητή Χοντ Λίπσον του Εργαστηρίου Υπολογιστικής Σύνθεσης του πανεπιστημίου Κορνέλ των ΗΠΑ και τον Τζέιμς Γιού της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Γουέικ Φόρεστ της Β. Καρολίνα, στο τελευταίο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης (AAAS).

Το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ χρηματοδοτεί τη σχετική έρευνα, επειδή θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ιδιαίτερα στο πεδίο της μάχης από το στρατό για την αποκατάσταση τραυμάτων από γιατρούς που θα μεταφέρουν επί τόπου τον βιο-εκτυπωτή (το 30% των τραυμάτων στην μάχη αφορούν εγκαύματα).

Αρκεί μόνο η λήψη δείγματος κυττάρων από τον τραυματία, προκειμένου στη συνέχεια το μηχάνημα να «εκτυπώσει» συμβατό δέρμα, χρησιμοποιώντας καλλιέργειες κυττάρων αντί για μελάνη και το ανθρώπινο σώμα αντί για χαρτί! Μέχρι στιγμής έχουν εκτυπωθεί δερματικά μοσχεύματα διαστάσεων δέκα επί δέκα εκατοστών για γουρούνια.

Μια εναλλακτική τεχνική πηγαίνει ακόμα πιο πέρα από το σχετικά δισδιάστατο δέρμα, καθώς χρησιμοποιεί κύτταρα, μια ειδική γέλη και άλλα υλικά για να δημιουργήσει χόνδρο. Ο τρισδιάστατος εκτυπωτής, σύμφωνα με τη σχετική επίδειξη που έγινε, μέσα σε μισή ώρα μπορεί να «τυπώσει» ένα αυτί! Η συσκευή λειτουργεί σαν εκτυπωτής ink-jet, καθώς ψεκάζει πλαστικό, άλλα υλικά και βαθμιαία, στρώμα-στρώμα, δημιουργεί ένα όργανο του σώματος.

Τα μέχρι τώρα πειράματα σε ζώα έχουν δείξει ότι αυτή η τεχνολογία βιο-εκτύπωσης είναι πολλά υποσχόμενη, αν και υπάρχουν προβλήματα, όπως είπε ο Λίπσον, που σχετίζονται πρωτίστως με το ότι δεν είναι όλα τα κύτταρα ευεπίφορα στον χειρισμό τους για «εκτύπωση».

Αν και εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι κάποια μέρα η εκτύπωση δέρματος θα αποτελεί συνηθισμένη και ασφαλή διαδικασία, επεσήμανε ότι βρίσκεται ακόμα στο πειραματικό στάδιό της και χρειάζεται περαιτέρω βελτίωση πριν εφαρμοστεί σε ανθρώπους. Κυρίως πρέπει να διασφαλιστεί ότι οποιοδήποτε εκτυπωμένο μόσχευμα θα συνδεθεί σωστά με τα αιμοφόρα αγγεία του σώματος, ώστε να τροφοδοτείται κανονικά με αίμα και οξυγόνο. Ο Γιού εκτίμησε ότι η εκτύπωση δέρματος θα είναι έτοιμη για χρήση σε λίγα χρόνια και, σε μια 20ετία το πολύ, θα έχει γίνει πια η κύρια πρακτική για την αποκατάσταση εγκαυμάτων.

Πηγή: www.athina984.gr

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Αυξάνονται οι ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ

"Ας θυμηθούμε αυτούς που δεν θυμούνται πια. Η μάχη κατά της νόσου Αλτσχάιμερ", ήταν το θέμα της εκδήλωσης του προγράμματος "Μegaron Plus", που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή διακεκριμένων Ελλήνων και Γάλλων επιστημόνων.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τη γαλλική πρεσβεία και το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, την Ελληνική Εταιρία Νόσου Αλτσχάιμερ και το Πανελλήνιο Ινστιτούτο Νευροεκφυλιστικών Νοσημάτων. Στη Στρογγυλή Τράπεζα έλαβαν μέρος οι Γάλλοι καθηγητές Νευρολογίας Ζαν-Φρανσουά Ντεμονέ, και Φλοράνς Πασκιέ, καθώς και οι: Δρ. Μάγδα Τσολάκη Πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νόσου Αλτσχάιμερ-Καθηγήτρια ΑΠΘ, Δρ. Παρασκευή Σακκά, Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρίας Νόσου Αλτσχάιμερ Αθηνών και Ελισάβετ Καπάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών.

Όπως τόνισαν οι ομιλητές, οι ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ και άλλα είδη άνοιας αυξάνονται αλματωδώς σε όλο τον κόσμο και όπως είπε η κ. Σακκά η νόσος Αλτσχάιμερ αποτελεί την πιο συχνή μορφή άνοιας και αποτελεί "ερευνητική πρόκληση του αιώνα μας".

Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η συχνότερη μορφή άνοιας (60 % του συνόλου) από την οποία πάσχουν 160.000 άνθρωποι στην Ελλάδα, 7.300.000 στην Ευρώπη και 35.000.000 σ΄ όλο τον κόσμο. Εμφανίζεται στο 5-10%, των ατόμων άνω των 65 ετών. Στην ηλικία των 85 ετών η πιθανότητα εμφάνισης είναι 1 στα 3 άτομα, ενώ είναι πολύ σπάνια σε ηλικίες μικρότερες των 50 ετών. Προκαλεί βαθμιαία εκφύλιση του εγκεφάλου και έχει ως αποτέλεσμα τη σταδιακή έκπτωση των νοητικών ικανοτήτων του ατόμου στα προχωρημένα στάδια, της κινητικότητας και της καθημερινής λειτουργικότητας.

Η μεγάλη αύξηση του αριθμού των ανοϊκών ασθενών, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αποτελεί αναπόφευκτο επακόλουθο της γήρανσης του γενικού πληθυσμού, λόγω της αύξησης του μέσου όρου ζωής. Υπολογίζεται ότι το 2050, 100 εκατομμύρια άνθρωποι θα πάσχουν από τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Στις διαταραχές του λόγου που παρατηρούνται στις άνοιες , αναφέρθηκε ο Ζαν-Φρανσουά Ντεμονέ, ενώ στα συμπτώματα της νόσου Αλτσχάιμερ αναφέρθηκε η κ Φλοράνς Πασκιέ, επισημαίνοντας ότι στα αρχικά στάδια , τα συμπτώματα είναι ιδιαίτερα ελαφρά (διαταραχές της μνήμης: ξεχνά τα πρόσφατα γεγονότα ενώ συνήθως θυμάται με λεπτομέρειες τα παλιά). Πολλές φορές η κατάσταση θεωρείται φυσιολογική γήρανση. Αυτό κάνει δύσκολη την πρώιμη διάγνωση. Καθώς η νόσος Αλτσχάιμερ εξελίσσεται ο ανοϊκός άρρωστος οδηγείται σε πλήρη αποδιοργάνωση της ζωής και της προσωπικότητάς του, γίνεται ανίκανος να φροντίσει τον εαυτό του και καταλήγει να εξαρτάται ολοκληρωτικά από τους συγγενείς του, για τους οποίους αποτελεί τεράστιο πρακτικό και ψυχικό φορτίο. Όπως τόνισαν οι επιστήμονες στη νόσο Αλτσχάιμερ, μαζί με τον ασθενή πάσχει όλη η οικογένεια. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι ανοϊκοί ασθνείς φροντίζονται στο σπίτι από τα μέλη των οικογενειών τους. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, οι οικογένειες συνήθως συνεχίζουν να φροντίζουν τους ηλικιωμένους συγγενείς τους στο σπίτι. Μόνο το 1% των ατόμων άνω των 65 ετών ζουν σε οίκους ευγηρίας ή άλλα ιδρύματα.

Σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά κράτη εφαρμόζουν ή εκπονούν σχέδια δράσης για την άνοια. Η Γαλλία είναι από τις πρωτοπόρες χώρες που ξεκίνησαν εθνικά προγράμματα για τους ασθενείς.

Στην Ελλάδα, είπε η κ. Σακκά , υπάρχει δραματική έλλειψη δομών και υπηρεσιών για τους ανοϊκούς ασθενείς και τους φροντιστές τους.

Οι αναπτυγμένες χώρες ξοδεύουν σημαντικά ποσά για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ολοένα περισσότερων ανοϊκών ασθενών και την υποστήριξη των φροντιστών τους. Η κ. Σακκά είπε ότι σήμερα δαπανώνται 422 δισ. δολάρια , ενώ το κόστος των οικογενειών με ασθενή υπολογίζεται σε 142 εκατ. δολάρια.

Η έγκαιρη διάγνωση είπε η κ. Τσολάκη είναι πολύ σημαντική για την αποτελεσματικότερη διαχείριση της νόσου από τον ίδιο τον ασθενή, τη διασφάλιση της ποιότητας ζωής του, αλλά και προκειμένου οι συγγενείς να είναι καλύτερα ενημερωμένοι και προετοιμασμένοι να χειριστούν τα προβλήματα που προκαλεί η νόσος στον άνθρωπό τους, αλλά και στους ίδιους.

Η νόσος Αλτσχάιμερ, δυστυχώς δεν μπορεί να προβλεφθεί. Δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο εξέταση είπαν οι ομιλητές που να μπορεί να προβλέψει εάν ένα άτομο θα προσβληθεί στο μέλλον από νόσο Αλτσχάιμερ. Μπορεί όμως να διαγνωστεί με βεβαιότητα σε ποσοστό έως και 90%.

Πηγή: www.athina984.gr

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Τα αναλγητικά δρούν ανάλογα με την ψυχολογία

Όταν οι άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι το αναλγητικό θα τους βοηθήσει να πονάνε λιγότερο, τότε μειώνουν ή και εξουδετερώνουν τελείως την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου, σύμφωνα με μια νέα βρετανο-γερμανική επιστημονική έρευνα, η οποία αναδεικνύει την σημαντική επίδραση των αρνητικών σκέψεων και προσδοκιών του ασθενούς στην ιατρική θεραπεία του.

Οι ερευνητές του Τμήματος Κλινικών Νευροεπιστημών του πανεπιστημίου της Οξφόρδης με επικεφαλής την καθηγήτρια Ιρέν Τρέϊσι, σε συνεργασία με νευρολόγους των πανεπιστημίων του Αμβούργου και του Μονάχου, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό "Science Translational Medicine", χρησιμοποίησαν απεικονίσεις του εγκεφάλου εθελοντών, για να μελετήσουν την επίδραση που έχει ο νους πάνω στη δράση ενός αναλγητικού, με ποιο δηλαδή τρόπο τα αισθήματα και οι προηγούμενες εμπειρίες του ανθρώπου (στις οποίες βασίζονται οι προσδοκίες του για το μέλλον) "μπλοκάρουν" τη βιολογική δράση του φαρμάκου.

Τα πειράματα αφορούσαν 22 υγιείς εθελοντές που έπαιρναν ένα ισχυρό συνθετικό οπιοειδές φάρμακο άμεσης δράσης (το remifentanil), το οποίο καταπολεμά τον πόνο. Οι εθελοντές υποβλήθηκαν σε κάψιμο στο πόδι και αξιολογούσαν το αίσθημα πόνου με βάση μια κλίμακα από το 1 έως το 100, ενώ κατά περιόδους λάμβαναν το φάρμακο με ενδοφλέβια ένεση.

Αρχικά, πριν πάρουν φάρμακο, οι ασθενείς ανέφεραν μέσο επίπεδο πόνου 66. Όταν στο σώμα τους εισήλθε το αναλγητικό (χωρίς να το ξέρουν οι εθελοντές), το επίπεδο του πόνου τους έπεσε στο 55, αλλά όταν έμαθαν ότι έπαιρναν αναλγητικό, ο πόνος υποχώρησε στο 39 (θετική επίδραση του νου). Όταν όμως, οι ερευνητές σκοπίμως είπαν ψέματα ότι το φάρμακο έπαψε να χορηγείται (αλλά στην πραγματικότητα συνέχισε να χορηγείται) και προειδοποίησαν τους ασθενείς ότι θα νιώσουν πόνο, οι τελευταίοι, μολονότι το αναλγητικό συνέχιζε να κυλάει κανονικά στις φλέβες τους, ανέφεραν αύξηση πόνου στο 64 (αρνητική επίδραση του νου), δηλαδή το ίδιο ουσιαστικά επίπεδο πόνου που είχαν αναφέρει στην αρχή του πειράματος (66), όταν δεν είχαν αρχίσει ακόμα να παίρνουν φάρμακο.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όντως ακόμη και ένα ισχυρό αναλγητικό μπορεί να αποδειχτεί αναποτελεσματικό, αν ο ασθενής είναι έντονα απαισιόδοξος, καχύποπτος και δεν πιστεύει ότι το φάρμακο μπορεί να "πιάσει". Αντίθετα, αν ο ασθενής κάνει θετικές σκέψεις και προσδοκά ότι το αναλγητικό θα του μειώσει τον πόνο, τότε το φάρμακο έχει διπλάσια φυσική ή βιοχημική αποτελεσματικότητα.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι είναι πλέον δυνατό, απεικονίζοντας τη νευρωνική δραστηριότητα στον εγκέφαλο κάθε ασθενούς, να μετρούν αντικειμενικά σε ποιο βαθμό το φάρμακο δρα αποτελεσματικά στην περίπτωσή του, ανάλογα με το ποιες περιοχές του εγκεφάλου ενεργοποιούνται ή απενεργοποιούνται, πράγμα που, με τη σειρά του, εξαρτάται από τη νοητική στάση και την ψυχική κατάσταση (αρνητική ή θετική) του κάθε ατόμου.

"Η επίδραση των προσδοκιών είναι αρκετά ισχυρή για να αυξάνει σημαντικά τα οφέλη από ένα φάρμακο, αλλά επίσης είναι δυστυχώς αρκετά ισχυρή για να αντισταθμίζει την αναλγητική δράση", δήλωσε η Τρέϊσι. "Είναι εντυπωσιακό. Είναι ένα από καλύτερα αναλγητικά (σ.σ. το remifentanil), παρόλα αυτά ο εγκέφαλος μπορεί είτε να αυξήσει την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου, είτε να την εξουδετερώσει εντελώς", πρόσθεσε.

Πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου φαινομένου: στην πρώτη περίπτωση ("πλασέμπο") ο ασθενής ωφελείται ακόμη και αν το φάρμακο είναι εικονικό, επειδή πιστεύει σε αυτό, ενώ στη δεύτερη περίπτωση ("νοσέμπο") ο ασθενής, επειδή αμφιβάλλει για την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου, το "αδρανοποιεί", ακόμα κι όταν αυτό είναι πραγματικό φάρμακο. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η νέα έρευνα θα μπορούσε να έχει θετικές επιπτώσεις τόσο στην ιατρική φροντίδα των ασθενών, όσο και στις κλινικές δοκιμές για νέα φάρμακα.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, www.capitalhealth.gr

Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Πρόωρη φαλάκρα και καρκίνος του προστάτη

Οι άνδρες που αρχίζουν να γίνονται φαλακροί στην ηλικία των 20 ετών περίπου, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του προστάτη αργότερα στη ζωή τους, σύμφωνα με μια νέα γαλλική επιστημονική έρευνα, η οποία μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη για την έγκαιρη διάγνωση και πρόληψη της νόσου.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου «Ντεκάρτ» του Παρισιού, του Ινστιτούτου Κιουρί και του νοσοκομείου «Ζορζ Πομπιντού», υπό τον Φιλίπ Ζιρό, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ιατρικής Ογκολογίας “Annals of Oncology”, επί 28 μήνες σύγκριναν 388 άνδρες που έκαναν θεραπεία για καρκίνο του προστάτη, με 281 υγιείς άνδρες. Διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν τη νόσο, είχαν διπλάσιες πιθανότητες, σε σχέση με τους υγιείς, να έχουν αρχίσει να χάνουν τα μαλλιά τους από τα 20 τους.

Αν οι άνδρες άρχισαν να είναι φαλακροί από τα 30 ή τα 40 τους, τότε δεν υπήρχε αύξηση στον κίνδυνο για καρκίνο του προστάτη. «Η φαλάκρα στην ηλικία των 20 ετών μπορεί να αποτελεί ένα από τους εύκολα προσδιορίσιμους παράγοντες κινδύνου, αλλά περισσότερες μελέτες πρέπει να γίνουν πλέον για να το επιβεβαιώσουν», τόσο σε μεγαλύτερο δείγμα ανδρών, όσο και σε μοριακό επίπεδο, δήλωσε ο Ζιρό.

Όπως είπε ο γάλλος ερευνητής, ο έγκαιρος εντοπισμός των ανδρών υψηλού κινδύνου θα επιτρέψει να αρχίσουν πρόωρα τους διαγνωστικούς ελέγχους και, αν χρειαστεί, την προληπτική χημειοθεραπεία, με χρήση φαρμάκων, όπως π.χ. η φιναστερίδη, που καταπολεμούν τόσο τη διόγκωση του προστάτη, όσο και την φαλάκρα, μπλοκάροντας την μετατροπή της τεστοστερόνης σε μια ανδρογόνο ορμόνη, τη διυδροτεστοστερόνη, η οποία θεωρείται υπεύθυνη για την απώλεια των μαλλιών.

Ο καρκίνος του προστάτη είναι η δεύτερη συνηθέστερη μορφή καρκίνου στους άνδρες μετά τον καρκίνο του πνεύμονα, σκοτώνοντας περίπου 255.000 άνδρες διεθνώς κάθε χρόνο. Από την άλλη, η φαλάκρα πλήττει, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, περίπου το 50% των ανδρών στη διάρκεια της ζωής τους.

Προηγούμενες μελέτες είχαν διαπιστώσει την ύπαρξη σχέσης ανάμεσα στη δημιουργία φαλάκρας και στις ανδρογόνες ορμόνες, οι οποίες παίζουν ρόλο στην εμφάνιση καρκίνου του προστάτη.
Πηγή: www.athina984.gr

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

Ο ψευδάργυρος καταπολεμά το κρυολόγημα

Ο ψευδάργυρος, σε μορφή σιροπιού, χαπιών ή παστίλιας, μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματική θεραπεία για το κοινό κρυολόγημα, μειώνοντας τόσο τη διάρκεια, όσο και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.

Ο ψευδάργυρος φαίνεται να δρα τόσο προληπτικά, απομακρύνοντας την πιθανότητα εκδήλωσης κρυολογήματος, όσο και θεραπευτικά, αν ληφθεί από την πρώτη μέρα εκδήλωσης των συμπτωμάτων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή παιδιατρικής Μινού Σινγκ του Μεταπτυχιακού Ινστιτούτου Ιατρικής Εκπαίδευσης και Έρευνας της Ινδίας, έκαναν συγκριτική αξιολόγηση 15 μελετών και κλινικών δοκιμών που αφορούσαν 1.360 άτομα, τα αποτελέσματα της οποίας (μετα-ανάλυση) δημοσίευσαν στην ιατρική επιθεώρηση "The Cochrane Library".

Το κρυολόγημα αποτελεί σημαντικό "βάρος" για την κοινωνία και την οικονομία, καθώς υπολογίζεται ότι σε αυτό οφείλεται το 40% περίπου των χαμένων ωρών εργασίας, κάθε χρόνο, καθώς και εκατομμύρια χαμένες σχολικές ώρες για τους μαθητές.

Η ιδέα ότι ο ψευδάργυρος μπορεί να είναι αποτελεσματικός, ξεκίνησε από μια αμφισβητούμενη μελέτη του 1984, που έδειξε ότι μπορεί να μειώνει τη διάρκεια του κρυολογήματος. Ακολούθησαν άλλες μελέτες με αντικρουόμενα συμπεράσματα, ενώ προτάθηκαν διάφορες βιολογικές ερμηνείες του φαινομένου, χωρίς να έχει υπάρξει ομοφωνία. Πάντως, φαίνεται πως ο ψευδάργυρος εμποδίζει την αναπαραγωγή του ιού ή την προσκόλλησή του στις μεμβράνες της ρινικής κοιλότητας.

Η νέα μελέτη έρχεται να βεβαιώσει ότι ο ψευδάργυρος είναι αποτελεσματικός, αν η λήψη του αρχίσει μέσα στην πρώτη μέρα μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Στους περισσότερους ασθενείς το κρυολόγημα σταμάτησε νωρίτερα, σε σχέση με όσους είχαν πάρει εικονικό φάρμακο (πλασέμπο), ενώ στους τελευταίους τα συμπτώματα ήσαν και πιο έντονα. Οι καθημερινές δόσεις ψευδαργύρου κυμαίνονταν από 30 έως 160 μιλιγκράμ την μέρα.

Τα παιδιά που έπαιρναν σιρόπι ή παστίλιες ψευδαργύρου (15 mg κάθε μέρα) προληπτικά επί πέντε μήνες ή περισσότερο, κρυολόγησαν λιγότερο συχνά και έχασαν λιγότερες ώρες μαθημάτων. Επίσης ο ψευδάργυρος μείωσε την χρήση αντιβιοτικών στα παιδιά.

Πάντως ο Μινού Σινγκ επεσήμανε ότι «προς το παρόν είναι δύσκολο να γίνει μια γενική σύσταση, επειδή δεν ξέρουμε πολλά πράγματα για την άριστη δόση, την μορφή ή τη χρονική διάρκεια της θεραπείας με ψευδάργυρο». Για το λόγο αυτό, όπως είπε, πρέπει να γίνουν περαιτέρω έρευνες, ιδίως σε ασθενείς που πάσχουν από άσθμα και των οποίων η κατάσταση επιδεινώνεται λόγω του κρυολογήματος, για να διαπιστωθεί αν στην περίπτωσή τους μπορεί να βοηθήσει ο ψευδάργυρος.

Από την άλλη, η μελέτη έδειξε ότι ο ψευδάργυρος μπορεί να έχει παρενέργειες, όπως δυσάρεστη γεύση στο στόμα ή ναυτία, ενώ ο καθηγητής Ρόναλντ Έκλες, διευθυντής του Κέντρου Κοινού Κρυολογήματος του πανεπιστημίου Κάρντιφ, εξέφρασε αμφιβολίες για τα οφέλη του ψευδάργυρου και παράλληλα επεσήμανε ότι η τοξικότητά του μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα σε μακροχρόνια χρήση. Ακόμα, σύμφωνα με ειδικούς στον ψευδάργυρο, όπως η δρ Ανάντα Πρασάντ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Wayne State του Ντιτρόιτ, τα συμπληρώματα ψευδαργύρου στο εμπόριο μπορεί να μην είναι εξίσου αποτελεσματικά με αυτά που χρησιμοποιούν οι ερευνητές.

Οι έρευνες έχουν δείξει ότι οι ενήλικες κρυολογούν, κατά μέσο όρο, δύο έως τέσσερις φορές τον χρόνο, ενώ τα παιδιά μέχρι δέκα φορές. Επειδή οι ιοί που ευθύνονται για το κοινό κρυολόγημα, είναι τόσο διαδεδομένοι, πολύ λίγα πράγματα μπορεί να κάνει κανείς για να αποφύγει να μολυνθεί. Ο ιός του κρυολογήματος μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο με το βήχα και το φτάρνισμα, καθώς και από το άγγιγμα μολυσμένων επιφανειών (π.χ. χερούλια πόρτας). Οι επιστήμονες δεν έχουν καταφέρει ακόμα να βρουν μια πραγματικά αποτελεσματική θεραπεία για το κρυολόγημα, πέρα από συμβουλές για το πώς μπορεί κανείς να μειώσει τις πιθανότητές του να μολυνθεί.

Πηγή: www.athina984.gr

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Το κρύο βοηθά να χάσετε λίπος

Το κρύο ρίχνει τα τριγλυκερίδια και αδυνατίζει! Δεν είναι ανάγκη να ξεπαγιάσει κανείς, αλλά μερικές «δόσεις» κρύου μπορεί να βοηθήσουν στην απώλεια λίπους και πάχους, σύμφωνα με μια νέα γερμανική επιστημονική έρευνα, η οποία, με βάση πειράματα σε ζώα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι με περιττά κιλά μπορούν, αν κατεβάσουν τον θερμοστάτη στο σπίτι ή τη δουλειά τους, να χάσουν βάρος και παράλληλα να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιοπάθειας.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου του Αμβούργου-Έπεντορφ, υπό τον μοριακό βιολόγο Αλεξάντερ Μπάρτελτ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό ιατρικής “Nature Medicine”, σύμφωνα με τη βρετανική «Τέλεγκραφ», έκαναν πειράματα με ποντίκια και διαπίστωσαν ότι, αν τα κρατούσαν σε μέση θερμοκρασία 4 βαθμών Κελσίου, αυξανόταν η ικανότητα του «καφέ» λίπους των ζώων να καθαρίζει τον οργανισμό από τα επιβλαβή μόρια του λίπους που κυκλοφορεί στο αίμα.

Τα υψηλά επίπεδα αυτών των πλούσιων σε θερμίδες μορίων λίπους ή πλούσιων σε τριγλυκερίδια λιποπρωτεϊνών, που προέρχονται από την λήψη παχυντικών τροφών, οδηγούν σε εναπόθεση ανθυγιεινού λευκού λίπους στο σώμα (και άρα στην παχυσαρκία), αλλά και στη σκλήρυνση των αρτηριών (άρα και σε καρδιαγγειακές παθήσεις). Όμως η έκθεση στο κρύο ωθεί το λιγότερο γνωστό «καλό» καφέ λίπος να καίει το πιο γνωστό «κακό» λευκό λίπος, μετατρέποντάς το σε θερμότητα για να ζεσταθεί το σώμα.

Το καφέ λίπος είναι μια από τις δύο μορφές ιστών λίπους του σώματος και υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες στα νεογέννητα παιδιά και στα ζώα που βρίσκονται σε χειμερία νάρκη, καθώς τα βοηθά να διατηρούν σε κατάλληλο επίπεδο τη θερμοκρασία του ακίνητου σώματός τους. Αντίθετα με το λευκό λίπος, που λειτουργεί ως αποθηκευτικός χώρος για τα μόρια λίπους υψηλής ενέργειας, το καφέ λίπος τα «καίει» για να παράγει θερμότητα.

Οι ενήλικες έχουν γενικά μικρότερες ποσότητες καφέ λίπους, καθώς το σώμα τους θερμαίνεται κυρίως από την κίνηση των μυών, όμως πρόσφατα ανακαλύφθηκε ότι και στους ενήλικες υπάρχουν ορισμένες «αποθήκες» καφέ λίπους στο άνω τμήμα του στήθους και στο λαιμό. Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι το καφέ λίπος είναι δυνατό να αυξηθεί στον οργανισμό, μεταξύ άλλων μέσω μετατροπής του λευκού λίπους σε καφέ μετά την έκθεση του σώματος σε παρατεταμένες περιόδους κρύου.

Μερικοί ειδικοί πιστεύουν ότι τα σύγχρονα συστήματα κεντρικής θέρμανσης στα κτίρια έχουν οδηγήσει σε μείωση του επιπέδου και της δραστηριότητας του ωφέλιμου καφέ λίπους στους ανθρώπους των ανεπτυγμένων χωρών. Μια πρόσφατη μελέτη από επιστήμονες του πανεπιστημίου University College του Λονδίνου συμπέρανε ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στη μειωμένη έκθεση στο κρύο και στην αύξηση της παχυσαρκίας στις σύγχρονες κοινωνίες.

Ο δρ Μπάρτελτ εισηγείται ότι οι άνθρωποι πρέπει να εκτίθενται πιο τακτικά στο κρύο, ώστε ο οργανισμός τους να βοηθιέται να παράγει περισσότερο καφέ λίπος, ώστε να καίει τα επιβλαβή λίπη. Υποστηρίζει ότι «μερικές εναποθέσεις λευκού λίπους γίνονται καφέ λίπος μετά από μερικές εβδομάδες κρύου, πράγμα που δείχνει ότι μπορεί κανείς να ‘εκπαιδεύσει’ τα κύτταρα λίπους του να μετατραπούν σε κύτταρα καφέ λίπους, ώστε να μείνει λεπτός και υγιής».

Σχολιάζοντας τη γερμανική έρευνα στο ίδιο επιστημονικό περιοδικό, οι καθηγητές Έντουαρντ Φίσερ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης και Κέβιν Ουίλιαμς του πανεπιστημίου Τεμπλ των ΗΠΑ, επεσήμαναν ότι τα νέα ευρήματα έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν σημαντικά την ανθρώπινη υγεία.

Πηγή: www.athina984.gr

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Πιο φιλότιμες οι γυναίκες

Το λεγόμενο «ασθενές» φύλο είναι φαίνεται και πιο καλόψυχο λόγω γονιδίων, αφού μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες έχουν ισχυρότερη γενετική προδιάθεση, σε σχέση με τους άνδρες, να βοηθούν τους γύρω τους.

Οι ερευνητές, υπό τον ψυχολόγο Γκάρι Λιούις του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό βιολογίας “Biology Letters” της Βασιλικής Εταιρείας Επιστημών της Βρετανίας, σύμφωνα με την «Ιντιπέντεντ», μελέτησαν περίπου 1.000 ζεύγη ταυτόσημων και μη ταυτόσημων διδύμων και διαπίστωσαν ότι η τάση βοήθειας των άλλων στις μεν γυναίκες μπορεί να αποδοθεί σε ποσοστό περίπου 50% στα γονίδια (το υπόλοιπο στην ανατροφή και το περιβάλλον), ενώ στους άνδρες το αντίστοιχο ποσοστό δεν ξεπερνά το 20%.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι το εύρημα αυτό ενισχύει την άποψη πως ορισμένοι άνθρωποι από μικρά παιδιά έχουν έμφυτη μια κοινωνική τάση. Η νέα έρευνα δείχνει ότι οι γυναίκες, περισσότερο από τους άνδρες, έχουν εκ γενετής την τάση να είναι γενναιόδωρες και να βοηθούν άλλους ανθρώπους, στο βαθμό που έχουν πάρει παράλληλα και την κατάλληλη ανατροφή.

Στην επιστημονική κοινότητα υπάρχει μια έντονη διαμάχη κατά πόσο οι άνθρωποι είναι έμφυτα αλτρουιστές. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι εξελιχτήκαμε να είμαστε αλτρουιστές ανεξάρτητα από εξωτερικές επιδράσεις και άλλοι θεωρούν ότι κατά βάση είμαστε εγωιστές και χρειαζόμαστε το κατάλληλο εξωτερικό περιβάλλον για να δείξουμε τον «καλό» εαυτό μας στους άλλους. Η νέα μελέτη, όπως είπε ο Λιούις, «δείχνει ότι στον κόσμο υπάρχουν διαφορετικοί τύποι ανθρώπων. Για μερικούς είναι εύκολο να δείχνουν συμπεριφορές υπέρ της κοινωνίας, ενώ άλλοι χρειάζονται βοήθεια για αυτό».

Οι ερευνητές ζήτησαν από τα ζεύγη διδύμων να απαντήσουν σε ορισμένα ερωτήματα, όπως αν θα ήσαν πρόθυμοι να παραστούν σε ένα δικαστήριο ως μάρτυρες μετά από ένα τροχαίο ατύχημα τρίτου προσώπου ή αν θα ήσαν διατεθειμένοι να πληρώσουν υψηλότερους φόρους οι ίδιοι, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν από το κράτος υψηλοτέρου επιπέδου υπηρεσίες υγείας για άλλους ανθρώπους. Οι επιστήμονες σύγκριναν τις απαντήσεις τόσο μεταξύ των δύο φύλων, όσο και μεταξύ των ταυτόσημων διδύμων (που μοιράζονται εξίσου γονίδια και ανατροφή) και των μη ταυτόσημων διδύμων (που έχουν κοινή μεν την ανατροφή των γονέων, αλλά όχι όλα τα γονίδια).

Οι ερευνητές, έτσι, μπόρεσαν να βγάλουν συμπεράσματα για τον ξεχωριστό ρόλο των γονιδίων και του περιβάλλοντος στα δύο φύλα, ανάλογα με τον τύπο της προσωπικότητας. Συμπέραναν ότι σε μια προσωπικότητα που είναι ανοιχτή στους άλλους ανθρώπους και πρόθυμη να τους συμπαρασταθεί, στις μεν γυναίκες παίζει ισχυρό ρόλο ο γενετικός παράγων (εξίσου με τον περιβαλλοντικό), ενώ στους άνδρες πολύ λιγότερο, καθώς κυριαρχεί η επίδραση του περιβάλλοντος.

Πηγή: www.athina984.gr

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

Ο ύπνος προλαμβάνει ασθένειες

Οι άνθρωποι που τους λείπει ύπνος, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο για διάφορα προβλήματα υγείας, όπως εγκεφαλικό, καρδιά ή καρκίνο του παχέoς εντέρου, που μπορούν να οδηγήσουν σε πρόωρο θάνατο, σύμφωνα με δύο νέες επιστημονικές έρευνες.

Η πρώτη μελέτη (μετα-ανάλυση), από ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Γουόργουικ στη Βρετανία, υπό τον καθηγητή Φραντσέσκο Καπούτσιο και τη δρα Μισέλ Μίλερ, που δημοσίευσαν τη σχετική εργασία στο ευρωπαϊκό καρδιολογικό περιοδικό “European Heart Journal”, σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν», ανέλυσε και αξιολόγησε στοιχεία προηγούμενων ερευνών για 470.000 άτομα από οκτώ χώρες, που αφορούσαν μια χρονική περίοδο επτά έως 25 ετών.

Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι οι άνθρωποι που κοιμούνται λιγότερο από έξι ώρες το βράδυ και έχουν διαταραγμένο ύπνο, έχουν 48% μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρδιοπάθεια ή να πεθάνουν από αυτήν, καθώς και 15% μεγαλύτερες πιθανότητες να πάθουν εγκεφαλικό ή να πεθάνουν από αυτό.

Ο Καπούτσιο χαρακτήρισε «ωρολογιακή βόμβα» το να κοιμάται κανείς πολύ αργά και να ξυπνάει πολύ νωρίς για καιρό, στερούμενος έτσι τον αναγκαίο ύπνο σε βάθος χρόνου. Γι’ αυτό, όπως είπε, πρέπει κανείς να δράσει άμεσα, ώστε να προστατεύσει την υγεία του, κυρίως μεταβάλλοντας την ισορροπία εργασίας/λοιπής ζωής του.

Η χρόνια έλλειψη ύπνου παράγει ορμόνες και άλλες χημικές ουσίες στον οργανισμό, που αυξάνουν τον κίνδυνο για την εμφάνιση διαταραχών υγείας, όπως η αύξηση της πίεσης του αίματος, της χοληστερίνης, του διαβήτη και της παχυσαρκίας, σύμφωνα με την Μίλερ.

Από την άλλη, οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι ο πολύς ύπνος στους ενήλικες (πάνω από εννέα ώρες) μπορεί επίσης να αποτελεί ένδειξη ασθένειας, όπως καρδιαγγειακών προβλημάτων. Όπως είπαν, ένας ύπνος γύρω στις επτά ώρες το βράδυ διασφαλίζει την μελλοντική υγεία και μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης χρόνιων παθήσεων.

Μια δεύτερη έρευνα από ερευνητές του πανεπιστημιακού νοσοκομείου και της Ιατρικής Σχολής του αμερικανικού πανεπιστημίου Case Western Reserve, υπό τον καθηγητή επιδημιολογίας και βιοστατιστικής Λι Λι, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Cancer” (Καρκίνος), κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όσοι άνθρωποι κοιμούνται κατά μέσο όρο λιγότερες από έξι ώρες το βράδυ, έχουν περίπου 50% αυξημένο κίνδυνο, σε σχέση με όσους κοιμούνται τουλάχιστον επτά ώρες, για να εμφανίσουν ορθοκολικά αδενώματα, που μπορεί να αποτελούν πρόδρομο σύμπτωμα για καρκίνο του παχέος εντέρου.

Η νέα μελέτη, που αφορούσε 1.240 ασθενείς (από τους οποίους οι 338 διαγνώστηκαν με ορθοκολικά αδενώματα κατά την εξέταση της κολονοσκόπησης) είναι η πρώτη που έρχεται να συνδέσει την έλλειψη ύπνου με τον καρκίνο του εντέρου. Το πρόβλημα φαίνεται να είναι ελαφρώς μεγαλύτερο στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες.

Όπως δήλωσε ο Λι, η αύξηση του κινδύνου για το έντερο λόγω του ελλιπούς ύπνου είναι συγκρίσιμη με την αύξηση κινδύνου από το αν κανείς έχει συγγενή πρώτου βαθμού με καρκίνο του εντέρου ή αν τρώει συχνά κόκκινο κατεργασμένο κρέας. Ανέφερε ακόμα ότι, προς το παρόν, είναι άγνωστο γιατί οι λιγότερες ώρες ύπνου σχετίζονται με τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου, όμως εκτίμησε ότι μπορεί να οφείλεται στην μικρότερη (λόγω αϋπνίας) παραγωγή της ορμόνης μελατονίνης, η οποία στα ζώα έχει συνδεθεί με την «επιδιόρθωση» του DNA.

Πηγή: www.athina984.gr

Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Ουσία κάνει τα νεύρα να λάμπουν

Μια φθορίζουσα ουσία που εισάγεται με ένεση στο σώμα, κάνει τα νεύρα να λάμπουν και επιτρέπει έτσι στους γιατρούς να βλέπουν με ακρίβεια ακόμα και τα πιο μικρά και ευαίσθητα νεύρα στη διάρκεια μιας χειρουργικής επέμβασης, αντί να βασίζονται μόνο στην εμπειρία τους ή στις ενδείξεις μιας οθόνης ηλεκτρομυογραφήματος.

Η νέα τεχνική, που προς το παρόν δοκιμάζεται σε πειραματόζωα, μπορεί μελλοντικά να κάνει πολύ πιο ασφαλείς τις επεμβάσεις, χωρίς τον κίνδυνο πρόκλησης παράλυσης ή άλλης βλάβης κατά λάθος.

Η ουσία βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης από αμερικανούς ερευνητές και, αν τα σχετικά τεστ αποδείξουν την αποτελεσματικότητά της, τότε, σύμφωνα με τους ειδικούς, θα είναι το ανάλογο με το να ξέρουν τα τεχνικά συνεργεία, πριν σκάψουν, πού ακριβώς βρίσκονται όλα τα υπόγεια καλώδια - και αυτά που θέλουν να βρουν και αυτά που δεν πρέπει να κόψουν κατά λάθος.

Οι επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Σαν Ντιέγκο, υπό τον καθηγητή φαρμακολογίας και χημείας Ρότζερ Τσιεν, που παρουσίασαν τη σχετική εργασία στο περιοδικό βιοτεχνολογίας "Nature Biotechnology", ανακάλυψαν ένα πεπτίδιο που αποτελείται από ένα τμήμα πρωτεϊνης με αμινοξέα. Οι ερευνητές έκαναν πειράματα σε ποντίκια και διαπίστωσαν ότι τα νεύρα των ζώων έλαμπαν, καθιστώντας ευδιάκριτα τα νεύρα από τους υπόλοιπους ιστούς του σώματος.

Η βελτίωση της όρασης με γυμνό μάτι, χάρη στον χρωματικό διαχωρισμό, είναι δεκαπλάσια, κάτι που θα καταστήσει πιο εύκολη τη δουλειά του νευροχειρουργού ή του χειρουργού που αφαιρεί ένα καρκινικό όγκο και δεν θέλει να κάνει ζημιά στα γειτονικά νεύρα (π.χ. η αφαίρεση όγκου στον προστάτη μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη μικρών νεύρων γύρω από τον προστατικό αδένα και σε στυτική δυσλειτουργία).

Η λάμψη των νεύρων αρχίζει δύο ώρες μετά την εισαγωγή της ουσίας και διαρκεί για οκτώ περίπου ώρες, ενώ δεν φαίνεται να υπάρχουν παρενέργειες. Το πεπτίδιο ήταν δυνατό να χρωματίσει ακόμα και κατεστραμμένα νεύρα, αρκεί να υπήρχε τροφοδοσία αίματος σε αυτά.

Οι επιστήμονες θα επιδιώξουν να βελτιώσουν το πεπτίδιο πριν κάνουν τις πρώτες δοκιμές σε ανθρώπους. Ήδη έχουν αποδείξει, με πειράματα σε καλλιέργειες νευρικών ιστών στο εργαστήριο, ότι το πεπτίδιο κάνει λαμπερά και τα ανθρώπινα νεύρα.
Πηγή: www.athina984.gr

Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Γεννημένοι με κατάθλιψη

Ορισμένοι άνθρωποι έχουν γενετική προδιάθεση να βλέπουν τα πράγματα γύρω τους μαύρα, τείνοντας σταδιακά στην κατάθλιψη, επειδή εκ γενετής παράγουν χαμηλότερη ποσότητα μιας εγκεφαλικής χημικής ουσίας, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία ίσως ρίχνει φως στο γιατί η απογοήτευση και η κατάθλιψη φαίνεται να πλήττουν μερικούς ανθρώπους, ήδη από τη νεανική ηλικία, περισσότερο από άλλους.

Οι ερευνητές του Τμήματος Ψυχιατρικής του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν υπό τον καθηγητή Μπράιαν Μίκι, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ψυχιατρικό περιοδικό "Archives of General Psychiatry" του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου, ανακάλυψαν ότι ένα μόριο (νευροπεπτίδιο Υ), που σχετίζεται με την όρεξη και το στρες, καθορίζει σε σημαντικό βαθμό αν κάποιος βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο ή μισοάδειο. Όσοι έχουν σε μικρότερο βαθμό αυτή την ουσία, έχουν γενικά πιο αρνητική διάθεση απέναντι στη ζωή, δυσκολεύονται περισσότερο να τα βγάλουν πέρα με τις καταστάσεις που προκαλούν άγχος και τελικά είναι πιο ευάλωτοι στην εκδήλωση κατάθλιψης.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το εν λόγω νευροπεπτίδιο είναι γενετικά προγραμματισμένο (μερικοί άνθρωποι έχουν μια συγκεκριμένη γενετική παραλλαγή στο DNA τους) και ελπίζουν ότι η ανακάλυψή τους θα οδηγήσει σε νέες μεθόδους έγκαιρης και πιο εξατομικευμένης διάγνωσης και καταπολέμησης της κατάθλιψης στους ανθρώπους που έχουν τη σχετική γενετική προδιάθεση.

Χρησιμοποιώντας την τεχνική της λειτουργικής μαγνητικής απεικόνισης (fMRI) του εγκεφάλου, οι επιστήμονες κατέγραψαν την εγκεφαλική δραστηριότητα εθελοντών, καθώς αυτοί ανταποκρίνονταν σε μια σειρά από ουδέτερες λέξεις (π.χ."υλικό"), θετικές (π.χ."ελπίδα") ή αρνητικές (π.χ. "δολοφόνος"). Οι άνθρωποι με χαμηλά επίπεδα του συγκεκριμένου νευροπεπτιδίου αντιδρούσαν (στον προμετωπιαίο φλοιό τους) ιδιαίτερα έντονα στις αρνητικές λέξεις σε σχέση με όσους είχαν υψηλά επίπεδα της ουσίας.

Σε ένα δεύτερο πείραμα, οι εθελοντές υποβλήθηκαν για λίγα λεπτά σε μια εμπειρία αβλαβούς αλλά αισθητού πόνου και παράλληλα κλήθηκαν να εκφράσουν συναισθηματικά την εμπειρία τους πριν και μετά το τεστ. Όσοι είχαν λιγότερα νευροπεπτίδια Υ στον εγκέφαλό τους, είχαν την μεγαλύτερη εμπειρία πόνου από τους υπόλοιπους, τόσο πριν (εν αναμονή του πόνου), όσο και μετά.

Τέλος, οι ερευνητές μελέτησαν το γενετικό υλικό ανθρώπων με σοβαρή κατάθλιψη και βρήκαν ότι σε αυτούς υπάρχουν, σε αναλογία μεγαλύτερη του μέσου όρου, άτομα που έχουν τη γενετική παραλλαγή, η οποία μειώνει το επίπεδο του νευροπεπτιδίου Υ.
Πηγή: www.athina984.gr

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

Γιατί διαφέρουν οι φωνές μας;

Με απλά λόγια, η φωνή είναι ένας συνδυασμός των φυσικών χαρακτηριστικών που γεννιόμαστε, αλλά και των περιβαλλοντικών παραγόντων. Αυτό σημαίνει ότι η φωνή του καθενός είναι το ίδιο μοναδική με τα αποτυπώματά του.

Ο ήχος που παράγεται όταν θέλουμε να μιλήσουμε προέρχεται από τις φωνητικές χορδές που βρίσκονται μέσα στο λάρυγγα. Έτσι, οι πνεύμονες προωθούν αέρα στο λάρυγγα, γεγονός που κάνει τις χορδές να δονούνται παράγοντας ήχους. Ο τόνος των ήχων αυτών εξαρτάται από την ταχύτητα των δονήσεων των φωνητικών χορδών. Οι γυναίκες επειδή έχουν μικρότερες χορδές, δονούνται πιο γρήγορα και παράγουν λεπτότερους ήχους, ενώ αντιθέτως οι άνδρες έχουν πιο μακριές χορδές που παράγουν πιο «βαρύς» ήχους.

Ωστόσο, ο ήχος που βγαίνει τελικά από το στόμα μας, επηρεάζεται επίσης και από την άρθρωσή μας, δηλαδή τα κινούμενα μέρη του σώματός μας πάνω από το ύψος των φωνητικών χορδών. Το λαιμό, τη γλώσσα, την υπερώα, τη μύτη, τα χείλη, τα μάγουλα και τα δόντια.

Καθώς ο ήχος ταξιδεύει μέσω αυτών, η ποιότητα του ήχου αλλάζει από το μέγεθος και το σχήμα αυτών των μερών κατά τον ίδιο τρόπο που διαφορετικού μεγέθους και σχήματος μουσικά όργανα παράγουν αλλιώτικους ήχους.

Εν τω μεταξύ, το ζήτημα της προφοράς έχει να κάνει με την ανταπόκριση του εγκεφάλου με το περιβάλλον. Σύμφωνα με έρευνα φαίνεται ότι, ο εγκέφαλος διαμορφώνει - κατά κάποιο τρόπο - τον τρόπο που θα ειπωθεί μια λέξη και θα ακουστεί στους άλλους. Γι’ αυτό το λόγο τείνουμε να μιλάμε σαν τους φίλους και την οικογένειά μας. Ο εγκέφαλος οπτικοποιεί και αναπαράγει τα καθημερινά ακούσματα.

Άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες που επηρεάζουν την ποιότητα της φωνής είναι οι χημικές ουσίες, όπως είναι ο καπνός και η μόλυνση του περιβάλλοντος, που προκαλούν βλάβες στο λάρυγγα και τις φωνητικές χορδές, αλλάζοντας τον τελικό ήχο που ακούγεται.

Πηγή: ww.capitalhealth.gr

Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Τα μυστικά της… υπνοβασίας

Η υπνοβασία αποτελεί μια διαταραχή που μπορεί να είναι ενοχλητική, ακόμα και επικίνδυνη, αλλά οι επιστήμονες πιστεύουν ότι έχουν ανακαλύψει πια ένα μέρος από το μυστικό που κρύβεται πίσω από αυτή.

Οι ερευνητές μελέτησαν τέσσερις γενιές μιας οικογένειας, όπου εννέα από τα είκοσι δύο μέλη της υπνοβατούσαν. Έτσι, ανακάλυψαν ότι όλοι οι πάσχοντες είχαν ελάττωμα σε ένα συγκεκριμένο χρωμόσωμα και η μεταφορά ενός μόνο αντιγράφου από αυτό το προβληματικό DNA ήταν αρκετό για να προκαλέσει υπνοβασία. Αναλύοντας σάλιο λοιπόν, διαπίστωσαν ότι το πρόβλημα οφείλεται σε σφάλμα του χρωμοσώματος 20, ενώ χρειάζονται περεταίρω μελέτες για να διαπιστωθεί πια άλλα χρωμοσώματα εμπλέκονται.

Η ομάδα από το πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, με επικεφαλής τη Δρ Christina Gurnett, ελπίζει ότι τα ευρήματα αυτά θα βοηθήσουν στη δημιουργία νέων θεραπειών, ώστε να μειωθούν οι κίνδυνοι για αυτά τα άτομα και τις οικογένειές τους.

Η υπνοβασία επηρεάζει ένα στα δέκα παιδιά και περίπου έναν στους πενήντα ενήλικες. Εάν ένας άνθρωπος που υποφέρει από αυτή την κατάσταση έχει τέτοιο επεισόδιο κατά τη διάρκεια της νύχτας, κάποια μέρη του εγκεφάλου του μπορεί να αφυπνιστούν, αλλά το τμήμα εκείνο που επηρεάζει τον συνειδητό έλεγχο του σώματος, εξακολουθεί να κοιμάται!

Αυτό, μπορεί να κάνει ένα τέτοιο άτομο να σηκωθεί όρθιο, να περπατήσει, αλλά και να ολοκληρώσει σύνθετες λειτουργίες, ενώ όλα αυτά γίνονται κατά τη διάρκεια που ακόμα κοιμάται… αλλά όρθιο!

Συνήθως οι δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα σε τέτοιες καταστάσεις είναι ακίνδυνες και τετριμμένες, όπως το να πάει το άτομο μέχρι το διπλανό δωμάτιο ή να βγάλει τις κάλτσες από το συρτάρι. Όμως, υπάρχουν και περιπτώσεις όπου ένας άνθρωπος, ο οποίος υπνοβατεί, βγαίνει από το σπίτι και περπατά στο δρόμο με κίνδυνο να σκοτωθεί και κάποιες άλλες φορές υπάρχει κίνδυνος να τραυματίσει ένα μέλος της οικογένειάς του.

Τα επεισόδια, συνήθως, εμφανίζονται νωρίς το βράδυ και μπορεί να διαρκέσουν από ένα δευτερόλεπτο μέχρι μερικές ώρες, με τον πάσχοντα να αδυνατεί να θυμηθεί τις πράξεις του όταν πλέον ξυπνήσει.

Αν και δεν είναι ακόμα γνωστό πια ακριβώς γονίδια είναι υπεύθυνα για την κατάσταση αυτή, έτσι ώστε να υπάρξει βοήθεια στην αντιμετώπισή της, γίνονται σημαντικές έρευνες προς αυτή την κατεύθυνση.

Πηγή: www.capitalhealth.gr

Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

Βουβωνική πανώλη από …τα κατοικίδια!

Όταν ένας σκύλος ανεβαίνει στο κρεβάτι του ιδιοκτήτη του, τότε ο δεύτερος διακινδυνεύει να κολλήσει διάφορα νοσήματα, αναφέρεται σε έρευνα που δημοσιεύθηκε σε αμερικανικό περιοδικό το οποίο και ασχολείται με την πρόληψη μολυσματικών ασθενειών.

Οι ιδιοκτήτες των κατοικίδιων ζώων έχουν μεγάλες πιθανότητες να κολλήσουν διάφορες ασθένειες, από σκουλήκια μέχρι βουβωνική πανώλη! Από τις 250 γνωστές ασθένειες που μεταδίδονται από τα ζώα στον άνθρωπο, οι 100 συνήθως προέρχονται από εκείνα που φιλοξενούνται σε κάποιο σπίτι, λένε οι ερευνητές.

Σε πολλές χώρες τα κατοικίδια έχουν μπει τόσο πολύ στη ζωή των ανθρώπων, σε βαθμό να αντικαθιστούν την έλλειψη παιδιών, γεγονός που οδηγεί σε αρκετές περιπτώσεις στην υπερβολική τους φροντίδα, αναφέρει ο Bruno Chomel, καθηγητής στο πανεπιστήμιο κτηνιατρικής της Καλιφόρνια. «Πρέπει να υπάρχει ένας διαχωρισμός στους ιδιωτικούς χώρους του ανθρώπου και στα δωμάτια όπου μπορεί να κυκλοφορεί ένα κατοικίδιο, ενώ μέσα σε αυτούς δεν πρέπει επουδενί να συμπεριλαμβάνεται η κρεβατοκάμαρα», λέει ο καθηγητής.

Μεταξύ των πιο σοβαρών ιατρικών προβλημάτων που παρουσιάζουν άνθρωποι οι οποίοι συμβιώνουν με ζώα, είναι η νόσος Τσάγκας, κατά την οποία δημιουργούν σοβαρά ζητήματα με την καρδιακή, πεπτική και νευρολογική λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού.

Είναι επίσης επικίνδυνο για όσους έχουν γάτες στο σπίτι τους, να νοσήσουν από υποξεία περιφερειακή λεμφαδενίτιδα (cat-scratch disease), η οποία συνήθως προέρχεται από δάγκωμα ή γρατζουνιά που θα προκαλέσουν τα μικρά γατάκια! Σε προχωρημένο στάδιο της νόσου, παρατηρούνται θανατηφόρες βλάβες στο ήπαρ, τους νεφρούς και το σπλήνα.

Αυτά ήταν δύο από τα σοβαρότερα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει κανείς όταν ξαπλώνει μαζί με το κατοικίδιό του, αλλά με βάση της στατιστικές μελέτες, που έχουν αποδείξει πως είναι μεγάλο το ποσοστό των ανθρώπων που αφήνουν τα κατοικίδιά τους να ανεβαίνουν στο κρεβάτι τους, πρέπει οι ιδιοκτήτες να χρησιμοποιήσουν την κοινή λογική ώστε να προστατεύσουν την υγεία τους.

Το πλύσιμο των χεριών μετά από το παιχνίδι με το ζωάκι, πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστη συνήθεια, μια και είναι ένα προληπτικό μέσο πρωταρχικής σημασίας.

Παρόλα αυτά, κανένας δεν αμφισβητεί τα οφέλη που αποκομεί κανείς όταν συγκατοικεί με έναν σκύλο ή μια γάτα. Όμως, είναι σημαντικό να υπάρχει η μέγιστη προσοχή για να προληφθούν σοβαρές ασθένειες.

Πηγή: www.capitalhealth.gr

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Σπανάκι το δυναμωτικό

Αν κανείς τρώει ένα πιάτο σπανάκι τη μέρα, οι μύες του θα γίνουν πιο αποδοτικοί και άρα πιο δυνατοί, σύμφωνα με μια νέα σουηδική επιστημονική έρευνα, που έρχεται να επιβεβαιώσει τον Ποπάι.

Οι ερευνητές του Τμήματος Φυσιολογίας και Φαρμακολογίας του έγκριτου Ινστιτούτου Καρολίνσκα της Στοκχόλμης, με επικεφαλής τον δρα Έντι Βάϊτσμπεργκ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Cell Metabolism" (Μεταβολισμός Κυττάρου), διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση 300 γραμμαρίων σπανακιού καθημερινά μειώνει έως 5% την ποσότητα οξυγόνου που χρειάζεται για τροφοδοσία και ενεργοποίηση των μυών, όταν κανείς ασκείται σωματικά.

Η ωφέλεια του σπανακιού «κρύβεται» στα νιτρικά άλατα που περιέχει σε αφθονία και τα οποία καθιστούν πιο αποδοτικά τα μιτοχόνδρια (τα «εργοστάσια ενέργειας») των κυττάρων. «Είναι σαν να βάζει κανείς ένα βελτιωτικό καυσίμου στους μυς του, τους κάνει να ‘τρέχουν΄ πιο ομαλά και αποδοτικά», ανέφερε ο Βάιτσμπεργκ.

Οι ερευνητές έδωσαν σε εθελοντές, καθημερινά επί τρεις μέρες, να καταναλώσουν καθαρά συμπληρώματα νιτρικών αλάτων σε ποσότητα ισοδύναμη με ένα πιάτο σπανάκι. Στην αρχή και στο τέλος του πειράματος οι εθελοντές έκαναν έντονη άσκηση σε ένα ποδήλατο γυμναστικής, ενώ ταυτόχρονα μετριόταν το οξυγόνο τους. Διαπιστώθηκε ότι χάρη στα νιτρικά άλατα, οι εθελοντές χρειάζονταν 3% έως 5% λιγότερη ενέργεια για να παράγουν το ίδιο αποτέλεσμα, επειδή οι μυς τους λειτουργούσαν στο μεταξύ πιο αποτελεσματικά.

Ο ναυτικός«Ποπάι», δημοφιλής ήρωας καρτούν από τη δεκαετία του ΄30, έγινε διάσημος χάρη στην αγάπη του στο σπανάκι, το οποίο θεωρούσε το μυστικό «όπλο» για τη δύναμή του. Αρχικά ο σίδηρος που περιέχεται στο σπανάκι, θεωρήθηκε ότι παρέχει την ωφέλεια για την μυϊκή ενδυνάμωση, όμως τώρα οι επιστήμονες κατάλαβαν ότι τα νιτρικά άλατα είναι αυτά που το καθιστούν «σούπερ-τροφή». Και άλλα πράσινα λαχανικά περιέχουν αυτά τα άλατα, που μέχρι πρόσφατα θεωρούντο ότι δεν έχουν θρεπτική αξία.

Οι σουηδοί ερευνητές έδειξαν ότι η διατροφή με νιτρικά άλατα αυξάνει το επίπεδο του νιτρικού οξέος στο σώμα, με τη βοήθεια «φιλικών» βακτηρίων. Το νιτρικό οξύ είναι ωφέλιμο, επειδή ανοίγει τις αρτηρίες, μειώνει την πίεση του αίματος και βελτιώνει την κυκλοφορία του. Από την άλλη, τα κυτταρικά μιτοχόνδρια, όπως όλες οι «μηχανές», χάνουν ενέργεια λόγω θερμικών απωλειών, όμως τα νιτρικά άλατα φαίνεται πως σταματούν αυτές τις απώλειες και κάνουν τα κύτταρα -συνεπώς και τους μυς- πιο αποδοτικά.

Πηγή: www.athina984.gr

Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

Ένα ποτήρι μπύρα την ημέρα…

Η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών, έχει πολλές φορές κατηγορηθεί για την αύξηση του βάρους των ανθρώπων, αλλά σύμφωνα με νέα μελέτη έκπληξη, ένα ποτήρι μπύρα την ημέρα κάνει καλό στην υγεία!

Ισπανοί ερευνητές αναφέρουν ότι η μέτρια κατανάλωση μπύρας, μπορεί να μειώσει την υψηλή αρτηριακή πίεση, να ελαττώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη, αλλά και να βοηθήσει στην απώλεια βάρους. Στη μελέτη τους αυτή, οι επιστήμονες επεσήμαναν ότι, η αύξηση του βάρους των ανθρώπων που έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα και έχει ενοχοποιήσει την πόση μπύρας, φαίνεται να οφείλεται στην ταυτόχρονη βρώση λιπαρών τροφών, που είναι πολύ επικίνδυνα όχι μόνο για τη λήψη επιπλέον βάρους αλλά και για άλλες πολύ σημαντικές ασθένειες.

Μέσα από αυτή τη μελέτη παρατηρήθηκε ότι, εκείνοι που ακολουθούν μεσογειακή διατροφή, αλλά πίνουν και ένα ποτήρι μπύρα την ημέρα, όχι μόνο δεν παίρνουν βάρος, αλλά σε μερικές περιπτώσεις χάνουν κιόλας!

Οι γιατροί αναφέρουν ότι η μπύρα προσφέρει στον οργανισμό τα ίδια οφέλη με αυτή της μέτριας κατανάλωσης κρασιού. Η μπύρα περιέχει φυλλικό οξύ, βιταμίνες, σίδηρο και ασβέστιο, τα οποία παρέχουν «προστατευτική» επίδραση στο καρδιαγγειακό σύστημα. Επίσης, έχει πολύ μικρότερη ποσότητα αλκοόλ σε σχέση με άλλα οινοπνευματώδη ποτά, ενώ ένα ποτήρι μπύρας έχει τις ίδιες θερμίδες με έναν καφέ με γάλα.

Για να αποφευχθούν τυχόν παρεξηγήσεις, οι ερευνητές διευκρίνισαν ότι η κατανάλωση μπύρας πρέπει να γίνεται με μέτρο – ένα ποτήρι την ημέρα – και πάντα σε συνδυασμό με υγιεινή διατροφή και άσκηση.

Πηγή: www.capitalhealth.gr

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Παιδικός διαβήτης συνδέεται με ιό

Τα παιδιά που πάσχουν από διαβήτη τύπου 1, έχουν δεκαπλάσια πιθανότητα, σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που δεν έχουν διαβήτη, να έχουν μολυνθεί από ένα εντεροϊό παρόμοιο με αυτόν του κρυολογήματος, σύμφωνα με μια νέα αυστραλιανή επιστημονική έρευνα.

Ο εντεροϊός είναι μια συνηθισμένη μορφή ιού που μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα τύπου κρυολογήματος ή γρίπης, μυϊκούς πόνους ή ακόμα και μηνιγγίτιδα.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας και του Ινστιτούτου Ενδοκρινολογίας και Διαβήτη του Σίδνεϊ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", ανέλυσαν εξονυχιστικά τα ευρήματα 26 προηγούμενων μελετών, οι οποίες είχαν ελέγξει τα δείγματα αίματος και κοπράνων περίπου 4.500 ατόμων (διαβητικών και μη) για τον εντοπισμό γενετικού υλικού και πρωτεϊνών, που να προέρχονται από εντεροϊούς.

Η νέα έρευνα (μετα-ανάλυση) αποκάλυψε μια ξεκάθαρη σχέση ανάμεσα στους εντεροϊούς και στο διαβήτη, όμως ο μηχανισμός που συνδέει τη νόσο με τους ιούς δεν είναι ακόμα σαφής. Οι επιστήμονες επισήμαναν ότι η έρευνά τους δεν αποδεικνύει πως ο ιός αποτελεί την αιτία του διαβήτη τύπου 1 και είπαν ότι χρειάζονται και άλλες έρευνες για το θέμα. Οι ερευνητές δεν είναι ακόμα σίγουροι αν ο ιός προκαλεί τον διαβήτη ή αν, αντίθετα, ο διαβήτης καθιστά τον άνθρωπο πιο ευάλωτο στον ιό ή αν -μια τρίτη περίπτωση- κάτι άλλο, ίσως μια γενετική προδιάθεση, καθιστά πιο πιθανό τόσο το παιδί να μολυνθεί από τον ιό, όσο και να εμφανίσει διαβήτη.

Ο διαβήτης εμφανίζεται στην παιδική ηλικία, όταν το πάγκρεας σταματά να παράγει την ορμόνη ινσουλίνη και ο οργανισμός δεν μπορεί να ελέγξει το επίπεδο του σακχάρου στο αίμα. Περίπου 285 εκατ. άτομα είχαν παγκοσμίως διαβήτη το 2010, σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη, η οποία προβλέπει ότι ο αριθμός θα αυξηθεί στα 438 εκατ. το 2030.

Το μεγαλύτερο μέρος (90% έως 95%) αφορά το διαβήτη τύπου 2 που εμφανίζεται σε μεγαλύτερης ηλικίας ανθρώπους, ενώ οι υπόλοιπες περιπτώσεις αφορούν διαβήτη τύπου 1, που εμφανίζεται συνήθως στα παιδιά και τα τελευταία χρόνια σημειώνει μεγάλη αύξηση στις ηλικίες κάτω των πέντε ετών, χωρίς να μπορεί να δοθεί μια εξήγηση για αυτή την αύξηση. Αν και υπάρχουν γενετικοί λόγοι για την εμφάνιση της νόσου, οι επιστήμονες αναζητούν περισσότερο εξωτερικούς/περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως ο συγκεκριμένος εντεροϊός, για να ερμηνεύσουν την έξαρση του παιδικού διαβήτη.

Πηγή: www.athina984.gr

Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

Σωστή αναπνοή για καλή υγεία

Υπάρχουν πολλές εκφράσεις που υποδηλώνουν τη σημαντικότητα της αναπνοής στη ζωή του ανθρώπου: « κάτσε να πάρω μια ανάσα», «μου κόπηκε η ανάσα από την τρομάρα μου» κλπ. Όμως πόσοι γνωρίζουν τελικά τη σημασία της καλής αναπνοής για την υγεία;

Κάποιος που βρίσκεται σε συναισθηματική πίεση ή έχει σφιγμένους μύες, αναπνέει συνήθως ρηχά και ψηλά στο στήθος. Αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα εάν είναι παροδικό. «Η συνεχής ρηχή αναπνοή μπορεί να οδηγήσει σε λειτουργικές διαταραχές, όπως είναι τα πεπτικά προβλήματα ή ακόμα και οι καρδιακές αρρυθμίες. Ωστόσο, η κατάλληλη αναπνευστική θεραπεία μπορεί να βοηθήσει», επισημαίνει η Britta Jacob, θεραπεύτρια της αναπνοής από το Αμβούργο.

Η αναπνοή ενός ατόμου είναι μοναδική, όπως ακριβώς μοναδικό είναι και το δακτυλικό του αποτύπωμα, ενώ ο τρόπος αναπνοής του ίδιου ατόμου αλλάζει ανάλογα με τις περιστάσεις και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται μια δεδομένη στιγμή.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που βρίσκονται σε καλή διάθεση, αναπνέουν ενστικτωδώς σωστά: βαθιά από τη μύτη και με το διάφραγμα. Αυτό κάνει, στην κυριολεξία, μαλάξεις στα εσωτερικά όργανα του σώματος, ενώ και ο μεταβολισμός διεγείρεται, αλλά και ταυτόχρονα ο οργανισμός λαμβάνει σε επαρκείς ποσότητες οξυγόνο. Όλη αυτή διαδικασία προκαλεί ευεξία στον οργανισμό και προάγει τη σωστή του λειτουργία.

Η αναπνευστική θεραπεία βοηθά τα άτομα που πάσχουν από παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος – ή έχουν προβληματική αναπνοή - όπως είναι το άσθμα ή η χρόνια βρογχίτιδα, ή ακόμα και αν υποφέρουν από ημικρανίες και πόνους στις αρθρώσεις και τους μυς. Σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις, όπως είναι η πνευμονική ίνωση, μπορεί να διευκολύνει τα συμπτώματα και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του ασθενούς.

Σε κάθε περίπτωση, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ηρεμία στην αναπνοή – τουλάχιστον για το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας – μια και από αυτή εξαρτάται η καλή οξυγόνωση όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπινων οργάνων.

Πηγή: www.capitalhealth.gr

Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου 2011

Αιμοφόρα αγγεία στο εργαστήριο

Οι επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν στο εργαστήριο αιμοφόρα αγγεία ανθρώπων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε χειρουργικές επεμβάσεις, για παράδειγμα σε εγχειρήσεις "μπόι-πας" στην καρδιά ή για την αιμοδιάλυση των νεφροπαθών.

Είναι σημαντικό ότι το ανοσοποιητικό σύστημα δεν φαίνεται να απορρίπτει αυτά τα αγγεία, τα οποία μελλοντικά θα μπορούσαν να παράγονται μαζικά και να διατηρούνται στο ψυγείο των νοσοκομείων για καιρό, μέχρι να χρησιμοποιηθούν σε κάποιο ασθενή. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τη νέα τεχνολογία.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων Γιέιλ, Ντιούκ και Ανατολικής Καρολίνα, υπό την Σάνον Νταλ, που παρουσίασαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό "Science Translational Medicine", γνωστοποίησαν ότι η μέθοδός τους συνίσταται στην μεταφορά κυττάρων λείων μυών από δωρητές και στην μεταμόσχευσή τους σε σωληνοειδείς "σκαλωσιές" από πολυγλυκολικό οξύ (βιοδιασπώμενο πολυμερές). Μέσα σε οκτώ έως δέκα εβδομάδες, τα κύτταρα έχουν πολλαπλασιασθεί, παράγουν κολλαγόνο και σταδιακά αντικαθιστούν τις "σκαλωσιές" που αποσυντίθενται. Αφού απομακρυνθούν τα αρχικά μυϊκά κύτταρα, προκύπτει τελικά ένα νέο είδος αναπτυγμένου αιμοφόρου αγγείου από κολλαγόνο.

Αυτά τα εργαστηριακά αγγεία, που έχουν ήδη δοκιμαστεί σε μαϊμούδες και σκύλους, δεν απορρίφθηκαν από τον οργανισμό τους και λειτούργησαν καλά επί έξι μήνες έως ένα χρόνο. Τα αγγεία μπορούν να συντηρηθούν σε αλατούχο διάλυμα μέχρι και ένα έτος, χωρίς να χάνουν την ισχύ και την ελαστικότητά τους. Αυτό σημαίνει, κατά τους ερευνητές, ότι μια μέρα οι γιατροί των νοσοκομείων θα μπορούν να παίρνουν "από το ράφι" αιμοφόρα αγγεία για χρήση σε ασθενείς.

Οι κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους θα αρχίσουν σύντομα, ώστε να εξακριβωθεί η ασφάλεια και η χρονική αντοχή των νέων αγγείων, σύμφωνα με την εταιρεία βιοτεχνολογίας και αναγεννητικής ιατρικής Humacyte, που συμμετείχε στην έρευνα και τη χρηματοδότησε. Μέχρι σήμερα, οι γιατροί αναγκάζονται να κάνουν μεταμοσχεύσεις αγγείων από ζώα, δωρητές ανθρώπους και πτώματα ή να τοποθετούν συνθετικά αγγεία, που όμως συνήθως δεν λειτουργούν σωστά πάνω από δέκα μήνες, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο για αρτηριοσκλήρυνση, ανευρύσματα κ.α.

Οι χειρουργοί θεωρούν ιδανική περίπτωση, αν μπορούν να πάρουν μια φλέβα από άλλο σημείο του αρρώστου (π.χ. από το πόδι του) για να την μεταφέρουν εκεί που χρειάζεται, για παράδειγμα στην καρδιά για τους καρδιοπαθείς ή στο χέρι για τους νεφροπαθείς. Όμως αυτό δεν είναι πάντα εφικτό (λόγω παχυσαρκίας, ακατάλληλων φλεβών κ.α.) ή μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές (μόλυνση, θρόμβωση κ.α.), κάτι που ελπίζεται ότι θα αποφευχθεί με τα νέα αγγεία του εργαστηρίου.

Οι φλέβες του εργαστηρίου, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι δυνατό να δημιουργηθούν σε διάφορα μεγέθη και διαμέτρους, για χρήση σε διαφορετικές περιπτώσεις.

Πηγή: www.athina984.gr

Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Τα άρρωστα ούλα βλάπτουν τους πνεύμονες

Η διατήρηση της περιοδοντικής υγείας συμβάλλει και στην καλή κατάσταση του αναπνευστικού συστήματος, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία διαπίστωσε ότι η ασθένεια των ούλων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για αναπνευστικές μολύνσεις, που ίσως έχουν ως συνέπεια την χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή την πνευμονία.

Οι μολύνσεις προκαλούνται όταν βακτήρια από την περιοδοντική νόσο κατεβαίνουν από τον λαιμό και εισπνέονται, καταλήγοντας στο κατώτερο αναπνευστικό σύστημα, όπου τελικά μπορεί να οδηγήσουν μέχρι και στον θάνατο του ασθενούς.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Journal of Periodontology" της Αμερικανικής Ακαδημίας Περιοδοντολογίας, μελέτησε 200 εθελοντές ηλικίας 20 έως 60 ετών. Οι μισοί είχαν εισαχθεί στο νοσοκομείο για κάποια αναπνευστική πάθηση (πνευμονία, βρογχίτιδα, αποφρακτική πνευμονοπάθεια κ.α.), ενώ οι άλλοι μισοί ήσαν υγιείς, χωρίς ιστορικό πνευμονικής νόσου. Όλοι οι εθελοντές έκαναν αναλυτικά τεστ, για την αξιολόγηση της περιοδοντικής υγείας τους.

Η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα είχαν χειρότερη περιοδοντική υγεία σε σχέση με τους υπόλοιπους συμμετέχοντες στην μελέτη, πράγμα που δείχνει ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στις πνευμονικές παθήσεις και στις περιοδοντικές.

Οι ερευνητές υποπτεύονται ότι η παρουσία παθογόνων μικροοργανισμών στο στόμα, που σχετίζεται με τις ασθένειες των ούλων, αυξάνει τον κίνδυνο των ασθενών για εμφάνιση ή για επιδείνωση προβλημάτων στο αναπνευστικό σύστημα. Πάντως, επισήμαναν την ανάγκη να γίνουν νέες έρευνες πάνω στο ζήτημα, πριν υπάρξει οριστικό συμπέρασμα.

Όπως δήλωσε ο πρόεδρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Περιοδοντολογίας Ντόναλντ Κλεμ, εκτός από το καθημερινό βούρτσισμα των δοντιών, η τακτική συνεργασία του ασθενούς με τον οδοντίατρο ή τον εξειδικευμένο περιοδοντολόγο (τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο) μπορεί να αποτρέψει την εμφάνιση ή την επιδείνωση μιας πνευμονικής νόσου.

Οι περιοδοντικές ασθένειες είναι χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις που επηρεάζουν τον ιστό των ούλων και άλλες δομές υποστηρικτικές των δοντιών. Προηγούμενες έρευνες έχουν συσχετίσει τις ασθένειες των ούλων με άλλες χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις, όπως ο διαβήτης, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ορισμένες καρδιαγγειακές νόσοι.

Πηγή: www.athina984.gr

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Ο σκύλος "μυρίζει" τον καρκίνο

Ο "καλύτερος φίλος" του ανθρώπου μπορεί να εκπαιδευτεί, ώστε να βοηθάει σε ιατρικές διαγνώσεις και μάλιστα εξίσου ακριβείς με τις διαγνωστικές μεθόδους υψηλής τεχνολογίας. Ιάπωνες επιστήμονες χρησιμοποίησαν με επιτυχία έναν "εργαστηριακό" σκύλο, για να εντοπίσει την χημική "υπογραφή" του καρκίνου του εντέρου, μυρίζοντας την αναπνοή και τα κόπρανα ασθενών. Το επίτευγμα αυξάνει τις ελπίδες για τη δημιουργία μιας ηλεκτρονικής "μύτης" που, όπως ο σκύλος, θα μπορεί μελλοντικά να μυρίζει ένα καρκινικό όγκο. στα πρώτα κιόλας στάδιά του.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Χιντέρο Σονόντα της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Κιούσου της Φουκουόκα, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο εξειδικευμένο περιοδικό γαστρεντερολογίας "Gut", και στην οποία αναφέρονται το Γαλλικό Πρακτορείο και η βρετανική "Γκάρντιαν", χρησιμοποίησαν ένα ειδικά εκπαιδευμένο οκτάχρονο θηλυκό λαμπραντόρ, που έκανε 74 διαγνωστικά τεστ όσφρησης για μια περίοδο αρκετών μηνών. Κάθε τεστ περιλάμβανε την αξιολόγηση πέντε δειγμάτων αναπνοής (100 έως 200 ml το καθένα) ή κοπράνων (50 ml), από τα οποία μόνο το ένα προερχόταν από καρκινοπαθή.

Τα δείγματα προέρχονταν από 48 ανθρώπους με καρκίνο του εντέρου σε διάφορα στάδια εξέλιξης της νόσου, καθώς και από 258 υγιείς εθελοντές. Για να δυσκολέψουν σκοπίμως τον σκύλο, οι επιστήμονες φρόντισαν ώστε περίπου τα μισά μη καρκινικά δείγματα να προέρχονται από ανθρώπους με πολύποδες εντέρου, που είναι καλοήθεις, αλλά θα μπορούσαν κάποια στιγμή να γίνουν κακοήθεις. Το 6% των δειγμάτων αναπνοής και το 10% των δειγμάτων κοπράνων προέρχονταν από άτομα με άλλα εντερικά προβλήματα, όπως έλκος ή σκωληκοειδίτιδα.

Ο σκύλος τα πήγε τόσο καλά, όσο και μια κολονοσκόπηση (εισαγωγή κάμερας στο έντερο), που θεωρείται η καλύτερη σήμερα διαγνωστική εξέταση για τον καρκίνο του εντέρου. Το λαμπραντόρ εντόπισε σωστά όλα τα καρκινικά δείγματα σε 33 από τα 36 τεστ αναπνοής (ποσοστό επιτυχίας 95%), καθώς επίσης σε 37 από τα 38 τεστ κοπράνων (επιτυχία 98%). Τα πήγε θαυμάσια στον εντοπισμό των ατόμων στα πρώτα στάδια της νόσου και δεν μπερδεύτηκε από τα δείγματα που προέρχονταν από άλλα εντερικά προβλήματα, αλλά όχι καρκίνο.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι σκύλοι μπορούν επίσης να μυρίσουν άλλες μορφές καρκίνου (ουροδόχου κύστης, πνευμόνων, ωοθηκών, μαστού). Η νέα επιτυχία ενισχύει τις ελπίδες για την ανάπτυξη ενός ηλεκτρονικού αισθητήρα-"μύτης" που θα ανιχνεύει συγκεκριμένες πτητικές αρωματικές χημικές ουσίες (βιοδείκτες του καρκίνου) στην αναπνοή ή τα κόπρανα, αντικαθιστώντας έτσι τους σκύλους, η εκπαίδευση των οποίων μπορεί να είναι χρονοβόρα και ακριβή υπόθεση. Ο συγκεκριμένος ιαπωνικός σκύλος ήταν αρχικά διασώστης στη θάλασσα και το 2005 άρχισε να μαθαίνει να μυρίζει τον καρκίνο. Κάθε φορά που έβρισκε σωστά ένα δείγμα από καρκινικό όγκο, έπαιρνε ένα μπαλάκι του τένις για να παίζει.

Πηγή: www.athina984.gr

Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

Το ποτό απειλεί την καρδιακή λειτουργία

Τα άτομα που πίνουν αρκετά συχνά, ιδίως όσοι είναι «γερά ποτήρια», είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από κολπική μαρμαρυγή – έναν τύπο ανώμαλου καρδιακού ρυθμού – συγκριτικά με όσους απέχουν από τη χρήση οινοπνεύματος, σύμφωνα με ανασκόπηση ερευνών.

Σε μια ανάλυση 14 μελετών, μια ομάδα επιστημόνων, με επικεφαλής τον Satoru Kodama, του πανεπιστημίου Tsukuba Institute της Ιατρικής κλινικής στην Ιαπωνία, διαπιστώθηκε ότι οι «βαρύτεροι» πότες, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν προβλήματα καρδιακού ρυθμού, από ότι οι άνθρωποι που πίνουν λίγο ή και καθόλου αλκοόλ.

Ο ορισμός της «βαριάς» κατανάλωσης ποικίλει ανάλογα την έρευνα, αλλά κατά μέσο όρο αναφέρεται σε άνδρες που πίνουν πάνω από 2 ποτά την ημέρα και γυναίκες που πίνουν πάνω από ένα ποτό σε καθημερινή βάση.

Αν και οι γιατροί γνωρίζουν εδώ και πολλά χρόνια ότι η ευκαιριακή μεγάλη κατανάλωση αλκοολούχων ποτών μπορεί να προκαλέσει σοβαρό επεισόδιο κολπικής μαρμαρυγής, τα ευρήματα της ανασκόπησης δείχνουν ότι το ίδιο ισχύει και για άτομα που συνηθίζουν να πίνουν συχνά μεγάλες ποσότητες οινοπνευματούχων ποτών.

Η κολπική μαρμαρυγή είναι η πιο κοινή ανωμαλία του καρδιακού ρυθμού και δεν είναι από μόνη της απειλητική για την ανθρώπινη ζωή, αλλά οι ασθενείς με αυτή, έρχονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου! Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε ταχυπαλμία, λιποθυμία, πόνο στο στήθος ή συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.

Μετά την λεπτομερή μελέτη των αποτελεσμάτων παλιότερων ερευνών, διαπιστώθηκε ότι οι «γεροί» πότες είχαν 51% περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από κολπική μαρμαρυγή, σε σχέση με τους περιστασιακούς πότες ή εκείνους που απείχαν από το ποτό. Συνολικά, ο κίνδυνος αυξάνεται κατά 8% για κάθε 10 γραμμάρια επιπλέον ποτού ημερησίως! Η κατάσταση γίνεται πιο συχνή όταν περνάνε τα χρόνια και επίσης όταν συνυπάρχουν διαβήτης και παχυσαρκία.

Δεδομένου ότι η στεφανιαία νόσος εξακολουθεί να αποτελεί πιθανότερη αιτία θανάτου σε σχέση με την κολπική μαρμαρυγή, η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ – μέχρι ένα ποτήρι ποτό την ημέρα για άνδρες και γυναίκες – αποτελεί καλή συνήθεια ώστε να έχει ένας άνθρωπος μια υγιή καρδιά.

Πηγές: Reuters, www.athina984.gr

Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2011

Η παραδοσιακή οικογένεια "δουλεύει" καλύτερα

Οι άνδρες με παιδιά το καλύτερο που έχουν να κάνουν, είναι απλώς να παίζουν μαζί τους και να αφήνουν τις λοιπές φροντίδες της ανατροφής στις μαμάδες, σύμφωνα με μια νέα έρευνα αμερικανών ψυχολόγων, η οποία υποστηρίζει ότι οι παραδοσιακοί οικογενειακοί ρόλοι «δουλεύουν» καλύτερα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Σάρα Σόουπ-Σάλιβαν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό αναπτυξιακής ψυχολογίας “Developmental Psychology”, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα ζευγάρια έχουν ισχυρότερη και καλύτερη αμοιβαία υποστηρικτική σχέση ως γονείς, όταν ο πατέρας περνάει περισσότερη ώρα παίζοντας με τα παιδιά του και λιγότερη ώρα ταΐζοντας ή πλένοντάς τα, όπως θα έπρεπε -θεωρητικά τουλάχιστον- να κάνει ένας σύγχρονος μπαμπάς.

Όμως, σύμφωνα με τους ερευνητές, ο άνδρας που επιμένει να μπλέκεται στα πόδια της γυναίκας του, τελικά καταλήγει να υποσκάπτει τις προσπάθειές της να φροντίσει το παιδί και τελικά όλοι καταλήγουν σε χειρότερη κατάσταση απ’ ό,τι αν οι ρόλοι τους ήταν πιο διακριτοί - ένα συμπέρασμα που ασφαλώς δεν θα αρέσει στις φεμινίστριες, αλλά πιθανότατα θα ικανοποιήσει πολλούς άνδρες!

Η Σάλιβαν παραδέχτηκε ότι είναι απογοητευτικό το συμπέρασμα της νέας έρευνας για τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι οι πατέρες και οι μητέρες θα πρέπει να μοιράζονται ισότιμα τα καθήκοντα φροντίδας των παιδιών. Πρόσθεσε, πάντως, πως αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι η ενασχόληση ενός πατέρα με την φροντίδα του παιδιού είναι κακό πράγμα. «Απλώς δεν αποτελεί την ιδανική συνταγή για όλα τα ζευγάρια. Είναι δυνατό να υπάρχει μια στερεή σχέση ανάμεσα στους δύο γονείς, χωρίς να μοιράζονται εξίσου τις ευθύνες τις ανατροφής» τόνισε.

Οι ερευνητές μελέτησαν 112 ζευγάρια εθελοντών με τετράχρονο παιδί, αναλύοντας τον τρόπο ανατροφής και την κατανομή των καθηκόντων μεταξύ των γονιών. Επίσης παρατήρησαν άμεσα τον τρόπο που οι γονείς ασχολούνταν με τα παιδιά τους, κατά πόσο ο ένας υπονόμευε τις προσπάθειες του άλλου ή, αντίθετα, αλληλοϋποστηρίζονταν, κατά πόσο ανταγωνίζονταν μεταξύ τους ή συνεργάζονταν. Έπειτα από ένα χρόνο, επαναλήφθηκαν ανάλογα πειράματα, όταν πια τα παιδιά είχαν γίνει πέντε ετών.

Το γενικό συμπέρασμα ήταν ότι στις οικογένειες όπου από την αρχή οι μπαμπάδες αφιέρωναν τον περισσότερο χρόνο στο παιγνίδι με τα παιδιά τους, το ζευγάρι είχε τελικά καλύτερη σχέση και συνεργασία στην ανατροφή του παιδιού. Όταν, αντίθετα, από την αρχή οι μπαμπάδες είχαν μοιραστεί απολύτως όλες τις ευθύνες της φροντίδας, έπειτα από ένα χρόνο οι δύο γονείς είχαν καταλήξει να δείχνουν μικρότερο βαθμό συνεργασίας μεταξύ τους και αλληλοϋποστήριξης. Οι διαπιστώσεις αυτές ίσχυαν ανεξάρτητα από το μορφωτικό επίπεδο του πατέρα, τις ώρες εργασίας, το συνολικό οικογενειακό εισόδημα, τη διάρκεια της σχέσης των γονέων κ.α.

Η Σάλιβαν επεσήμανε επίσης ότι, όπως έχουν δείξει προηγούμενες έρευνές της, συχνά οι μητέρες λειτουργούν ως «κλειδοκράτορες», ρυθμίζοντας κατά βούληση αν οι μπαμπάδες θα έχουν περισσότερη ή λιγότερη εμπλοκή στη φροντίδα του παιδιού, επιδεικνύοντας μια αμφισημία συναισθημάτων και επιθυμιών, κάτι που βεβαίως έχουν και οι πατέρες από τη δική τους πλευρά.
Πηγή: www.athina984.gr

Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

Εγγενής τάση το κάπνισμα

Μερικοί άνθρωποι φαίνεται πως «γεννιούνται» καπνιστές, καθώς αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ένα άγνωστο μέχρι σήμερα βιολογικό μηχανισμό στον εγκέφαλο, που διευκολύνει τον εθισμό στη νικοτίνη και μπορεί να εξηγήσει, σε ένα βαθμό τουλάχιστον, γιατί μερικοί δυσκολεύονται περισσότερο από άλλους να κόψουν το τσιγάρο.

Οι ερευνητές του Εργαστηρίου Συμπεριφορικής και Μοριακής Νευροεπιστήμης του Ινστιτούτου Ερευνών Scripps στη Φλόριδα, με επικεφαλής τον καθηγητή Πολ Κένι, μελέτησαν ένα μηχανισμό, ο οποίος αφορά μια πρωτεΐνη-υποδοχέα ευαίσθητη στη νικοτίνη. Όταν αυτός είναι ελαττωματικός, κάνει τους καπνιστές να έχουν μια ανεξέλεγκτη επιθυμία για τσιγάρο.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ο μηχανισμός καταστέλλει την ώθηση για κατανάλωση περισσότερης νικοτίνης, όταν το επίπεδό της στον οργανισμό περάσει ένα ορισμένο κρίσιμο επίπεδο. Όμως σε μερικά άτομα ο μηχανισμός δεν λειτουργεί σωστά, για γενετικούς λόγους, με συνέπεια να δημιουργείται ανεξέλεγκτος εθισμός από τη νικοτίνη.

Οι επιστήμονες εντόπισαν ένα γονίδιο (CHRNA5), το οποίο ελέγχει μια πρωτεΐνη-υποδοχέα (alpha5), που ανταποκρίνεται στα μόρια της νικοτίνης στον εγκέφαλο. Όταν το γονίδιο λειτουργεί ομαλά, ο εγκέφαλος δέχεται το μήνυμα ότι πρέπει να σταματήσει την κατανάλωση νικοτίνης, μόλις το επίπεδό της ξεπεράσει ένα όριο, δημιουργώντας ένα αίσθημα απέχθειας σε περίπτωση μεγάλων δόσεων λόγω του υπερβολικού καπνίσματος. Όταν όμως το συγκεκριμένο γονίδιο δυσλειτουργεί, τότε το «μήνυμα» δεν στέλνεται ποτέ και οι καπνιστές δεν έχουν αντικίνητρο (π.χ. άσχημη γεύση στο στόμα) για να σταματήσουν το τσιγάρο.

Οι επιστήμονες, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Nature", έκαναν σχετικά πειράματα με ζώα στα οποία είχαν προκαλέσει γενετική μετάλλαξη, ώστε τεχνηέντως να κάνουν τον συγκεκριμένο πρωτεϊνικό μηχανισμό να δυσλειτουργεί. Όπως διαπίστωσαν, αυτά τα γενετικά τροποποιημένα ζώα (ποντίκια και αρουραίοι) κατανάλωναν πολύ περισσότερη νικοτίνη από το φυσιολογικό.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι μερικοί άνθρωποι γεννιούνται με ελαττωματικό γονίδιο, με αποτέλεσμα να μην έχουν φυσικές άμυνες κατά τους εθισμού τους στη νικοτίνη. Έρευνες έχουν δείξει ότι το ένα τρίτο περίπου του πληθυσμού μπορεί να έχουν τέτοιες γενετικές μεταλλάξεις στο γονίδιο CHRNA5, έτσι ώστε ο οργανισμός τους να ενθαρρύνει αντί να αποθαρρύνει τον εθισμό στο τσιγάρο. «Τα άτομα με αυτή τη γενετική παραλλαγή είναι πιο ευάλωτα να αναπτύξουν εθισμό στη νικοτίνη» δήλωσε ο Κένι.

Η ανακάλυψη ανοίγει το δρόμο για την ανάπτυξη ενός νέου τύπου αντικαπνιστικών φαρμάκων, που θα βοηθούν πιο αποτελεσματικά όσους θέλουν να κόψουν το τσιγάρο. Πάντως άλλοι ερευνητές, όπως ο νευροεπιστήμονας Γιον Λίντστρομ του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, επεσήμαναν ότι ένα πραγματικά αποτελεσματικό αντικαπνιστικό φάρμακο θα πρέπει να στοχεύει σε πολλούς διαφορετικούς υποδοχείς στον εγκέφαλο, καθώς η νικοτίνη επηρεάζει πολύπλοκα νευρωνικά κυκλώματα, τα οποία εμπλέκονται στην ανταμοιβή (μέσω της απελευθέρωσης ντοπαμίνης) και στη μνήμη. Ένα μελλοντικό φάρμακο, με βάση τη νέα ανακάλυψη, θα αποκαθιστά ή θα αυξάνει την έμφυτη αποστροφή του οργανισμού στις υψηλές ποσότητες νικοτίνης, μειώνοντας έτσι δραστικά την ευχαρίστηση από το κάπνισμα.

Ο καπνός σκοτώνει περισσότερους από πέντε εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο διεθνώς και ευθύνεται για σχεδόν έναν στους δέκα θανάτους ενηλίκων, ενώ σε αυτόν οφείλεται πάνω από το 90% των περιστατικών καρκίνου των πνευμόνων.

Η νικοτίνη αποτελεί την κατ΄ εξοχήν εθιστική ουσία στον καπνό, δρώντας στον εγκέφαλο μέσω της ενεργοποίησης ορισμένων πρωτεϊνών-υποδοχέων. Έρευνες έχουν δείξει ότι η τάση για κάπνισμα μπορεί να κληρονομείται. Πάνω από το 60% του κινδύνου εθισμού στη νικοτίνη μπορεί να αποδοθεί σε γενετικούς παράγοντες.

Όσον αφορά την επίδραση της οικογένειας, μια νέα ευρωπαϊκή έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Oxford Bulletin of Economics and Statistics", έδειξε ότι η συνήθεια του καπνίσματος μεταδίδεται κυρίως από τη μητέρα στην κόρη και από τον πατέρα στον γιο. Αν η μητέρα καπνίζει, δεν φαίνεται να επηρεάζει το γιο της, ούτε ο καπνιστής πατέρας φαίνεται να «κολλάει» την κόρη του.

Όταν όμως και οι δύο γονείς καπνίζουν, τότε αυξάνεται σημαντικά η πιθανότητα να καπνίζουν και τα παιδιά τους. Ένα αγόρι ή ένα κορίτσι έχει περίπου 24% πιθανότητες να καπνίσει και το ίδιο, αν βλέπει και τους δύο γονείς του να καπνίζουν, ενώ η πιθανότητα πέφτει στο 12%, αν κανείς από τους γονείς δεν καπνίζει.

Πηγή: www.athina984.gr

Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Από το δέρμα στην καρδιά

Αμερικανοί ερευνητές πραγματοποίησαν ένα σημαντικό επίτευγμα, καθώς κατάφεραν να μετατρέψουν ενήλικα δερματικά κύτταρα απευθείας σε μυϊκά κύτταρα της καρδιάς, χωρίς να χρειαστεί πρώτα να περάσουν από το στάδιο της δημιουργίας βλαστικών κυττάρων.

Η νέα τεχνική μπορεί επεκταθεί και σε άλλα όργανα και να οδηγήσει σε νέες θεραπείες για μια σειρά από ασθένειες και τραυματισμούς, που αφορούν απώλεια ή καταστροφή κυττάρων, όπως σε καρδιοπάθειες, Πάρκινσον, Αλτσχάιμερ κ.α.

Οι ερευνητές του Τμήματος Χημείας του Ινστιτούτου Ερευνών Scripps, υπό τον καθηγητή Σενγκ Ντινγκ, και του Τμήματος Ιατρικής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Σαν Ντιέγκο, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό κυτταρικής βιολογίας "Nature Cell Biology", έκαναν λόγο για μια νέα μέθοδο αναπρογραμματισμού βλαστικών κυττάρων, η οποία υπερπηδά διάφορα τεχνικά προβλήματα και θέματα ασφάλειας, τα οποία σχετίζονται με τις κλασικές θεραπείες μέσω πολυδύναμων (ανάλογων των εμβρυϊκών) βλαστικών κυττάρων.

Μέχρι σήμερα χρειάζονταν δύο έως τέσσερις εβδομάδες για να μετατραπούν ενήλικα δερματικά κύτταρα σε βλαστικά, μια τεχνική την οποία για πρώτη φορά εφάρμοσαν ιάπωνες ερευνητές το 2006. Παρά την πρόοδο στο μεταξύ, η όλη διαδικασία παραμένει χρονοβόρα και μη αποδοτική, καθώς μόνο ένα δερματικό κύτταρο ανάμεσα σε πολλές χιλιάδες τελικά μετατρέπεται πλήρως σε πολυδύναμο βλαστικό. Επιπλέον, χρειάζονται άλλες δύο έως τέσσερις εβδομάδες, ώστε οι επιστήμονες να «ωθήσουν» αυτά τα βλαστικά κύτταρα να διαφοροποιηθούν στο επιθυμητό είδος κυττάρων (π.χ. καρδιάς), μια διαδικασία που ακόμα ενέχει κινδύνους για το όργανο ή μπορεί να προκαλέσει καρκίνο.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Σκριπς προσπάθησαν και πέτυχαν τελικά να υπερπηδήσουν τελείως το ενδιάμεσο στάδιο της δημιουργίας βλαστικών κυττάρων. Μέσα σε 11 μόλις μέρες κατάφεραν να μετατρέψουν κύτταρα του δέρματος σε μυϊκά κύτταρα της καρδιάς, που της επιτρέπουν να χτυπάει. Όπως είπαν, είναι εφικτό κάτι ανάλογο να γίνει μετατρέποντας απευθείας τα δερματικά κύτταρα σε κύτταρα του εγκεφάλου ή του παγκρέατος.

«Μέχρι τώρα οι άνθρωποι θεωρούσαν ότι πρέπει κανείς πρώτα να προσγειώσει τον πύραυλο στο φεγγάρι και από εκεί να πάει σε άλλους πλανήτες. Όμως εμείς δείξαμε ότι αμέσως μετά την απογείωση (από τη Γη) είναι δυνατό να αλλάξεις τον προορισμό του πυραύλου απευθείας για άλλους πλανήτες, χωρίς να χρειαστεί να περάσεις πρώτα από το φεγγάρι. Πρόκειται για ένα τελείως νέο επιστημονικό μοντέλο», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ντινγκ.

Το επόμενο βήμα θα είναι η βελτίωση της τεχνικής περαιτέρω, ώστε η μετατροπή των κυττάρων να μην προαπαιτεί την εισαγωγή στα δερματικά ενήλικα κύτταρα τεσσάρων γονιδίων, τα οποία ακριβώς συνδέονται με τον αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο.

Πηγή: www.athina984.gr

Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

Κατάθλιψη προκαλούν τα ανθυγιεινά λιπαρά

Οι άνθρωποι που τρώνε τροφές πλούσιες σε λιπαρά, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης, σύμφωνα με μια νέα ισπανική επιστημονική έρευνα, η οποία έρχεται να επιβεβαιώσει τα πορίσματα προηγούμενων μελετών που είχαν συσχετίσει το πρόχειρο και χαμηλής ποιότητας φαγητό με τη συγκεκριμένη ψυχική διαταραχή.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Ναβάρα και της Λας Πάλμας στα Κανάρια νησιά, με επικεφαλής τον καθηγητή προληπτικής ιατρικής, Αλμουδένα Σάντσεζ-Βιγιέχας, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό PLoS ONE, διαπίστωσαν επίσης ότι ορισμένες μεσογειακές τροφές, όπως το ελαιόλαδο, που έχουν πολλά ωμέγα-9 λιπαρά οξέα, μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο της κατάθλιψης.

Οι επιστήμονες μελέτησαν για έξι χρόνια τη διατροφή, το στιλ ζωής και την κατάσταση της υγείας περισσότερων από 12.000 εθελοντών, από τους οποίους κανείς δεν είχε κατάθλιψη στην αρχή της έρευνας, ενώ 657 είχαν διαγνωστεί με αυτήν στο τέλος, μετά την πάροδο της εξαετίας. Όσοι κατανάλωναν συχνά "γρήγορο" φαγητό και γλυκά βιομηχανικής παραγωγής, πλούσια σε υδρογονωμένα "τρανς" λιπαρά, εμφάνιζαν σημαντική αύξηση (έως 48%) του κινδύνου εμφάνισης κατάθλιψης, σε σχέση με όσους δεν κατανάλωναν τέτοια λίπη.

Όσο περισσότερα "τρανς" λιπαρά κατανάλωνε κάποιος, τόσο φαινόταν να επιβαρύνει την ψυχική υγεία του, σύμφωνα με τους ερευνητές. Από την άλλη, διαπιστώθηκε ότι τα πολυακόρεστα λίπη, που υπάρχουν στα ιχθυέλαια και στα φυτικά έλαια, όπως το ελαιόλαδο, "σχετίζονται με μείωση του κινδύνου εμφάνισης κατάθλιψης".

Η μελέτη επισημαίνει ότι σε όλο τον κόσμο περίπου 150 εκατ. άνθρωποι υποφέρουν από συμπτώματα κατάθλιψης, ενώ υπογραμμίζει ότι σε ορισμένες χώρες, όπως στις ΗΠΑ και τη βόρεια Ευρώπη (σε αντίθεση με τις μεσογειακές ευρωπαϊκές χώρες) είναι αυξημένο το ποσοστό κατανάλωσης ανθυγιεινών κορεσμένων και "τρανς" λιπαρών, που υπάρχουν σε κρέατα, βούτυρα, μαζικά παραγόμενα γλυκά και φαγητά "fast food". Οι ερευνητές υπογραμμίζουν, επίσης, ότι τα θανατηφόρα καρδιαγγειακά περιστατικά σχετίζονται και με την κακή διατροφή.

Πηγή: www.athina984.gr

Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Ο θόρυβος της κυκλοφορίας των οχημάτων αυξάνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό

Οι άνθρωποι που εκτίθενται μόνιμα στον θόρυβο της κυκλοφορίας των οχημάτων, έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πάθουν εγκεφαλικό, ιδίως όσοι είναι άνω των 65 ετών, σύμφωνα με μια νέα δανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Άαρχους, υπό την Μέτε Σόρενσεν του Ινστιτούτου Επιδημιολογίας Καρκίνου της Δανικής Εταιρίας Καρκίνου, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό “European Heart Journal” της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Καρδιολογίας, μελέτησαν το ιατρικό ιστορικό περίπου 51.500 ατόμων (εκ των οποίων οι 1.881 έπαθαν εγκεφαλικό στη διάρκεια της πενταετίας που διήρκεσε η μελέτη), σε σχέση με τον τόπο διαμονής τους στην Κοπεγχάγη ή γύρω από αυτήν.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι για κάθε αύξηση του επιπέδου θορύβου κατά 10 ντεσιμπέλ από το θόρυβο του δρόμου, αυξανόταν κατά 14% η πιθανότητα εγκεφαλικού κατά μέσο όρο (για όλες τις ηλικίες). Η αύξηση κινδύνου για τους κάτω των 65 ετών ήταν σχετικά αμελητέα, όμως για τους άνω των 65 ετών η πιθανότητα εγκεφαλικού αύξανε κατά 27% για κάθε αύξηση 10 ντεσιμπέλ του θορύβου από το κυκλοφορικό.

Ειδικά για αύξηση του θορύβου πάνω από 60 ντεσιμπέλ, ο κίνδυνος εγκεφαλικού αύξανε σημαντικά. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το 8% όλων των εγκεφαλικών και το 19% των εγκεφαλικών στα άτομα άνω των 65 ετών μπορεί να αποδοθεί στον αυξημένο θόρυβο.

Ένας μέσος θορυβώδης δρόμος εύκολα «γεννά» θόρυβο 70 έως 80 ντεσιμπέλ, ενώ - συγκριτικά- η απογείωση ενός αεροπλάνου προκαλεί θόρυβο 120 ντεσιμπέλ και ενός μηχανήματος που κουρεύει το γκαζόν 90 - 100 ντεσιμπέλ.

Προηγούμενες μελέτες είχαν συνδέσει τον θόρυβο του κυκλοφορικού με αυξημένη πίεση και μεγαλύτερο κίνδυνο για έμφραγμα. Ο θόρυβος, σύμφωνα με τους επιστήμονες, δημιουργεί ένα συνεχές στρες και διαταράσσει τον ύπνο, αυξάνοντας έτσι την πίεση του αίματος και τον καρδιακό ρυθμό, καθώς επίσης το επίπεδο των ορμονών του άγχους. Η διαβίωση δίπλα σε δρόμους με έντονη κυκλοφορία οχημάτων συχνά συνδέεται με τα λιγότερο προνομιούχα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα, καθώς οι πιο πλούσιοι έχουν τη δυνατότητα να ζήσουν σε απομονωμένες και ήσυχες περιοχές.

Πηγή: www.athina984.gr