Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Η περίεργη δράση των πλασέμπο

Τα εικονικά φάρμακα (πλασέμπο) φαίνεται πως μπορούν να έχουν ευεργετική δράση σε ένα ασθενή, όχι μόνο όταν αυτός παραπλανάται και νομίζει ότι παίρνει πραγματικό φάρμακο, αλλά ακόμα κι όταν έχει επίγνωση ότι παίρνει σκέτη...ζάχαρη, σύμφωνα με μια νέα ασυνήθιστη αμερικανική επιστημονική έρευνα, στην οποία συμμετείχε μια ελληνίδα ερευνήτρια που εργάζεται στις ΗΠΑ.

Οι ερευνητές, υπό τον καθηγητή Τεντ Κάπτσουκ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Ιατρικού Κέντρου "Μπεθ Ίσραελ" της Βοστώνης, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό PLoS ONE", διαπίστωσαν ότι τα πλασέμπο κάνουν συχνά τους αρρώστους να νιώθουν καλύτερα, ακόμα κι όταν γνωρίζουν πολύ καλά την εικονική φύση του "φαρμάκου".

Περίπου το 60% μιας ομάδας 80 ασθενών που έπασχαν από σύνδρομο του ερεθισμένου εντέρου, μιας χρόνιας πάθησης που χαρακτηρίζεται από πόνους στην κοιλιά, ανέφεραν ότι ένιωθαν καλύτερα μετά την εν γνώσει τους "θεραπεία" με χορήγηση δύο πλασέμπο την μέρα επί τρεις εβδομάδες, έναντι ποσοστού 35% όσων ένιωσαν καλύτερα χωρίς να πάρουν κανένα φάρμακο, πραγματικό ή εικονικό. Επιπλέον, όσοι έπαιρναν το πλασέμπο, ανέφεραν σαφή βελτίωση στα συμπτώματά τους, ανάλογη σχεδόν με την αναμενόμενη βελτίωση από τη δράση κανονικών φαρμάκων.

Το "φαινόμενο του πλασέμπο" έχει καταγραφεί σχεδόν από την απαρχή της ιατρικής. Τα εικονικά φάρμακα χρησιμοποιούνται ευρέως στις έρευνες και τις κλινικές δοκιμές νέων φαρμάκων για να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητα των τελευταίων. Στατιστικά, έχει καταγραφεί ότι κατά μέσο όρο το 30% έως 40% των ασθενών αναφέρουν ότι νιώθουν καλύτερα ή εμφανίζουν βελτίωση στα συμπτώματά τους, όταν παίρνουν -εν αγνοία τους- πλασέμπο, κάτι που γενικά αποδίδεται στη δύναμη της αυθυποβολής και της θετικής σκέψης, στο ευρύτερο πλαίσιο των ψυχοσωματικών αλληλεπιδράσεων σε ένα οργανισμό.

Είναι όμως ουσιαστικά η πρώτη φορά που αποδεικνύεται ότι περιέργως το πλασέμπο "δουλεύει" ακόμα κι όταν είναι γνωστή η πλασματική φύση του και είναι ξεκάθαρο στους ασθενείς ότι το εικονικό χάπι δεν περιέχει καμία ενεργή φαρμακευτική ουσία. Η πρωτότυπη μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό κέντρο Συμπληρωματικής και Εναλλακτικής Ιατρικής των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ. Μεταξύ των ερευνητών ήταν η Έφη Κοκοτού, από το 2006 επίκουρη καθηγήτρια γαστρεντερολογίας στο Ιατρικό Κέντρο "Μπεθ Ίσραελ" του Χάρβαρντ, η οποία είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Αθηνών (1990).

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι το δείγμα ασθενών στο οποίο βασίστηκε η έρευνά τους, είναι αρκετά μικρό, γι΄ αυτό θα πρέπει να γίνουν νέες έρευνες με περισσότερους εθελοντές. Σε κάθε περίπτωση, όπως είπε ο Κάπτσουκ, "τα ευρήματά μας δείχνουν ότι, πέρα από την επίδραση της θετικής σκέψης, ίσως υπάρχουν σημαντικά οφέλη από την ίδια εκτέλεση του ιατρικού ΄τελετουργικού΄, δηλαδή από το γεγονός και μόνο ότι ο ασθενής παίρνει ένα χάπι, σαν να έκανε πραγματική θεραπεία. Άβυσσος ο νους του ανθρώπου!
Πηγή: www.athina984.gr

Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Το κόψιμο του τσιγάρου μπορεί να βελτιώσει και την χοληστερίνη

Οι καπνιστές που καταφέρνουν να κόψουν το τσιγάρο, όχι μόνο κινδυνεύουν λιγότερο από καρκίνο των πνευμόνων, αλλά, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, μπορεί να έχουν ένα ακόμα όφελος για την υγεία τους: τη βελτίωση της χοληστερίνης τους, κυρίως την αύξηση της "καλής" χοληστερόλης, παρά την πιθανή αύξηση του βάρους που μπορεί να ακολουθήσει τη διακοπή του καπνίσματος.

Αν κάτι τέτοιο πράγματι επιβεβαιωθεί και από νέες έρευνες, τότε θα ριχτεί περισσότερο φως στην μάλλον μυστηριώδη σχέση ανάμεσα στο κάπνισμα και στην υγεία της καρδιάς. Περίπου το 20% (ένας στους πέντε) των θανάτων από καρδιολογική αιτιολογία αποδίδονται στο κάπνισμα, όμως οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμα κατανοήσει πλήρως τον μηχανισμό πίσω από αυτή τη σχέση. Είναι πιθανό ότι το τσιγάρο επηρεάζει την υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος μέσω ποικίλων οδών, όπως η μείωση των επιπέδων του οξυγόνου στο αίμα και η φθορά της ίδιας της καρδιάς.

Μερικές μικρές μελέτες έχουν ήδη δείξει ότι το κάπνισμα μειώνει την "καλή" χοληστερόλη και αυξάνει την "κακή". Η νέα έρευνα, υπό τον δρα Άνταμ Γκέπνερ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν, που δημοσιεύτηκε στο καρδιολογικό περιοδικό "American Heart Journal", σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, μελέτησε περισσότερους από 1.500 καπνιστές που κατά μέσο όρο κάπνιζαν ένα πακέτο τη μέρα. Μετά από ένα χρόνο και τις σχετικές προσπάθειες, ένας στους τρεις περίπου (36%) κατάφεραν να το κόψουν.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι το έκοψαν, εμφάνισαν στη συνέχεια κατά μέσο όρο αύξηση 5% στο επίπεδο της "καλής" χοληστερόλης (HDL) ή 2,4 mg/dL Η ωφέλεια ήταν συγκριτικά μεγαλύτερη στις γυναίκες. Οι φανατικοί καπνιστές είχαν την ίδια ουσιαστικά ωφέλεια στην χοληστερόλη τους, μετά τη διακοπή του καπνίσματος, με τους πιο "ελαφριούς" καπνιστές.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, www.capitalhealth.gr

Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

Μέλι κατά αλκοόλ

Γιορτές έρχονται και η κατανάλωση αλκοόλ αυξάνεται. Βρετανοί επιστήμονες της Βασιλικής Εταιρίας Χημείας συνιστούν το μέλι ως ιδανικό "αντίδοτο" στον πονοκέφαλο και τα άλλα δυσάρεστα κατάλοιπα που αφήνει ένα μεθύσι.

Οι βρετανοί χημικοί, ισχυρίζονται ότι το μέλι, που είναι φυσικό γλυκαντικό, αποτελεί θαυμάσιο τρόπο για να αντιμετωπίζει το σώμα τις τοξικές συνέπειες της υπερκατανάλωσης αλκοόλ. Η φρουκτόζη που περιέχεται στο μέλι, βοηθά σημαντικά τον οργανισμό να διασπάσει σε αβλαβή υπο-προϊόντα το αλκοόλ που κυκλοφορεί στο αίμα μετά το μεθύσι.

Ο βασικός λόγος που μετά το μεθύσι, οι άνθρωποι συχνά νιώθουν τόσο άσχημα, είναι επειδή το αλκοόλ πρώτα διασπάται σε ακεταλδεϋδη, μια ουσία τοξική για το σώμα, σύμφωνα με τον δρα Τζον Έμσλεϊ της Βασιλικής Εταιρίας Χημείας. Η ακεταλδεϋδη, στη συνέχεια, μετατρέπεται -με την χρήση φρουκτόζης- σε οξικό οξύ, που με τη σειρά του "καίγεται" κατά τη διάρκεια της φυσικής διαδικασίας του μεταβολισμού, με συνέπεια από την καύση να παράγεται διοξείδιο του άνθρακα που ‘εκπνέεται΄ από το σώμα.

Όπως είπε ο βρετανός χημικός (συγγραφέας του "Καλού Χημικού Οδηγού των Καταναλωτών"), "η ευχαρίστηση έρχεται από το αλκοόλ, αλλά τα κατάλοιπα του μεθυσιού από την ακεταλδεΰδη, το τοξικό χημικό που δημιουργείται στο σώμα και προκαλεί δυνατό πονοκέφαλο, ναυτία, ακόμα κι εμετό". Τα κατάλοιπα του μεθυσιού εξαφανίζονται πιο γρήγορα, στο βαθμό που η ακεταλδεΰδη μετατρέπεται πιο γρήγορα (σε σχέση με τη βραδεία μεταβολική διαδικασία) σε άλλες λιγότερο τοξικές χημικές ουσίες - και σε αυτό βοηθά ιδιαίτερα το μέλι. Μάλιστα, αν κανείς φάει το μελί με ψωμί (π.χ. τοστ), τότε προσθέτει κάλιο και νάτριο στον οργανισμό του, οπότε βοηθά περαιτέρω το σώμα του να τα βγάλει πέρα με το αλκοόλ.

Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να μετριαστούν οι συνέπειες του αλκοόλ - πέρα από την υπομονή. Μεταξύ άλλων, συνίσταται να πιει κανείς ένα ποτήρι γάλα πριν πιει αλκοόλ και ακόμα να φροντίζει να πίνει "καθαρά" αλκοολούχα ποτά και περιστασιακά να τα ανακατεύει με αναψυκτικό. Το γάλα επιβραδύνει την απορρόφηση του αλκοόλ, με συνέπεια να παράγεται λιγότερη τοξική ακεταλδεΰδη στο σώμα. Από τα διάφορα ποτά, σύμφωνα με τον Έμσλεϊ, το τζιν είναι συγκριτικά πιο ασφαλές για να αποφύγει κανείς το μεθύσι.

Από την άλλη, το αλκοόλ αυξάνει την απώλεια νερού από τον οργανισμό, εξ ου και η τάση να πηγαίνει κανείς συχνά στην τουαλέτα, όταν πίνει πολύ. Η αφυδάτωση επιδεινώνει το μεθύσι και κάνει τα κατάλοιπά του πιο οδυνηρά και χρονοβόρα. Η κατανάλωση νερού και αναψυκτικών πέρα από το αλκοόλ βοηθά εν προκειμένω.


Πηγή: www.athina984.gr

Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Νέο φάρμακο κατά του καρκίνου των πνευμόνων

Επιστήμονες από τη Μελβούρνη ανακάλυψαν ένα νέο φάρμακο το οποίο ενδέχεται να μετατρέψει τον καρκίνο των πνευμόνων σε μια κατάσταση που θα είναι εύκολο να ελεγχθεί, όπως για παράδειγμα, η ασθένεια του διαβήτη.

Οι ερευνητές θα αρχίσουν τις πρώτες δοκιμές το 2011 και, εάν διαπιστωθεί ότι το φάρμακο είναι ασφαλές και αποτελεσματικό, η θεραπεία θα είναι διαθέσιμη σε τρία με πέντε χρόνια.

Πηγή: www.athina984.gr

Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

Σε έναν κόσμο για δεξιόχειρες

Σ’ έναν κόσμο που όλα “πηγαίνουν δεξιά”, οι αριστερόχειρες ζούνε αντίθετα. Οι αριστερόχειρες είναι περίπου το 13% του ανδρικού πληθυσμού και το 10,7% του γυναικείου, ποσοστά που είναι τα ίδια, ανεξάρτητα από φυλή.

Όπως είναι γνωστό ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται από δύο ημισφαίρια, ορίζοντας δύο τύπους ανθρώπων: τους «δεξιόχειρες» (στους οποίους επικρατεί η λειτουργία του αριστερού ημισφαιρίου) κα τους «αριστερόχειρες» (στους οποίους το πάνω χέρι έχει το δεξί ημισφαίριο).

Αν δούμε το θέμα από ιατρική άποψη, μια ανάλογη «μάχη» διεξάγεται και κατά την κυοφορία ενός εμβρύου, καθώς οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει μια συγκεκριμένη στιγμή στη ζωή του εμβρύου που κρίνεται αν το παιδί που θα γεννηθεί θα είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας. Η στιγμή εντοπίζεται στη διάρκεια του τέταρτου μήνα της κύησης, οπότε κάτι συμβαίνει στον εγκέφαλο του εμβρύου και το δεξί ημισφαίριο κυριαρχεί. Αν συμβεί αυτό, το νεογέννητο θα είναι αριστερόχειρας.

Σε ένα «ενδιάμεσο ενδεχόμενο», υπάρχει περίπτωση η διαδικασία να ανασταλεί οπότε το παιδί που θα γεννηθεί έχει διπλές ικανότητες: λειτουργεί εξίσου καλά με το δεξί και το αριστερό μέρος του σώματός του (είναι αριστερό-δεξιόχειρας θα λέγαμε!)

Άλλη μια στατιστική έρευνα έδειξε ότι οι αριστερόχειρες γεννιούνται συχνότερα από μητέρες άνω των 30 ετών και επιπλέον γεννιούνται συνήθως στο δεύτερο μισό του έτους, δηλαδή από Ιούλιο μέχρι Δεκέμβριο!

Οι τελευταίες έρευνες δείχνουν ότι ο δείκτης νοημοσύνης (IQ) των αριστερόχειρων είναι σε γενικές γραμμές υψηλότερος από των δεξιόχειρων.

Το σημαντικότερο μέχρι πριν λίγα χρόνια, ήταν η προκατάληψη. Η ασφυκτική πίεση στην οποία υποβάλλονταν οι αριστερόχειρες ώστε να μάθουν να γράφουν με το «καλό το χέρι». Πίεση που σύμφωνα με πανεπιστημιακές μελέτες, συχνά δημιουργούσε από μαθητικές δυσκολίες μέχρι τραύλισμα, δυσλεξία και ψυχολογικά προβλήματα.

Το γεγονός βέβαια της προκατάληψης, δεν τους εμποδίζει να αποτελούν τα πιο δημιουργικά μέλη κάθε κοινωνίας. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες, επιστήμονες αλλά και στρατιωτικούς κάθε εποχής ήταν αριστερόχειρες. Συγκεκριμένα, ένας στους πέντε ανθρώπους που θεωρούνται «επιτυχημένοι» - και με κάποιο τρόπο ξεχωρίζουν - είναι αριστερόχειρες.

Το μυστικό της επιβίωσης διά μέσου των αιώνων είναι ότι οι αριστερόχειρες είναι καλύτεροι μαχητές από τους δεξιόχειρες, σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Μονπελιέ. Οι ικανότητες των αριστερόχειρων αρχίζουν να αναδύονται από την αφάνεια και αυτό αλλάζει τον κόσμο μας. Για παράδειγμα, οι αριστερόχειρες έχουν μια υψηλότερη ικανότητα στην αντίληψη των ήχων και των χρωμάτων, ενώ διαθέτουν και μια «φωτογραφική» μνήμη, η οποία διατηρεί για μεγάλες περιόδους αναλλοίωτες τις εντυπώσεις της.

Ακόμα και στις ικανότητες που θεωρούνται «παραφυσικές» οι αριστερόχειρες έχουν τον πρώτο λόγο. Σύμφωνα με δηλώσεις του καθηγητή Alexander Lee που ερεύνησε τα στατιστικά δεδομένα, ελάχιστοι δεξιόχειρες συγκαταλέγονται ανάμεσα στα άτομα που έχουν διάφορα χαρίσματα όπως τηλεπάθεια, όραση διαμέσου της ύλης (αλλιώς «όραση X-ray»), κ.λπ.

Στην ανθρώπινη ιστορία, οι δεξιόχειρες μειονεκτούν όταν αντιμετωπίζουν τους αριστερόχειρες, αφού είναι συνηθισμένοι να αντιμετωπίζουν αντιπάλους με τις ίδιες συνήθειες και τεχνικές. Και, όσο περίεργο και αν φαίνεται, οι αριστερόχειρες αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα στην καθημερινή τους ζωή. Οι έρευνες δείχνουν ότι οι αριστερόχειρες είναι πιο ευάλωτοι σε μια σειρά νοσημάτων όπως αρθριτικά και προβλήματα στα δάχτυλα.

Παρόλο που η αριστεροχειρία έχει πάψει προ πολλού να θεωρείται ελάττωμα, ο κόσμος συνεχίζει να είναι φτιαγμένος έτσι ώστε να εξυπηρετεί κυρίως την πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή τους δεξιόχειρες. Αυτό ισχύει για πάρα πολλά αντικείμενα γύρω μας, από τα απλά (ψαλίδια-μαχαίρια) ως τα τεχνολογικά εξελιγμένα (δημόσια καρτοτηλέφωνα). Αυτός είναι και ο λόγος που οι αριστερόχειρες συχνά θεωρούνται αδέξιοι.

Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι οι αριστερόχειρες πρέπει πάντα να προσαρμόζονται σε έναν κόσμο σχεδιασμένο για δεξιόχειρες! Όπως και να έχει το ζήτημα, φαίνεται πως η λίστα με τους δημιουργικούς αριστερόχειρες που επέδρασαν καταλυτικά στον ανθρώπινο πολιτισμό είναι μακρά και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τον Αριστοτέλη, τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι, τον Μικελάντζελο, τον Πάμπλο Πικάσο, τον Ιούλιο Καίσαρα, τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Ναπολέοντα, τον Ραμσή ΙΙ, τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, τον Ισαάκ Νιούτον, τον Μαχάτμα Γκάντι.

Πηγή: www.capitalhealth.gr

Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

Οφθαλμικές σταγόνες κατά της… τριχόπτωσης!

Είναι γνωστό ότι όλα τα φάρμακα έχουν παρενέργειες, αλλά συνήθως αναφερόμαστε σε αυτές που είναι αρνητικές. Παρόλα αυτά, στην πραγματικότητα υπάρχουν και κάποιες που έχουν θετικά αποτελέσματα για τον ανθρώπινο οργανισμό!

Για παράδειγμα, πρόσφατα αμερικανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι, οι γυναίκες που παίρνουν συγκεκριμένα οιστρογόνα για την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων της εμμηνόπαυσης, παρουσιάζουν 30-40% μικρότερο κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του μαστού!

Παρομοίως, όταν ξεκίνησαν οι γιατροί να χορηγούν σε ασθενείς β-αναστολείς για τη θεραπεία καρδιακών νοσημάτων, δεν είχαν στο μυαλό τους τις θετικές επιδράσεις που θα είχαν στην αντιμετώπιση των ημικρανιών. Τις ανακάλυψαν στη συνέχεια!

Αντίστοιχα, το γνωστό σε όλους Viagra, πρωτοκυκλοφόρησε ως φάρμακο κατά της στηθάγχης, αλλά αργότερα διαπιστώθηκαν από τους άνδρες και οι ευχάριστες παρενέργειές του!

Έτσι, πρόσφατα διαπιστώθηκε ότι οι οφθαλμικές σταγόνες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του γλαυκώματος, βοηθούν και τα άτομα με αλωπεκία (πτώση μαλλιών). Οι ασθενείς που ακολουθούσαν τέτοιες θεραπείες, παρατήρησαν ότι οι βλεφαρίδες στα μάτια τους ήταν πιο πυκνές και ανθεκτικές από ότι στο παρελθόν. Αποτέλεσμα αυτού, η έναρξη ερευνών ώστε να διαπιστωθεί πως μπορούν οι οφθαλμικές σταγόνες να μετατραπούν σε θεραπεία κατά της τριχόπτωσης.

Παρόλα αυτά, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι δεν πρέπει να γίνεται ποτέ κατανάλωση φαρμάκων που δεν προορίζονται για τη θεραπεία κάποιας νόσου, μόνο και μόνο για να εισπραχθούν τα πιθανά οφέλη από πιθανές θετικές παρενέργειες.

Πηγές: Daily Mail,
www.capitalhealth.gr

Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Νέα ανακάλυψη δίνει ελπίδες για Αλτσχάιμερ - Πάρκινσον

Νέοι τρόποι διάγνωσης και θεραπείας περισσότερων από 130 εγκεφαλικών παθήσεων, μεταξύ άλλων του Αλτσχάιμερ, του Πάρκινσον, της επιληψίας και του αυτισμού, μπορεί να ανακαλυφθούν στο άμεσο μέλλον χάρη σε μια νέα επιστημονική ανακάλυψη σχετικά με τη γενετική και χημική σύσταση των συνάψεων, δηλαδή των μικροσκοπικών συνδέσμων ανάμεσα στα νευρικά κύτταρα.

Η σημασία του επιτεύγματος θα μπορούσε, από μια πλευρά, να θεωρηθεί ανάλογη της αποκωδικοποίησης του ανθρωπίνου γονιδιώματος.

Βρετανοί επιστήμονες, με επικεφαλής τον καθηγητή Σιθ Γκραντ του Ινστιτούτου Wellcome Trust Sanger του Κέμπριτζ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό νευροεπιστήμης "Nature Neuroscience", ανακάλυψαν περισσότερες από χίλιες πρωτεϊνες -και τα αντίστοιχα γονίδιά τους- που παίζουν ζωτικό ρόλο στη δημιουργία των εγκεφαλικών νόσων.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένας λαβύρινθος πολλών εκατομμυρίων εξειδικευμένων νευρικών κυττάρων, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους μέσω δισεκατομμυρίων ηλεκτροχημικών "συνδέσμων", που αποκαλούνται συνάψεις. Μέσα στις συνάψεις υπάρχουν πρωτεϊνες, οι οποίες συνδυάζονται μεταξύ τους δημιουργώντας μια "μοριακή μηχανή", με την ονομασία "μετα-συναπτική πυκνότητα". Αυτή ελέγχει την μετάδοση των ηλεκτρικών σημάτων μεταξύ των νευρώνων και πιστεύεται ότι προκαλεί τη δυσλειτουργία των εγκεφαλικών συνάψεων, με συνέπεια την πρόκληση ποικίλων ασθενειών και την επώδυνη αλλαγή της συμπεριφοράς του ασθενούς.

Αυτή η πολύπλοκη ομάδα πρωτεϊνικών μορίων προεξέχει από την μεμβράνη των συνάψεων-υποδοχέων που δέχονται τα ηλεκτρικά μηνύματα από τα άλλα νευρικά κύτταρα. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι εν λόγω πρωτεϊνες εμπλέκονται σε πολλές, αν όχι σε όλες τις σοβαρές νευρολογικής φύσης εγκεφαλικές παθήσεις.

Πηγές: ΑΠΕ- ΜΠΕ, www.capitalhealth.gr

Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Νέο εγκεφαλικό τεστ για τη δυσλεξία

Ένα νέο εγκεφαλικό διαγνωστικό τεστ μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια πάνω από 90% ποια παιδιά με δυσλεξία θα καταφέρουν να μάθουν να διαβάζουν την επόμενη τριετία. Το επίτευγμα, που αποτελεί προϊόν έρευνας διεθνούς επιστημονικής ομάδας, ανοίγει νέες προοπτικές για την καλύτερη θεραπευτική αντιμετώπιση αυτής της αρκετά συχνής μαθησιακής δυσκολίας.

Η έρευνα, στην οποία συμμετείχαν επιστήμονες από τα πανεπιστήμια Στάνφορντ (Ιατρική Σχολή), Βάντερμπιλτ και ΜΙΤ των ΗΠΑ, Τζιβάσκιλα της Φινλανδίας και Υόρκης της Βρετανίας, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. Οι ερευνητές, με τη βοήθεια της τεχνικής της λειτουργικής μαγνητικής απεικόνισης (fMRI), μελέτησαν τον εγκέφαλο 45 παιδιών και εφήβων ηλικίας 7 έως 16 ετών, από τους οποίους οι 25 κρίθηκαν δυσλεκτικοί ύστερα από μια σειρά τεστ.

Συγκρίνοντας την εγκεφαλική δραστηριότητα στις δύο ομάδες, οι επιστήμονες εντόπισαν μια σειρά από διακριτά μοτίβα εγκεφαλικής ενεργοποίησης σε ορισμένα δυσλεκτικά παιδιά. Ελέγχοντας μετά το πέρασμα περίπου τριών ετών τα ίδια παιδιά, οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι όσα από αυτά είχαν τα συγκεκριμένα ασυνήθιστα εγκεφαλικά πρότυπα λειτουργίας, ήταν πιθανότερο να έχουν μάθει να διαβάζουν σε σχέση με τους υπόλοιπους δυσλεκτικούς. Τα συμβατικά τεστ ανάγνωσης και γραφής ήταν αδύνατο να κάνουν ανάλογη πρόβλεψη για το ποια δυσλεκτικά παιδιά τελικά θα κατάφερναν να ξεπεράσουν το πρόβλημά τους.

Η δυσλεξία είναι μια εγκεφαλική δυσλειτουργία, που δυσκολεύει ακόμα και τα πολύ έξυπνα παιδιά να μάθουν να διαβάζουν, να γράφουν ή να προφέρουν τις λέξεις, με συνέπεια να μπορεί να αποβεί πηγή προβλημάτων για όλη τη μετέπειτα ζωή τους. Περίπου ένα στα πέντε παιδιά με σοβαρή δυσλεξία μαθαίνει τελικά να διαβάζει κανονικά μέχρι την ενηλικίωσή του. Οι επιστήμονες μέχρι τώρα ουσιαστικά δεν ξέρουν γιατί μερικά δυσλεκτικά παιδιά τα καταφέρνουν καλύτερα από άλλα.

Η νέα μελέτη, που ανήκει στο ανερχόμενο πεδίο της «εκπαιδευτικής νευροεπιστήμης», επειδή αξιοποιεί τα πορίσματα τόσο της νευροεπιστήμης όσο και της εκπαιδευτικής έρευνας, φαίνεται πιο αξιόπιστη διαγνωστική μέθοδος σε σχέση με τα σημερινά τυποποιημένα τεστ, όσον αφορά την πρόβλεψη της εξέλιξης της δυσλεξίας.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι, όπως έδειξε η έρευνά τους, τα παιδιά με δυσλεξία διαφέρουν το ένα από το άλλο και οι εγκέφαλοί τους έχουν ξεχωριστά πρότυπα δραστηριότητας. Συνεπώς, προκύπτει μια διαφορετική πρόβλεψη για την πρόοδό τους κατά τα επόμενα χρόνια. Οι ενδείξεις, όπως είπαν, συνηγορούν ότι όσα παιδιά - για άγνωστο λόγο- μπορούν να μεταφέρουν περισσότερες γλωσσικές λειτουργίες από το αριστερό εγκεφαλικό ημισφαίριο στο δεξί, έχουν περισσότερες πιθανότητες να ξεπεράσουν το πρόβλημά της δυσλεξίας.

Η υπεύθυνη της έρευνας δρ Φουμίκο Χεφτ δήλωσε ότι «ελπίζουμε πως θα μπορέσουμε να διακρίνουμε εκείνα τα (δυσλεκτικά) παιδιά που θα τα πάνε καλύτερα στο μέλλον», πρόσθεσε πάντως ότι «θα χρειαστούν περισσότερες μελέτες πριν η νέα τεχνική είναι κλινικά χρήσιμη, αποτελεί όμως ένα τεράστιο βήμα προόδου».

Πηγή: www.capitalhealth.gr

Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Το γάλα μειώνει τις καρδιοπάθειες

Εδώ και πολλά χρόνια, οι καταναλωτές καλούνται να κάνουν το γάλα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους και τώρα οι επιστήμονες ανακάλυψαν ακόμη έναν πολύ σοβαρό λόγο για να πείσουν και τους τελευταίους που αντιστέκονται!

Οι ερευνητές από το Χάρβαρντ και το πανεπιστήμιο του Wageningen, βρήκαν ότι η κατανάλωση τριών ποτηριών γάλακτος ημερησίως, θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων κατά 18%!

Σύμφωνα πάντα με την έρευνα, δεν βρέθηκε καμία συσχέτιση μεταξύ των χαμηλών λιπαρών που μπορεί να περιέχονται στο γάλα και ενδεχόμενη αύξηση εγκεφαλικών επεισοδίων ή ακόμα και πρόωρων θανάτων. Αντιθέτως, η αύξηση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα λόγω της μεγάλης κατανάλωσης γάλακτος (ανεξαρτήτως περιεκτικότητας λιπαρών), είναι σε θέση να μειώσει ουσιαστικά τον κίνδυνο θνησιμότητας από καρκινικές νόσους κατά 25% περίπου.

Έτσι, τα άτομα που καταναλώνουν γαλακτοκομικά προϊόντα – ακόμα και με όλα τους τα λιπαρά - φαίνεται ότι εμφανίζουν κατά 69% μειωμένο κίνδυνο καρδιαγγειακών θανάτων, σε σχέση με εκείνα τα άτομα που καταναλώνουν λιγότερα προϊόντα γάλακτος.

Παρόλα αυτά, ο επικεφαλής της εν λόγω έρευνας, συστήνει στο ευρύ κοινό, να καταναλώνει κυρίως χαμηλών λιπαρών γαλακτοκομικά προϊόντα, με σκοπό τη διατήρηση ενός υγιεινού και ισορροπημένου τρόπου ζωής.

Πηγή: Daily Mail

Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Γιατί χασμουριόμαστε;

Τα πουλιά το κάνουν… εμείς το κάνουμε… αλλά κανένα δεν ξέρει το γιατί χασμουριόμαστε! Ξεκινάμε από τη στιγμή που γεννιόμαστε και εξακολουθούμε μέχρι τα βαθιά μας γεράματα. Όμως που αποσκοπεί;

Τα περισσότερα είδη σπονδυλωτών ζώων, ακόμα και τα πουλιά, αλλά και τα ψάρια, χασμουριούνται πολύ ή τουλάχιστον κάνουν κάτι που μοιάζει αρκετά με αυτό. Όμως, ο μηχανισμός που εκλύει αυτή την αντίδραση, καθώς και η αξία του για την επιβίωσή μας, παραμένει άλυτο μυστήριο.

Σύμφωνα με τον Ιπποκράτη, το χασμουρητό διώχνει τον «κακό αέρα» και αυξάνει τον «καλό αέρα» στον εγκέφαλο, κάτι που δεν απέχει και πολύ από την πιο σύγχρονη και διαδεδομένη θεωρεία, μια και αυξάνει τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα και μειώνει το διοξείδιο του άνθρακα από αυτόν.

Όμως, σύμφωνα με μερικούς επιστήμονες, αν κάτι τέτοιο ήταν σωστό θα έπρεπε όσοι ασκούνταν ή είχαν προβλήματα με την οξυγόνωσή τους (καρδιοπαθείς ή με πνευμονική νόσο), να χασμουριούνταν περισσότερο από όλους τους άλλους. Πράγμα που δεν συμβαίνει όμως! Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καμία μελέτη που να δείχνει ότι τα επίπεδα οξυγόνου στον εγκέφαλο αλλάζουν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με το χασμουρητό.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το χασμουρητό εμφανίζεται συχνότερα πριν και μετά τον ύπνο, όπως επίσης και ότι η υπνηλία αυξάνει αυτή τη μαζική εισπνοή αέρα. Όμως, καμία έρευνα και σε αυτή την περίπτωση δεν δείχνει άμεση σχέση μεταξύ χασμουρητού και υπνηλίας.

Παρόλο, λοιπόν, που πολλοί επιστήμονες έχουν ασχοληθεί με το συγκεκριμένο θέμα, και έχουν γίνει πολλές και διαφορετικές μελέτες, κανένας δεν μπόρεσε με σαφήνεια να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα που να έχει επιστημονική εξήγηση για το χασμουρητό.

Όμως, αν και δεν ξέρουμε την προέλευσή του, όπως και την πρακτική του σημασία για τον οργανισμό, μπορούμε να το απολαμβάνουμε ελεύθερα!

Πηγή: The New York Times

Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

Τα «ανήσυχα πόδια»

Οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν κατά την εγκυμοσύνη τους το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών, είναι πολύ πιθανό να ξαναβρεθούν αντιμέτωπες με αυτό ακόμα και μετά τον τοκετό, σύμφωνα με νέα ιταλική μελέτη.

Η παράξενη αυτή κατάσταση, χαρακτηρίζεται από μια ανεξέλεγκτη και επιτακτική ανάγκη κίνησης των κάτω άκρων, που συνήθως συνοδεύεται ή προκαλείται από ενοχλητικές και ορισμένες φορές επώδυνες αισθήσεις στα κάτω άκρα της εγκυμονούσας. Η ακριβής αιτία που συμβαίνει αυτό παραμένει ακόμα άγνωστη.

Η αλήθεια είναι ότι η διάγνωση του συνδρόμου των ανήσυχων ποδιών είναι πολύ δύσκολη, μια και δεν υπάρχουν σταθερά κλινικά ευρήματα που να μπορούν να αξιολογηθούν από τους γιατρούς. Ενώ, επιπροσθέτως, οι μέχρι σήμερα γνωστές θεραπευτικές μέθοδοι – αφού έχει γίνει η σωστή διάγνωση – δεν έχουν δοκιμαστεί σε έγκυες γυναίκες, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορούν να γνωρίζουν οι ειδικοί, εάν η λήψη τέτοιων ουσιών θα μπορούσε να είναι επιβλαβής για την ανάπτυξη του εμβρύου ή την παράγωγη μητρικού γάλακτος.

Πηγή: mother.gr

Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Η τηλεόραση σκοτώνει το σεξ

Η τηλεόραση, ανάλογα με το τι παρακολουθεί κάποιος σ αυτήν, μπορεί να λειτουργήσει ως αρνητική παράμετρος για τη σεξουαλική του επιθυμία. Όσο πιο ένθερμος λάτρης των ειδήσεων και γενικότερα της ενημέρωσης είναι, τόσο πιο ψυχρός αποδεικνύεται στο κρεβάτι.

Αν.... καταφέρει και φτάσει σ΄ αυτό, καθώς η επιθυμία σε άνδρες και γυναίκες για σεξουαλική συνεύρεση μετά από ένα δελτίο ειδήσεων μειώνεται δραστικά. Αυτά και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα υποστηρίζει έρευνα της ΕΜΑΣ (Εταιρία Μελέτης της Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας) η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα.

Τα αποτελέσματα της, δείχνουν ότι οι εκπομπές που κινούνται στην ορθή πολιτική θέση (ειδήσεις, πολιτική, ρεπορτάζ) επηρεάζουν αρνητικά τη λίμπιντο σε ποσοστό 84%, ενώ μόνο το 16% του δείγματος επηρεάζεται θετικά. Η ερμηνεία είναι πως η αγριότητα και η πρωτόγονη ουσία της λίμπιντο δεν έχει σχέση με τον πολιτικά ορθό και ξύλινο λόγο. Ο πολιτισμός ως οικοδόμημα εξάλλου, όπως είπε και ο Φρόιντ, καταπιέζει τα ένστικτα και την αγριότητα της σεξουαλικής επιθυμίας.

Οι εκπομπές με πιπεράτα σχόλια και οπτική κλειδαρότρυπας όπως και οι εκπομπές ριάλιτι (τα ‘τηλε-σκουπίδια’ όπως ονομάζονται) που θα περίμενε κανείς να ρίχνουν την λίμπιντο πολύ περισσότερο, φαίνεται ότι την ανεβάζουν σημαντικά, αφού το 56% απαντά πως επηρεάζεται θετικά. Όσο και να μοιάζει παράδοξο αυτό, ερμηνεύει την διφυή φύση του ανθρώπου, από τη μια τα υψηλά και ιδεώδη, αλλά και τα ταπεινά και γελοία που ανακουφίζουν το σώμα από την εγκεφαλική δυναστεία.

Ο άνθρωπος ρέπει προς το γελοίο και το ταπεινό από τη φύση του. Στα ριάλιτι και στις κοινωνικές-πλούσιες σε κοινωνικά σχόλια- εκπομπές ο μέσος τηλεθεατής μέσα από την ταπείνωση των τρίτων ξορκίζει τους δαίμονες που έχει μέσα του και κρύβει επιμελώς τον καθωσπρεπισμό του. Στην εποχή της μοναξιάς και της έλλειψης διαλόγου των ανθρώπων, τα ριάλιτι δημιουργούν αισθήματα συμμετοχής και χαλάρωσης.

Οι εκπομπές με χιούμορ, σάτιρα και γέλιο είχαν εντυπωσιακή θετική επίδραση στον οργασμό στο 77% του δείγματος. Για τον Οκτάβιο Παζ, ο οργασμός είναι το γέλιο και η ταπείνωση (σ.σ. αυτοσαρκασμός), ενώ η σκέψη το αντίθετο της. Αντίστοιχα ο Ορτέγκα ι Γκάσετ λέει "προτιμώ να έχω μια στύση παρά μια σκέψη", τονίζουν οι επιστήμονες της ΕΜΑΣ που μελέτησαν 1000 άνδρες και γυναίκες ηλικίας 24 έως 64 ετών, για να καταλήξουν στα συμπεράσματα αυτά, τα οποία δεν διαφέρουν σημαντικά από αυτά άλλων ερευνών που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, για το ίδιο θέμα, στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Αυτές οι έρευνες, αλλά και προηγούμενη έρευνα της ΕΜΑΣ, έχουν δείξει μια αρνητική επίδραση του χρόνου τηλεθέασης και της ερωτικής διάθεσης με ποσοστό αποχής από το σεξ 17% για όσους έβλεπαν πάνω από 2-3 ώρες τηλεόραση την ημέρα. Τότε το σύνθημα αντίστασης ήταν "βγάλτε την τηλεόραση από την κρεβατοκάμαρα".

Η τηλεόραση για πολλούς, τονίζουν οι επιστήμονες, είναι ο σύγχρονος θεός, ίσως ο πιο απόλυτος μεσολαβητής των σχέσεων των πολιτών "το είδα στην τηλεόραση, το είπαν και οι ειδήσεις" ενώ μοιάζει να είναι απόλυτο κριτήριο αξιοπιστίας και αυθεντικότητας. Η ζωτική αυτή παρέμβαση με την ευκολία που μπαίνει στο σαλόνι του σπιτιού, παραβιάζει και την κρεβατοκάμαρα των ανθρώπων και ως εκ τούτου, γιατί όχι, και το σεξουαλικό τους παιχνίδι, καταλήγουν.

Υπάρχει αντίδοτο; Στο ερώτημα αυτό απαντούν θετικά και είναι κρυμμένο λένε, στην ορμόνη της χαράς, τη ντοπαμίνη, την ουσία που πυροδοτεί τη σεξουαλική επιθυμία. Το γέλιο, ο αυτοσαρκασμός και η διονυσιακή άποψη της ζωής φαίνεται ότι είναι αντίπαλος της υπέρμετρης λογικής και του αδιέξοδου μιας σκέψης καταθλιπτικής, μιας διηνεκούς στρεσογόνου κοινωνικής ζωής, όπως τη βιώνουν οι Έλληνες σήμερα.

Πηγή: www.athina984.gr

Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

Ο παιδικός πονοκέφαλος

Ο πονοκέφαλος είναι σύνηθες σύμπτωμα στα παιδιά. Ανησυχεί τους γονείς, επειδή συχνά συνδέεται με κάποια σοβαρή πάθηση. Παρόλο που ένας πονοκέφαλος μπορεί να συνδέεται με έναν όγκο στον εγκέφαλο ή με μηνιγγίτιδα, ευτυχώς αυτές οι καταστάσεις είναι σπάνιες.

Όμως, πώς πρέπει να αντιδράσετε όταν το παιδί παραπονιέται για πονοκεφάλους; Η καλύτερη προσέγγιση είναι η αξιολόγηση του προβλήματος εντός του πλαισίου της κατάστασης. Ο πονοκέφαλος παρουσιάζει ορισμένα χαρακτηριστικά μοτίβα, που βοηθούν στον προσδιορισμό της φύσης του και της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής.

Τα παιδιά συχνά δεν είναι σε θέση να περιγράψουν σωστά τα συμπτώματά τους, γι’ αυτό, αν έχετε αμφιβολίες σχετικά με τη φύση του πονοκεφάλου, είναι προτιμότερο να συμβουλευτείτε ένα γιατρό.

Πηγή: mother.gr

Σάββατο, 18 Δεκεμβρίου 2010

Ελπίδα για τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας

Βρετανοί επιστήμονες έδειξαν, με πειράματα σε ζώα, ότι είναι δυνατό να αντιστραφεί η βλάβη που η σκλήρυνση κατά πλάκας προκαλεί στα νευρικά κύτταρα. Αυτό επιτεύχθηκε με την ενεργοποίηση βλαστικών κυττάρων στον εγκέφαλο, η οποία επέτρεψε την αναγέννηση του έλυτρου μυελίνης, το οποίο περιβάλλει τους ιστούς των νεύρων.

Το επίτευγμα μπορεί να οδηγήσει στις πρώτες κλινικές δοκιμές νέων πειραματικών φαρμάκων την επόμενη πενταετία, καθώς και σε πιθανές φαρμακευτικές θεραπείες σε περίπου 15 χρόνια, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων.

Οι ερευνητές, υπό τον καθηγητή Ρόμπιν Φράνκλιν του πανεπιστημίου Κέμπριτζ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό νευροεπιστήμης "Nature Neuroscience", δήλωσαν ότι ανακάλυψαν ένα τρόπο να "ενθαρρύνουν" τα βλαστικά κύτταρα του εγκεφάλου, ώστε να αναλάβουν την επιδιόρθωση της βλάβης της μυελίνης, μια εξέλιξη που ανοίγει νέους δρόμους στο πεδίο της αναγεννητικής ιατρικής, όσον αφορά τη συγκεκριμένη πάθηση.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας πλήττει πολλά εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, πιο συχνά ενήλικες 20 έως 40 ετών. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν κόπωση, θολή όραση, νοητικά προβλήματα και μυικούς σπασμούς.

Στους ανθρώπους με τη νόσο, το ανοσοποιητικό σύστημά τους επιτίθεται στο έλυτρο μυελίνης, ένα προστατευτικό στρώμα κυττάρων γύρω από τα νεύρα, που βοηθά επίσης στην επιτάχυνση της μετάδοσης των ηλεκτρικών σημάτων από τον εγκέφαλο. Όταν η μυελίνη καταστρέφεται, τα νεύρα επίσης υφίστανται βλάβες και τα ηλεκτρικά-νευρικά σήματα διαταράσσονται, με πολλαπλές συνέπειες για τον ασθενή.

Οι υπάρχουσες σήμερα θεραπείες εστιάζονται στην καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος, ώστε να σταματήσει να καταστρέφει την μυελίνη, όμως δεν μπορούν να αναπαράγουν την κατεστραμμένη μυελίνη, κάτι που φαίνεται να καταφέρνει η νέα μέθοδος, με τη βοήθεια των βλαστικών κυττάρων του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού.

Η ομάδα του Φράνκλιν βρήκε τρόπο να ενεργοποιεί τα βλαστικά κύτταρα σε αρουραίους και ποντίκια, ώστε να μετατρέπονται σε κύτταρα παραγωγής μυελίνης. Αν κάτι ανάλογο καταστεί εφικτό να γίνει και στους ανθρώπους μέσω των κατάλληλων φαρμάκων, τότε θα είναι δυνατή η αναγέννηση της μυελίνης από τον ίδιο τον οργανισμό του ασθενούς. Οι βρετανοί επιστήμονες ευελπιστούν ότι στο μέλλον θα καταφέρουν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου, με τελικό στόχο να τη σταματήσουν και να την αναστρέψουν.

"Για τους ανθρώπους με σκλήρυνση κατά πλάκας, αυτή είναι μια από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις τα τελευταία χρόνια. Είναι δύσκολο να εκφραστεί με λόγια πόσο επαναστατική μπορεί να αποδειχθεί αυτή η ανακάλυψη και πόσο ζωτικό είναι να συνεχιστεί η σχετική έρευνα", δήλωσε εκπρόσωπος της βρετανικής Εταιρίας Σκλήρυνσης κατά Πλάκας.

Πηγή: www.athina984.gr

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Το χασμουρητό είναι κολλητικό

Τα μωρά και τα μικρά παιδιά μέχρι πέντε ετών έχουν "ανοσία" στο χασμουρητό των άλλων και δεν το μιμούνται ενστικτωδώς όπως οι πιο μεγάλοι, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, υπό τον ψυχολόγο δρα Τζιμ Άντερσον του πανεπιστημίου του Στέρλινγκ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό βιολογίας "Biology Letters" της Βασιλικής Εταιρίας επιστημών της Βρετανίας, μελέτησαν 22 βρέφη και μικρά παιδιά, στα οποία έδειξαν βίντεο άλλων παιδιών, ενηλίκων (συμπεριλαμβανομένης της μητέρας κάθε παιδιού), καθώς και ζώων που χασμουριόνταν. Διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά χασμουριούνται αυθόρμητα μέχρι τα πέντε τους, χωρίς να επηρεάζονται από κάποιον άλλο. Στα πέντε μερικά αρχίζουν να κολλάνε το χασμουρητό και μέχρι την ηλικία των 11 ετών όλα πια τα παιδιά κολλάνε το χασμουρητό όπως και οι ενήλικοι.

Εδώ και αρκετές δεκαετίες, οι επιστήμονες ξέρουν ότι το χασμουρητό είναι κολλητικό για ένα άνθρωπο, όταν βλέπει κάποιον άλλο να χασμουριέται. Η πιο πρόσφατη έρευνα έχει δείξει ότι το μυστηριώδες φαινόμενο εμφανίζεται επίσης στα ζώα, όπως οι χιμπατζήδες και οι σκύλοι, όμως οι αιτίες του δεν έχουν ακόμα διευκρινιστεί.

"Η ακριβής αιτία που χασμουριόμαστε, δεν έχει ακόμα κατανοηθεί πολύ καλά, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στους ενήλικες το χασμουρητό είναι άκρως κολλητικό. Οι άνθρωποι που έχουν μεγαλύτερη ενσυναίσθηση (σ.σ. για τα συναισθήματα των γύρω τους) είναι πολύ πιο πιθανό να κολλάνε το χασμουρητό", δήλωσε ο Άντερσον, ο οποίος πρόσθεσε ότι το χασμουρητό μπορεί να σχετίζεται με την ανάπτυξη του μετωπιαίου φλοιού του εγκεφάλου, η οποία συνεχίζεται σε όλη την παιδική ηλικία.

Η πιο πιθανή αιτία για το χασμουρητό είναι ότι αποτελεί αντίδραση για τα χαμηλά επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα, προκειμένου να γεμίσουν οι πνεύμονες με αέρα και να αυξηθεί η ποσότητα οξυγόνου στον οργανισμό. Μια εναλλακτική αιτία, που έχει προταθεί, είναι ότι το χασμουρητό βοηθά τον εγκέφαλο να παραμένει σε εγρήγορση ή ότι τον βοηθά να… δροσίζεται. Επίσης το χασμουρητό μπορεί να βοηθά, ώστε να εξισορροπείται η πίεση στα αυτιά.

Νέες μελέτες εξάλλου προτείνουν ότι το χασμουρητό μπορεί να αναπτύχθηκε εξελικτικά ως κοινωνικό "σήμα" για να μεταφέρει κάποιο μήνυμα από τον ένα άνθρωπο στον άλλο, π.χ. ότι είναι ώρα για ύπνο ή ώρα για σεξ! Όσον αφορά το γιατί το φαινόμενο είναι κολλητικό, το μυστήριο είναι ακόμα πιο βαθύ.

Πηγή: www.athina984.gr

Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Οι μεγαλύτεροι άνδρες θέλουν περισσότερο σεξ!

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνδρες εξακολουθούν να έχουν έντονη επιθυμία για ερωτικές συνευρέσεις, αλλά συνήθως τα διάφορα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν, τους κάνουν να φαίνονται πιο συγκρατημένοι!

Η «αρσενική» ορμόνη, τεστοστερόνη, έχει άμεση σχέση με το πόσο συχνά ένα άτομο άνω των 75 ετών έρχεται σε σεξουαλική επαφή. Σύμφωνα με αυτό, λοιπόν, οι επιστήμονες ξεκίνησαν νέες έρευνες ώστε να διαπιστώσουν εάν μια ορμονική αντικατάσταση αυτής της ορμόνης θα μπορούσε να βοηθήσει τους μεγαλύτερους σε ηλικία άνδρες.

Η Zoe Hyde και οι συνάδελφοί της από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας, επεξεργάστηκαν στοιχεία 2700 ανδρών, ηλικίας 75 έως 95 ετών. Τα αποτελέσματα αυτής τους της έρευνας, τα δημοσίευσαν στο Annals of Internal Medicine.

Σύμφωνα λοιπόν με τους επιστήμονες, όσο μεγαλύτερης ηλικίας ήταν οι άνδρες που εξετάζονταν, τόσο μικρότερες ήταν και οι πιθανότητες να έχουν ενεργή σεξουαλική ζωή, αν και το σεξ παρέμενε για εκείνους πάρα πολύ σημαντικό, διαψεύδοντας τα στερεότυπα που μέχρι τώρα επικρατούσαν για ασεξουαλικούς ηλικιωμένους!

Επίσης, παρατηρήθηκε ότι οι άνδρες ηλικίας περίπου 75 ετών, αν και σεξουαλικά ακόμα ενεργοί, κατά το 40% τους δεν ήταν ευχαριστημένοι με τη συχνότητα της πράξης! Θα προτιμούσαν να συνευρίσκονται ερωτικά με τη σύντροφό τους πολύ πιο συχνά!

Οι λόγοι που τις περισσότερες φορές οι συμμετέχοντες ισχυρίζονταν ότι υπήρχε αυτή η «ποσοτική» μείωση του σεξ στη ζωή τους, ήταν – εκτός από την ηλικία – κυρίως τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζαν, όπως είναι ο διαβήτης, ο καρκίνος, αλλά και τα καρδιαγγειακά νοσήματα.

Πηγές: www.capitalhealth.gr, Reuters

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Kαλύτερος μαθητής... και πιο υγιής

Οι καλοί βαθμοί των μαθητών δεν κάνουν καλό μόνο στην αυτοπεποίθησή τους, αλλά και στην υγεία τους ως ενηλίκων, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η εκπαίδευση συνδέεται με καλύτερη υγεία γενικά, αλλά η νέα έρευνα δείχνει συγκεκριμένα ότι οι καλύτερες επιδόσεις στο γυμνάσιο και το λύκειο παίζουν κρίσιμο ρόλο για την ύπαρξη καλύτερης υγείας σε όλη τη ζωή του ενήλικου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Πάμελα Χερντ του πανεπιστημίου Ουισκόνσιν-Μάντισον, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο "Journal of Health and Social Behavior" (Περιοδικό Υγείας και Κοινωνικής Συμπεριφοράς), μελέτησαν περισσότερους από 10.000 μαθητές, που αποφοίτησαν από το σχολείο το 1957, και κατέγραψαν την πορεία της υγείας τους κατά τα επόμενα 53 χρόνια, μέχρι δηλαδή το 2010.

Η έρευνα έδειξε ότι όσο καλύτεροι ήσαν οι βαθμοί με τους οποίους αποφοίτησε ένας μαθητής, τόσο μικρότερη ήταν η πιθανότητα να επιδεινωθεί η υγεία του μελλοντικά, κοντά στην ηλικία συνταξιοδότησής του. Μια πιθανή εκτίμηση (που όμως δεν προκύπτει από τα δεδομένα), σύμφωνα με τους ερευνητές, θα μπορούσε να είναι ότι το αίσθημα ευσυνειδησίας, που χαρακτηρίζει τους καλούς μαθητές, έχει ευεργετική επίδραση και στην κατοπινή υγεία τους, γιατί ως ενήλικοι αποφεύγουν με μεγαλύτερη ευκολία τις ανθυγιεινές συνήθειες στη ζωή τους.

"Πόσο καλά τα πάει κανείς στο σχολείο, μετράει, όχι μόνο σε πράγματα όπως η εργασία και τα εισοδήματα, αλλά και στην υγεία, όπως αποδεικνύεται πλέον", δήλωσε η Χερντ. Η ευεργετική επίδραση στην υγεία μπορεί να γίνει φανερή χρόνια ή και δεκαετίες μετά την αποφοίτηση από το σχολείο.

Πηγή: www.athina984.gr

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Νέο είδος κυττάρου εμπλέκεται στην όραση

Τα ραβδία και τα κωνία του αμφιβληστροειδούς φαίνεται πως δεν είναι τα μόνα κύτταρα στο εσωτερικό του ματιού μας που μας επιτρέπουν να βλέπουμε, καθώς βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν, μέσα από έρευνες σε πειραματόζωα, ότι στην όραση βοηθά κι ένας πολύ πιο σπάνιος τύπος κυττάρου. Πρόκειται για τα γαγγλιοκύτταρα που περιέχουν την ουσία μελανοψίνη και τα οποία αποτελούν μόλις το 1% έως 2% των συνολικών κυττάρων του αμφιβληστροειδούς που επικοινωνούν με τον εγκέφαλο.

Αν όντως επιβεβαιωθεί και στους ανθρώπους ότι αυτά τα γαγγλιοκύτταρα είναι εξίσου σημαντικά για την όραση, τότε μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για νέες θεραπείες σε μερικές μορφές τύφλωσης, αν και, σύμφωνα με τους επιστήμονες, θα χρειαστεί αρκετός χρόνος για κάτι τέτοιο, ακόμα κι αν αυτό είναι εφικτό.

Οι επιστήμονες γνώριζαν για αυτά τα γαγγλιοκύτταρα του αμφιβληστροειδούς από το 2000 και έκτοτε οι έρευνες έχουν δείξει ότι αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στις ενστικτώδεις αντιδράσεις ευαισθησίας στο φως, όπως, για παράδειγμα, στη συστολή της κόρης του ματιού, αλλά και στη ρύθμιση του βιολογικού "ρολογιού" αναφορικά με τον κύκλο ύπνου-αφύπνισης. Όμως τώρα, για πρώτη φορά, ανακαλύπτεται ότι εμπλέκονται και στην ίδια την όραση.

Φέτος τον Ιούλιο, μια άλλη ομάδα ερευνητών, σε μελέτη που δημοσίευσαν στο περιοδικό "Neuron" (Νευρών) και όπου παρουσίασαν τα αποτελέσματα των πειραμάτων τους σε ποντίκια, ανέφεραν ότι οι νευράξονες, οι επεκτάσεις των γαγγλιοκυττάρων, συνδέονται με τμήματα του εγκεφάλου που δεν αφορούν μόνο τις ασυνείδητες αντιδράσεις στο φως, αλλά εμπλέκονται σε αυτή καθεαυτή τη συνειδητή όραση. Η νέα έρευνα επιβεβαιώνει ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει και αναφέρει ότι τα γαγγλιοκύτταρα φαίνεται να επιτρέπουν στα πειραματόζωα να αντιλαμβάνονται τη φωτεινότητα των αντικειμένων του περιβάλλοντός τους.

Η νέα μελέτη, υπό τον καθηγητή Ρόμπερτ Λούκας και τον νευροεπιστήμονα Τίμοθι Μπράουν της Σχολής Επιστημών της Ζωής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό βιολογίας "PLoS Biology", εκτιμά ότι περίπου το 40% των εγκεφαλικών κυττάρων, τα οποία επεξεργάζονται οπτικά σήματα που στέλνει το μάτι, φαίνεται να λαμβάνουν σχετικές πληροφορίες από τα γαγγλιοκύτταρα.

Ο αμφιβληστροειδής των ανθρώπων και άλλων θηλαστικών περιέχει μια πληθώρα κωνίων και ραβδίων, φωτοευαίσθητων κυττάρων που στέλνουν στον εγκέφαλο, μέσω του οπτικού νεύρου, πληροφορίες για την κίνηση, το σχήμα και το χρώμα των αντικειμένων στο οπτικό πεδίο. Περίπου το 1% των νευρώνων στον αμφιβληστροειδή παράγουν την μελανοψίνη, μια φωτοευαίσθητη πρωτεΐνη.

Τα νέα πειράματα με τυφλά ποντίκια έδειξαν ότι υπήρχε ηλεκτρική δραστηριότητα στον οπτικό φλοιό του εγκεφάλου τους, όταν αυτά εκτίθεντο στο φως. Έτσι, οι επιστήμονες έδειξαν ότι τα κέντρα της όρασης στον εγκέφαλο μπορούσαν να αντιδρούν στο φως. "Αυτό σημαίνει ότι (τα πειραματόζωα) δεν είναι πραγματικά τυφλά, όπως πιστεύαμε μέχρι τώρα. Διατηρούν μια ικανότητα να αντιλαμβάνονται το φως", δήλωσε ο Μπράουν, που απέδωσε αυτήν την ικανότητα στη δράση της μελανοψίνης, η οποία παράγεται από τα γαγγλιοκύτταρα του ματιού.

Οι βρετανοί ερευνητές σχεδιάζουν νέες μελέτες, σε ανθρώπους αυτή τη φορά, για να βεβαιώσουν κατά πόσο τα κύτταρα αυτά είναι σημαντικά και για την ανθρώπινη όραση, πράγμα που, αν όντως συμβαίνει, θα μπορούσε να οδηγήσει κάποια στιγμή σε καινοτομικές θεραπείες τυφλών ανθρώπων, οι οποίοι πάσχουν από εκφύλιση των κωνίων και ραβδίων του αμφιβληστροειδούς. Η θεραπεία θα μπορούσε να αφορά βοηθήματα όρασης, τα οποία βελτιώνουν τη δράση των γαγγλιοκυττάρων που παράγουν την μελανοψίνη.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η έρευνά τους, παράλληλα, θα μπορούσε να οδηγήσει σε τεχνολογικές εφαρμογές, όπως σε βελτιωμένες μεθόδους τεχνητού φωτισμού, καθώς επίσης σε φωτεινότερες οθόνες τηλεόρασης και ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Πηγή: www.athina984.gr

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Μολυσμένοι χωρίς να το ξέρουν

Περίπου το ένα τρίτο των ατόμων που έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV στην Ευρώπη έχουν άγνοια της κατάστασής τους, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που έδωσε τη Τετάρτη στη δημοσιότητα, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS. Στην ανακοίνωσή της η Επιτροπή τονίζει πως η έγκαιρη ανίχνευση του ιού έχει ζωτική σημασία για την έγκαιρη θεραπευτική αγωγή και αυξάνει το προσδόκιμο επιβίωσης.

Παρά τη συνολική μείωση του αριθμού των νέων μολύνσεων από τον ιό HIV, ο συνολικός αριθμός των ανθρώπων που ζουν με τον ιό έχει φτάσει στα 33,4 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο και εξακολουθεί να αυξάνεται, αναφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η υποσαχάρια Αφρική παραμένει η περιοχή που έχει πληγεί περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη και αριθμεί το 71% όλων των νέων μολύνσεων από τον HIV το 2008.

Για το σκοπό καταπολέμησης του ΑΙDS σε παγκόσμια κλίμακα, η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι η συμβολή της στο Διεθνές Ταμείο για την καταπολέμηση του AIDS, της Φυματίωσης και της Ελονοσίας θα φτάσει περίπου το 1,3 δισ. ευρώ κατά την περίοδο 2002-2013, σημειώνοντας ότι η ΕΕ είναι ο μεγαλύτερος δωρητής στο Διεθνές Ταμείο.

Περίπου 6.800 άνθρωποι ανά τον κόσμο μολύνονται καθημερινά από τον ιό του HIV, εκ των οποίων περίπου το 45% είναι νέοι ηλικίας από 15 έως 24 ετών, σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής.
Πηγή: www.athina984.gr

Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Οι απότομες δίαιτες αποτυγχάνουν

Όσοι και όσες χάνουν απότομα βάρος με κάποια "φοβερή" δίαιτα, κινδυνεύουν τελικά να ξαναπάρουν γρήγορα τα κιλά που έριξαν ή ακόμα και να αυξήσουν περισσότερο το βάρος τους σε σχέση με πριν. Αυτό συμβαίνει, επειδή προκάλεσαν μεταβολές στον τρόπο που ο εγκέφαλός τους αντιδρά στις καταστάσεις του στρες, με συνέπεια να ωθούνται να φάνε μεγάλες ποσότητες φαγητού, όταν είναι αγχωμένοι, με συνέπεια να πηγαίνει χαμένη η μέχρι τότε δίαιτά τους, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, υπό τον νευροεπιστήμονα Τρέισι Μπέιλ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό νευροεπιστήμης "Journal of Neuroscience", έκαναν πειράματα με ποντίκια, μελετώντας τις αλλαγές στη συμπεριφορά τους και τα επίπεδα των ορμονών τους σε σχέση με το είδος της δίαιτας στην οποία υποβάλλονταν. Διαπίστωσαν ότι τα ποντίκια που βρίσκονταν σε συνθήκες στρες και τα οποία προηγουμένως είχαν υποβληθεί σε απότομες δίαιτες, έτρωγαν στη συνέχεια περισσότερες λιπαρές τροφές σε σχέση με όσα πειραματόζωα δεν είχαν στο παρελθόν ιστορικό τέτοιας δίαιτας.

Οι ερευνητές, εφαρμόζοντας μια δίαιτα γρήγορου περιορισμού των καθημερινών θερμίδων σε ποσοστό 25%, οδήγησαν τα ποντίκια μέσα σε τρεις εβδομάδες να χάσουν το 10-15% του αρχικού βάρους τους, δηλαδή περίπου όσο και οι άνθρωποι που κάνουν ανάλογες δίαιτες. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα πειραματόζωα είχαν αυξημένα επίπεδα της ορμόνης του στρες κορτικοστερόνης, εμφάνιζαν συμπτώματα καταθλιπτικής συμπεριφοράς και, επιπλέον, είχαν τροποποιηθεί αρκετά γονίδιά τους που παίζουν ρόλο-κλειδί στη ρύθμιση του στρες και της διατροφής. Το αποτέλεσμα ήταν ότι αργότερα, υπό συνθήκες στρες, αυτά τα ποντίκια έτρωγαν ακόμη περισσότερο από ό,τι πριν.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι εμπειρίες της ζωής μπορούν να επιφέρουν αλλαγές στο γενετικό υλικό (DNA), μια διαδικασία που οι βιολόγοι αποκαλούν επιγενετική. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ακόμα και αφού τα πειραματόζωα είχαν επιστρέψει στην κανονική διατροφή τους και στο προηγούμενο βάρος τους, οι επιγενετικές αλλαγές παρέμειναν στο DNA τους.

Η έρευνα δείχνει γιατί μια πίτσα φαντάζει τόσο λαχταριστή μετά από μια γεμάτη άγχος μέρα στη δουλειά και μπορεί να εξηγήσει γιατί τόσοι άνθρωποι που θέλουν να χάσουν βάρος, παγιδεύονται σε δίαιτες τύπου "γιο-γιο", δηλαδή σε ένα επαναλαμβανόμενο φαύλο κύκλο απώλειας και ξανά προσθήκης βάρους (μερικές φορές με το παραπάνω…).

"Τα πορίσματά μας δείχνουν ότι η δίαιτα όχι μόνο αυξάνει το στρες, κάνοντας την επιτυχή απώλεια βάρους πιο δύσκολη, αλλά επίσης μπορεί να επαναπρογραμματίσει τις αντιδράσεις του εγκεφάλου στα μελλοντικά άγχη και να αυξήσει έτσι τη συναισθηματική ανάγκη για φαγητό", δήλωσε ο Μπέιλ.

Το στρες αναγκάζει το σώμα να απελευθερώσει ορμόνες όπως η κορτιζόλη, που τροφοδοτούν το αίμα με ενέργεια σε μορφή σακχάρου, ώστε ο οργανισμός να μπορεί να φύγει μακριά από ένα δυνητικό κίνδυνο (πραγματικό ή φανταστικό). Με το πέρασμα του χρόνου όμως, αν το άγχος είναι χρόνιο, η κορτιζόλη αυξάνεται σε χρόνια υψηλά επίπεδα, που μπορεί να προκαλέσει αύξηση της όρεξης και τελικά του βάρους. Μια απότομη δίαιτα κάνει τα ζώα και τους ανθρώπους πιο ευάλωτους στο στρες της καθημερινής ζωής, καθώς πυροδοτεί στον εγκέφαλο την πιεστική ανάγκη για λήψη τροφής, γυρνώντας έτσι "μπούμερανγκ".

Όπως είπε χαρακτηριστικά ο Μπείλ, "η δίαιτα είναι δύσκολη γιατί ο εγκέφαλός σου δουλεύει εναντίον σου". Εξέφρασε πάντως την ελπίδα ότι στο μέλλον θα υπάρξουν νέα φάρμακα που θα στοχεύουν στις βιοχημικές οδούς του στρες και θα βοηθάνε όσους κάνουν δίαιτα, να κρατάνε τα κιλά που έχασαν με τόσο κόπο.
Πηγή: www.athina984.gr

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Τα οφέλη του κόκκινου κρασιού σε… ένα χάπι!

Θα μπορούσε η καθημερινή λήψη ενός χαπιού να επιβραδύνει τη διαδικασία γήρανσης του οργανισμού, να βοηθήσει στην απώλεια βάρους, να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών νόσων, της ανάπτυξης καρκίνου ή και της νόσου του Αλτσχάιμερ;

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ένα χάπι που παρασκευάζεται από ρεσβερατρόλη – η χημική ουσία που δίνει στο κόκκινο κρασί το χρώμα του – μπορεί πράγματι να τα κάνει όλα τα παραπάνω!

Οι επιστήμονες «σκόνταψαν» σε αυτή την ουσία πριν από 20 χρόνια, όταν μελετούσαν τα χαμηλά ποσοστά καρδιακών παθήσεων στους Γάλλους. Σύμφωνα με εκείνη τη μελέτη, η κατανάλωση κόκκινου κρασιού φαίνεται ότι είναι και η υπεύθυνη για τη μειωμένη, σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο, εμφάνιση καρδιοπαθειών στον Γαλλικό λαό.

Όλοι όσοι έχουν ασχοληθεί με τη μελέτη της ρεσβερατρόλης λένε ότι, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που καταπολεμά τους μύκητες και τα βακτήρια, ενώ παράγεται με φυσικό τρόπο από φυτά όπως τα σταφύλια, τα βατόμουρα και τα φιστίκια.

Στους ανθρώπους, οι εν λόγω αντιοξειδωτικές ιδιότητες θεωρείται ότι μειώνουν τον κίνδυνο των καρδιακών παθήσεων, του καρκίνου και της νόσου του Αλτσχάιμερ αποτρέποντας τις κυτταρικές βλάβες που είναι υπεύθυνες για αυτές τις ασθένειες. Στην περίπτωση του καρκίνου φαίνεται ότι η ουσία αυτή προκαλεί τον θάνατο των κακοηθών κυττάρων, ενώ στις καρδιοπάθειες, μειώνει τη φλεγμονή στο εσωτερικό των αρτηριών και σταματά την μεταξύ των αιμοπεταλίων συγκόλληση, αποτρέποντας έτσι τη δημιουργία θρόμβων. Από την άλλη, στη νόσο του Αλτσχάιμερ, η ταυτόχρονη λήψη ρεσβερατρόλης και μεταφορμίνης, αποτρέπει τη συσσώρευση πλακών στον εγκέφαλο, υπεύθυνων για την απώλεια μνήμης.

Παρόλα αυτά, δεν είναι ακόμα γνωστό εάν όλες αυτές οι ιδιότητες της ρεσβερατρόλης ανιχνεύονται και μετά τη μετάλλαξή της σε χάπι. Άλλωστε, πολλά είναι τα αντιοξειδωτικά που υπάρχουν σε φυσική μορφή στη φύση, αλλά δεν είναι σίγουρο κατά πόσο τα οφέλη τους μπορούν να «κλειστούν» μέσα σε ένα χάπι και πόση είναι η επιτρεπόμενη ημερήσια δόση για την κατανάλωσή τους.

Πηγή: www.capitalhealth.gr

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Μετά τα 45 απαραίτητη η καθημερινή λήψη ασπιρίνης

Όλοι όσοι άνω των 45 ετών, θα πρέπει να παίρνουν μια μικρή καθημερινή δόση ασπιρίνης για να προστατευτούν από καρδιακές παθήσεις, αλλά και διάφορες μορφές καρκίνου και κυρίως αυτού του εντέρου.

Αυτά αναφέρθηκαν από μια ομάδα ερευνητών του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, οι οποίοι δημοσίευσαν την έρευνά τους στο περιοδικό Lancet.

Σύμφωνα με αυτούς, είναι απαραίτητη η λήψη 75 mg ασπιρίνης κάθε μέρα, για όλους τους μεσήλικες, αφού η χρήση της για 5 συναπτά έτη, έδειξε σημαντική (κατά ¼) μείωση της εμφάνισης καρκίνου του εντέρου, αλλά και ελάττωση κατά το 1/3 των θανάτων από την ασθένεια! Τα 75 mg που προτείνονται, είναι το ¼ του κλασικού χαπιού ασπιρίνης που κυκλοφορεί στα φαρμακεία.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, λένε οι ερευνητές, είναι σημαντικά λιγότερες από τα οφέλη και εμφανίζονται κυρίως σε άτομα με επιβαρυμένο ιστορικό υγείας. Όμως έχει παρατηρηθεί σε μερικά άτομα ότι, μετά από ένα διάστημα καθημερινής χρήσης, υπάρχει μια μικρή προσαρμοστικότητα του οργανισμού στο φάρμακο, μειώνοντας τη δραστικότητα των παρενεργειών.

Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η ασπιρίνη αποτελεί σημαντικό προστατευτικό φάρμακο για την καρδιά, αλλά η νέα έρευνα αποδεικνύει ότι έχει και άλλα, τεράστια, οφέλη πέρα από τα γνωστά. Τα αποτελέσματα θα μπορέσουν ενδεχομένως να χρησιμοποιηθούν για να σωθούν χιλιάδες άνθρωποι μια και ο καρκίνος του εντέρου είναι μια από τις κυριότερες αιτίες θανάτου στον κόσμο, όπως άλλωστε και οι καρδιακές παθήσεις.

Ο καθηγητής νευρολογίας Rothwell, του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, επικεφαλής της μελέτης, αναφέρει εκτός των άλλων ότι, το παυσίπονο αυτό είναι μάλλον βέβαιο ότι μπορεί να προστατεύσει τον ανθρώπινο οργανισμό και από άλλες μορφές καρκίνου, εκτός αυτού του εντέρου, αφού μεταξύ όλων αυτών των ασθενειών υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία ανάπτυξης.

Επειδή ακόμα δεν έχουν γίνει εκτεταμένες μελέτες για την καθημερινή λήψη του φαρμάκου και τις αιμορραγικές παρενέργειες που μπορεί να προκαλέσει, οι ειδικοί συνιστούν προς το παρόν, την καθημερινή χρήση της ασπιρίνης μόνο σε άτομα με ιστορικό επικίνδυνο για ανάπτυξη καρδιακών παθήσεων και καρκίνου του εντέρου.

Πηγές: www.capitalhealth.gr, The Telegraph

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Το μήκος των δαχτύλων τεστ του καρκίνου

Οι άνδρες με μακριούς δείκτες στα δάχτυλα των χεριών τους έχουν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του προστάτη, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί μελλοντικά για να βοηθήσει τους γιατρούς να ξεχωρίζουν εκείνους τους άνδρες που χρειάζονται αμεσότερη και στενότερη επιτήρηση από εκείνους στους οποίους είναι καλύτερη μια τακτική αναμονής.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου Γουόργουικ και του Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο (ICR), που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο βρετανικό περιοδικό "British Journal of Cancer", διαπίστωσαν ότι οι άνδρες, των οποίων ο δείκτης είναι μακρύτερος από τον παράμεσο, έχουν ένα τρίτο (33%) λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν την ασθένεια σε σχέση με όσους έχουν μακρύτερο παράμεσο έναντι του δείκτη.

Οι βρετανοί επιστήμονες συνέκριναν τα χέρια 1.500 ασθενών με προστάτη με τα χέρια 3.000 υγιών ανδρών. Διαπίστωσαν ότι σε περισσότερους από τους μισούς ασθενείς με καρκίνο, επικρατούσε το ίδιο πρότυπο: μικρότερος δείκτης σε σχέση με τον παράμεσο.

"Το σχετικό μήκος των δαχτύλων θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν ένα απλό τεστ για τον κίνδυνο από καρκίνο του προστάτη, ιδίως στους άνδρες κάτω των 60 ετών", σύμφωνα με τους ερευνητές, οι οποίοι πιστεύουν ότι η ανακάλυψή τους σχετίζεται με το επίπεδο της ανδρικής ορμόνης τεστοστερόνης. Το τεστ αυτό θα μπορούσε να συνυπολογιστεί με άλλους παράγοντες, όπως το οικογενειακό ιστορικό ή ο έλεγχος του γενετικού υλικού, για να εντοπιστούν εκείνοι οι άνδρες που κρίνεται ότι πρέπει να κάνουν περαιτέρω διαγνωστικούς ελέγχους και θεραπεία.

Το κλασικό τεστ PSA δεν μπορεί να διακρίνει ανάμεσα στους άνδρες με επιθετικό καρκίνο και όσους μπορεί μεν να έχουν καρκίνο του προστάτη, όμως ποτέ στη ζωή τους (ή πολύ αργά) δεν θα εμφανίσουν συμπτώματα και δεν θα χρειαστούν συνεπώς θεραπεία.

Η αναλογία δείκτη-παράμεσου καθορίζεται ήδη από την περίοδο της εγκυμοσύνης και εξαρτάται από το επίπεδο των ορμονών στις οποίες εκτίθεται το έμβρυο μέσα στην μήτρα. Η έκθεση σε λιγότερη τεστοστερόνη (που σημαίνει μεγάλο δείκτη σε σχέση με τον παράμεσο στα χέρια του ενήλικου) βοηθά στην προστασία από τον καρκίνο του προστάτη αργότερα στη ζωή. Το φαινόμενο πιστεύεται ότι συμβαίνει, επειδή συγκεκριμένα γονίδια, που επηρεάζονται από την τεστοστερόνη, όπως τα HOXA και HOXD, ελέγχουν το μήκος των δακτύλων και την ανάπτυξη των αναπαραγωγικών οργάνων.

Προηγούμενες έρευνες έχουν συνδέσει το συγκριτικό μήκος των δαχτύλων (άρα το επίπεδο της τεστοστερόνης) με την επιθετικότητα, τη γονιμότητα, την ικανότητα στα σπορ, την ανάληψη κινδύνων,την αυτοπεποίθηση,τον χρόνο αντίδρασης στα ερεθίσματα κ.α.

Εξάλλου μια νέα επιστημονική έρευνα από επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής και του Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο Dana-Farber του πανεπιστημίου Χάρβαρντ των ΗΠΑ, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (JAMA), συμπέρανε ότι οι ηλικιωμένοι με πρώιμο καρκίνο του προστάτη (στα πρώτα στάδια) είναι καλύτερα να ακολουθήσουν μια τακτική αναμονής, δηλαδή να κάνουν απλώς τα τακτικά τσεκ-απ τους και να αποφύγουν να προχωρήσουν σε εγχείρηση ή σε θεραπεία με ακτινοβολίες, ώστε να αποφύγουν τις πιθανές παρενέργειες που θα επιδεινώσουν στη συνέχεια την ποιότητα ζωής τους.

Σύμφωνα με την μελέτη, πολλοί άνδρες με χαμηλού κινδύνου καρκίνο του προστάτη (στους οποίους τα καρκινικά κύτταρα βρίσκονται μόνο στον προστατικό αδένα) δεν θα χρειαστεί να κάνουν καμία θεραπεία, αφού τελικά θα πεθάνουν από άλλη αιτία. Ο καρκίνος του προστάτη σκοτώνει περίπου 250.000 άνδρες παγκοσμίως κάθε χρόνο.
Πηγή: www.athina984.gr

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Διπλασιάστηκαν τα κρούσματα του διαβήτη

Διπλασιάστηκαν στα τελευταία 10 χρόνια, οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη. Από 151 εκατομμύρια παγκοσμίως, που ήταν το 2000, οι διαβητικοί σήμερα ξεπερνούν τα 280 εκατομμύρια, και εκτιμάται ότι έως και το 2030 θα αγγίζουν τα 435 εκατομμύρια.

Στη χώρα μας οι πάσχοντες ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο, και σύμφωνα με τους ειδικούς, κάθε χρόνο καταγράφεται αύξηση 4% στο ποσοστό των ανθρώπων που πάσχουν.
Τα δεδομένα αυτά, καθιστούν επιτακτική την ανάγκη άμεσης επέμβασης της πολιτείας, με προγράμματα πρόληψης, όπως τόνισε σε συνέντευξη τύπου, το Προεδρείο του Ινστιτούτου Μελέτης - Ερευνας και Εκπαίδευσης, για τον σακχαρώδη διαβήτη και τα μεταβολικά νοσήματα, με αφορμή τη διεξαγωγή του Πρώτου Πανελληνίου Συνεδρίου τους.

Πηγή: www.athina984.gr

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Ο καρκίνος του πνεύμονα πρώτη αιτία θανάτου

Την πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως αποτελεί πλέον ο καρκίνος του πνεύμονα, από τον οποίο εκτιμάται ότι χάθηκαν διεθνώς 1,5 εκατ. άνθρωποι το 2010.

Οι εκτιμήσεις για το μέλλον είναι πιο απογοητευτικές, καθώς το 2020 ο αριθμός των νέων περιστατικών αναμένεται να ξεπεράσει τα 2,2 εκατ.

Παρά την πρόοδο της επιστήμης η συγκεκριμένη μορφή καρκίνου εξακολουθεί να καταγράφει χαμηλό δείκτη επιβίωσης, καθώς λιγότερο από 15 % των ασθενών ζουν πέραν της πενταετίας.

Αιτία γι΄ αυτό, όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, είναι ότι το 74-85% των ασθενών διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο, επισήμανε ο καθηγητής Ογκολογίας-Παθολογίας κ. Κ. Συρίγος, σε συνέντευξη Τύπου, ενόψει του μήνα ενημέρωσης για τον καρκίνο του πνεύμονα, που είναι ο Δεκέμβριος.

Οι επιστήμονες παρουσίασαν μία νέα ιστοσελίδα www.ionkology,gr στην οποία μπορεί να ενημερώνεται το κοινό αλλά και οι ασθενείς με στόχο να έχουν ακριβείς πληροφορίες για τη νόσο αλλά και να υποστηρίζονται ψυχολογικά.

Στη συνέντευξη Τύπου παρέστη ο κ. Κ. Σουλιώτης, πρόεδρος του ΟΠΑΔ, ο οποίος παρουσίασε μελέτη της Σχολής Δημόσιας Υγείας, σύμφωνα με την οποία ο καρκίνος του πνεύμονα εμφανίζεται συχνότερα στις πλουσιότερες χώρες. Όμως, οι εύποροι ασθενείς πεθαίνουν λιγότερο κατά 7 με 8% σε σχέση με τους φτωχούς καθώς δεν έχουν ισότιμη πρόσβαση στη θεραπεία.

Επίσης, έκανε λόγο για ανισότητα στην έγκριση και χορήγηση των νέων φαρμάκων και τόνισε ότι η χώρα μας είναι υποεξοπλισμένη και υπάρχει ανισομερής γεωγραφική κατανομή των ασθενών, καθώς το 45% απ΄ αυτούς αντιμετωπίζονται στην Αθήνα.

Πηγή: www.athina984.gr

Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

Παρασιτοκτόνα και Αλτσχάιμερ

Όσοι εκτίθενται επί μακρό χρονικό διάστημα στα παρασιτοκτόνα, όπως οι γεωργοί και γενικά οι εργαζόμενοι σε στενή επαφή με αυτές τις χημικές ουσίες, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ και άλλων μορφών εγκεφαλικής άνοιας, σύμφωνα με μια νέα γαλλική επιστημονική έρευνα που βασίστηκε στην μελέτη εργαζομένων στην οινοπαραγωγό περιοχή του Μπορντό, από όπου παράγονται τα φημισμένα γαλλικά κρασιά.

Οι ερευνητές, υπό την Ιζαμπέλ Μπαλντί του Γαλλικού Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας και Επιδημιολογίας, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό για θέματα επαγγελματικής και περιβαλλοντικής ιατρικής "Occupational and Environmental Medicine", διαπίστωσαν ότι οι εργαζόμενοι στα κτήματα του Μπορντό, οι οποίοι εκτίθεντο άμεσα στα παρασιτοκτόνα και ζιζανιοκτόνα, ήταν πέντε φορές πιο πιθανό να εμφανίσουν προβλήματα σε μια σειρά από νευρολογικά διαγνωστικά τεστ (μνημονικά, λεκτικά, χρόνου αντίδρασης κ.α.), σε σχέση με όσους είχαν ελάχιστη ή καθόλου έκθεση σε αυτά τα χημικά.

Μάλιστα, η πρώτη ομάδα (όσοι είχαν στενή επαφή με τις χημικές ουσίες), που αποτελούνταν από άτομα στην ηλικία των 45 έως 60 ετών, είχε διπλάσια πιθανότητα για την εμφάνιση νευρολογικών προβλημάτων, ακόμα και τέσσερα χρόνια μετά την αρχική διάγνωση, όπως έδειξε νέο τεστ.

Η νέα μελέτη έρχεται να προστεθεί σε ένα αυξανόμενο αριθμό ενδείξεων που δείχνουν ότι η χρόνια χρήση παρασιτοκτόνων στη γεωργία αυξάνει τον κίνδυνο νευρολογικών διαταραχών, ιδίως σε χώρες που γίνεται μεγάλη χρήση τέτοιων ουσιών από τους γεωργούς (η Γαλλία έχει την μεγαλύτερη χρήση στην Ευρώπη και την τέταρτη μεγαλύτερη στον κόσμο, μετά τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και τη Βραζιλία). Σε δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια υπολογίζονται οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι λόγω εργασίας εκτίθενται συχνά στα παρασιτοκτόνα.

Οι γάλλοι επιστήμονες συνεχίζουν την μελέτη των εργαζομένων στις καλλιέργειες του Μπορντό και θα ανακοινώσουν νέα αποτελέσματα το 2012 ή 2013.
Πηγή: www.athina984.gr

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Τα καρότα επιμηκύνουν τη ζωή

Οι άνθρωποι που τρώνε πολλά λαχανικά ,πορτοκαλί και σκουροπράσινου χρώματος, όπως καρότα και φασόλια, πιθανώς θα αρρωσταίνουν λιγότερο και θα έχουν πιο μακρά ζωή, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, υπό τον δρα Τσαογιάνγκ Λι του Κέντρου Ελέγχου και Καταπολέμησης Ασθενειών των ΗΠΑ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Archives of Internal Medicine" του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου, εκτιμούν ότι η ωφέλεια αυτών των λαχανικών φαίνεται να οφείλεται κυρίως στην αντιοξειδωτική δράση της ουσίας άλφα-καροτένιο που περιέχουν και η οποία είναι συγγενής με το επίσης αντι-οξειδωτικό και πιο γνωστό βήτα-καροτένιο.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα καροτένια βελτιώνουν την υγεία αντισταθμίζοντας τη βλάβη στο DNA που διαχρονικά προκαλείται από το οξυγόνο που κυκλοφορεί μέσα στον οργανισμό. Οι ερευνητές μελέτησαν επί 14 χρόνια τις περιπτώσεις περίπου 15.000 ατόμων, λαμβάνοντας δείγματα αίματος και αναλύοντας τις διατροφικές και άλλες συνήθειές τους.

Κατά την λήξη της 14ετούς έρευνας, γύρω στα 4.000 άτομα είχαν πεθάνει. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσο περισσότερο άλφα-καροτένιο είχαν στο αίμα τους οι άνθρωποι στην αρχή της μελέτης, τόσο μικρότερος ήταν ο κίνδυνος να αρρωστήσουν και να πεθάνουν στα επόμενα 14 χρόνια. Τα άτομα με το περισσότερο άλφα-καροτένιο είχαν 39% μικρότερο κίνδυνο σε σχέση με όσους είχαν το λιγότερο καροτένιο.

Οι ερευνητές εμφανίστηκαν συγκρατημένοι για το κατά πόσο η μείωση κινδύνου οφείλεται μόνο στο άλφα-καροτένιο ή και σε άλλους παράγοντες. Πάντως προηγούμενες εργαστηριακές μελέτες έχουν δείξει ότι το άλφα-καροτένιο είναι περίπου δέκα φορές πιο αποτελεσματικό από το βήτα-καροτένιο στην καταπολέμηση διαφόρων μορφών καρκίνου (εγκεφάλου, ήπατος, δέρματος).

Ο Χάουαρντ Σέσο της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου Χάρβαρντ χαρακτήρισε "ενθαρρυντική" τη νέα έρευνα και σχολίασε ότι ενισχύει την άποψη πως η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών είναι πολλαπλά ωφέλιμη.

Πηγή: www.athina984.gr

Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

Για πιο σταθερά βήματα…

Ασκήσεις που συνδυάζονται με μουσική και ρυθμική κίνηση, μπορούν να συμβάλουν στην μείωση των πτώσεων των ηλικιωμένων, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη.

Ελβετοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι μια συγκεκριμένη μορφή γυμναστικής, γνωστή ως ρυθμική γυμναστική Dalcroze, φαίνεται να βελτιώνει την ικανότητα ισορροπίας κατά τη βάδιση σε ηλικιωμένους ανθρώπους με ιστορικό πτώσεων λόγω κακής ισορροπίας.

Τα ευρήματα ανακοινώθηκαν στο περιοδικό Archives of Internal Medicine, όπου σημειώθηκε επίσης ότι, τα ίδια αποτελέσματα θα μπορούσαν να υπάρξουν και με άλλα είδη άσκησης με μουσική.

Η συγκεκριμένη ρυθμική γυμναστική δεν αποτελεί μόδα της εποχής μας, μια και αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, για να κατανοηθεί καλύτερα η μουσική μέσα από την κίνηση. Τέτοιου είδους μαθήματα είναι διαθέσιμα σε όλο τον κόσμο.

Στη μελέτη που έγινε διαπιστώθηκε, ότι οι ηλικιωμένοι που έκαναν μια ώρα την εβδομάδα αυτού του είδους τις ασκήσεις για περίπου 6 μήνες, παρουσίασαν πολύ μεγάλη βελτίωση σε δοκιμασίες που αφορούσαν την ισορροπία κατά τη βάδιση και τις πτώσεις, οι οποίες μειώθηκαν πάνω από 50%.

Σε βάθος χρόνου 6 μηνών, παρατηρήθηκε ότι τα άτομα αυτά εξακολουθούσαν να δείχνουν βελτίωση στο πρόβλημα της ισορροπίας τους, αν και είχαν πάψει να γυμνάζονται!

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ένας απλός χορός, θα μπορούσε εξίσου να έχει τα ίδια αποτελέσματα, αφού πάντα απαιτούνται συγκεκριμένα βήματα, συγχρονισμένα με τη μουσική του τραγουδιού που ακούγεται, τα οποία χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή και ισορροπία. Έτσι άτομα μεγάλης ηλικίας, θα μπορούσαν να ωφεληθούν ακόμα και μέσα από κοινωνικές εκδηλώσεις, απλά και μόνο λαμβάνοντας μέρος στο χορό. Άλλωστε και μόνο η κοινωνικοποίησή τους, θα μπορούσε να βελτιώσει την κατάσταση.

Τα ευρήματα αυτά είναι πολύ σημαντικά και μπορούν να βοηθήσουν πολλούς ηλικιωμένους, μια και τα κατάγματα από πτώσεις σε μεγάλες ηλικίες είναι πολύ συχνά και τις περισσότερες φορές δύσκολα αποκαθίστανται πλήρως, με αποτέλεσμα κάποιοι να μένουν δυστυχώς, κατάκοιτοι.

Πηγές: www.capitalhealth.gr, Reuters

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Τα κατάγματα συνδέονται με το θυρεοειδή

Οι ηλικιωμένοι άνδρες με ήπια δυσλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα -οι περισσότεροι από τους οποίους δεν έχουν γνώση της κατάστασής τους- είναι πολύ πιθανό να αναπτύξουν κατάγματα του ισχίου.

Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει νέα μελέτη που έγινε υπό την Δρ Jennifer Lee στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια Davis. Οι ομάδα των ερευνητών διαπίστωσε ότι, οι άνδρες 65 ετών και άνω, με ήπια δυσλειτουργία του θυρεοειδούς, γνωστή και ως υποκλινικός υποθυρεοειδισμός, έχουν τουλάχιστον δύο φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να υποστούν ένα κάταγμα στο ισχίο τους, κατάσταση οι οποία σε αρκετές περιπτώσεις, είναι επικίνδυνη για τη ζωή τους.

Το συμπέρασμα αυτό εγείρει στην επιστημονική κοινότητα, δικαιολογημένες ανησυχίες. Είναι, όμως, πολύ πρόωρο να συστήσει κανείς στα άτομα αυτής της ηλικιακής ομάδας, να μπουν σε διαδικασία διερεύνησης των θυρεοειδικών λειτουργιών τους.

Στην πραγματικότητα, υπάρχουν εκατομμύρια ανθρώπων που έχουν πρόβλημα με τον θυρεοειδή τους, αλλά δεν το γνωρίζουν. Οι περισσότεροι το μαθαίνουν μετά από τυχαία εξέταση και άλλοι αφού πρώτα γίνουν πολύ αισθητά τα συμπτώματα της νόσου. Τα άτομα όμως εκείνα που φέρουν την υποκλινική μορφή της ασθένειας, στερούνται σοβαρών συμπτωμάτων, γεγονός που κάνει πολύ πιθανή την μη εύρεσή της ακόμα και ποτέ!

Έχει υπολογιστεί ότι 9 εκατομμύρια άνθρωποι, μόνο στις ΗΠΑ, έχουν κάποια μορφή υποκλινικής θυρεοειδικής δυσλειτουργίας, ενώ ο κίνδυνός της αυξάνεται με την ηλικία. Όμως, με την πάροδο των χρόνων, αυξάνονται οι πτώσεις, άρα και τα κατάγματα στα ισχία. Σύμφωνα, λοιπόν, με την τελευταία μελέτη, το 24% των ατόμων που έλαβαν μέρος σε αυτή και είχαν κάποια πάθηση στον θυρεοειδή, υπέστησαν κατάγματα του ισχίου, ενώ όσοι δεν είχαν προβλήματα με τον αδένα τους, το ποσοστό των καταγματιών δεν ξεπέρασε το 5%!

Τα νοσήματα του θυρεοειδούς, είναι γνωστό ότι, βοηθούν στην απώλεια οστικής μάζας, οδηγώντας τους ανθρώπους πιο σύντομα στην οστεοπόρωση. Έτσι, τα κόκαλα γίνονται πιο εύθρυπτα, με αποτέλεσμα να σπάνε εύκολα. Εξ’ ου και τα κατάγματα των ισχίων.

Πηγές: www.capitalhealth.gr, Reuters

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

Το «τζετ-λαγκ» φέρνει αφηρημάδα

Όσοι κάνουν συχνά υπερατλαντικά και διηπειρωτικά ταξίδια, είναι πιθανό να νιώθουν όχι μόνο κόπωση, αλλά αφηρημάδα και μαθησιακές δυσκολίες μέχρι κι ένα μήνα μετά την επιστροφή τους στο κανονικό πρόγραμμά τους.

Το «τζετ-λαγκ» προκαλεί μακρόχρονες μεταβολές στον εγκέφαλό τους, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, υπό τον καθηγητή ψυχολογίας και νευροβιολογίας Λανς Κρίγκσφελντ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Μπέρκλεϊ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο επιστημονικό περιοδικό PLoS ONE, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, ανέφεραν ότι παρόμοιες εγκεφαλικές διαταραχές μπορούν να παρατηρηθούν σε οποιονδήποτε άνθρωπο εργάζεται νυχτερινές βάρδιες ή ασυνήθιστα ωράρια το βράδυ.

Η έρευνα, η οποία είναι η πρώτη διεθνώς που εστίασε στις αλλαγές στην ανατομία του εγκεφάλου εξαιτίας τέτοιων μεταβολών στο στιλ ζωής, συμπέρανε ότι οι εργαζόμενοι, όπως οι αεροσυνοδοί, οι νυχτερινοί γιατροί στα νοσοκομεία ή οι βραδινοί βιομηχανικοί εργάτες, διαταράσσουν κατ’ επανάληψη τους βιολογικούς κιρκαδιανούς εγκεφαλικούς ρυθμούς τους, πράγμα που μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες στις νοητικές λειτουργίες τους.

Οι ερευνητές έκαναν πειράματα με ποντίκια, τα οποία, επί δύο φορές την εβδομάδα για ένα μήνα, υπέβαλαν σε εξάωρες αλλαγές στο πρόγραμμά τους, ανάλογης διάρκειας με μια πτήση Νέα Υόρκη-Παρίσι. Τα πειραματόζωα, μετά από αυτό το τεχνητό «τζετ-λαγκ», είχαν πρόβλημα να μάθουν ακόμα και απλά καθήκοντα, τα οποία κατάφερναν εύκολα άλλα ποντίκια που δεν είχαν υποβληθεί στην ίδια ταλαιπωρία.

Μάλιστα, τα προβλήματα αυτά διατηρήθηκαν ακόμα κι ένα μήνα μετά την επαναφορά των πειραματόζωων στον κανονικό ρυθμό της καθημερινότητάς τους. Οι επιστήμονες μπόρεσαν να εντοπίσουν αλλαγές στους νευρώνες (εγκεφαλικά κύτταρα) των ποντικιών, ιδίως μια μείωση μέχρι και 50% στον αριθμό των νέων νευρώνων στην περιοχή του ιππόκαμπου, που εμπλέκεται στην μνήμη.

Το τζετ-λαγκ προκαλείται όταν ένας ταξιδιώτης διασχίζει πολλές χρονικές ζώνες σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι χειρότερες επιπτώσεις συμβαίνουν σε όσους ταξιδεύουν προς τα ανατολικά. Κάθε άνθρωπος έχει ένα εσωτερικό 24ωρο ρολόι που ελέγχει τους λεγόμενους κιρκαδιανούς βιολογικούς ρυθμούς. Όταν κάποιος μπαίνει σε μια χρονική ζώνη που δεν συγχρονίζεται με το βιολογικό ρολόι του, προκαλείται τζετ-λαγκ, μέχρι ο οργανισμός του να βρει ένα νέο συγχρονισμό. Για τους σποραδικούς μακρινούς ταξιδιώτες, το πρόβλημα αποκαθίσταται σε λίγες μέρες, όμως για όσους ταξιδεύουν συχνά, οι συνέπειες είναι πιο σοβαρές.

Προηγούμενες έρευνες είχαν υποθέσει ότι το τζετ-λαγκ, εκτός από γαστρεντερικές διαταραχές και κούραση, προκαλεί απώλεια μνήμης και μαθησιακά προβλήματα, καθώς επίσης εγκεφαλική ατροφία, αλλά η νέα έρευνα είναι η πρώτη που άμεσα επιβεβαιώνει τις παραπάνω συνέπειες και αποδεικνύει ότι μειώνεται η νευρογένεση στον ιππόκαμπο.

Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι όσοι κάνουν συχνά μακρινά ταξίδια ή δουλεύουν τη νύχτα, υποφέρουν από μειωμένο χρόνο αντίδρασης στα εξωτερικά ερεθίσματα, συχνότερη εμφάνιση διαβήτη, καρδιοπάθειας, υπέρτασης, καρκίνου και μειωμένης γονιμότητας.

Για να αντισταθμιστούν οι ανωτέρω παρενέργειες στους ταξιδιώτες, ο Κρίγκσφελντ συστήνει μια ώρα ξεκούρασης για κάθε μετακίνηση ωριαίας χρονικής ζώνης, ενώ οι βραδινοί εργαζόμενοι θα πρέπει να κοιμούνται το πρωί σε ένα σκοτεινό και ήσυχο δωμάτιο για να αναπροσαρμόσουν τον οργανισμό τους στην αλλαγή των κιρκαδιανών βιορυθμών.

Πηγή: www.athina984.gr

Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

Κόπηκε η αναπνοή ;

Μια ξαφνική διακοπή της αναπνοής και το σφίξιμο στο στήθος μπορεί να αποκαλύψει κρίση πανικού, υπογραμμίζει ο Φριτζ Χοχάγκεν, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Γερμανικής Ένωσης Ψυχιάτρων και Ψυχοθεραπευτών.

Ένα είδος αγχωτικής διαταραχής, όπως έντονες κρίσεις που διαρκούν για αρκετά λεπτά και μετά υποχωρούν από μόνα τους πρέπει να αντιμετωπίζονται με φαρμακευτική αγωγή και ψυχοθεραπεία, συνεχίζει ο Χοχάγκεν.

Οι κρίσεις μπορεί να προκληθούν από μια ξαφνική ή σημαντική αλλαγή στη ζωή του ατόμου, όπως ένας χωρισμός, η διάγνωση σοβαρής ασθένειας οικείου προσώπου ή το θάνατο ενός προσφιλούς συγγενούς.

Τα άτομα που εκδηλώνουν τέτοιες καταστάσεις συγχέουν τα συμπτώματα με αυτά τους καρδιακού εμφράγματος ή τα αποδίδουν σε οργανικά αίτια.

Οι κρίσεις πανικού συνδέονται με την αγοραφοβία- τρόμος σε ανοικτούς ή δημόσιους χώρους- που μπορεί να εκδηλωθεί μεταξύ πλήθους ή σε δημόσια μέσα μεταφοράς.

Πηγή: www.athina984.gr