Σάββατο, 31 Ιουλίου 2010

Υπεύθυνη για εγκεφαλικά η παχυσαρκία

Το παραπάνω βάρος αυξάνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό, σύμφωνα με μια νέα μεγάλη ιταλική επιστημονική μελέτη, η οποία διαπίστωσε ότι όσο παχύτερος είναι κάποιος, τόσο πιο πολύ κινδυνεύει.

Η έρευνα (μετα-ανάλυση), που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό "Stroke" (Εγκεφαλικό), συμπεριέλαβε σχεδόν 2,3 εκατ. άτομα και έγινε από ερευνητές υπό τον δρα Πασκουάλε Στρατσούλο της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου "Φρεντερίκο ΙΙ" της Νάπολης, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ.

Σύμφωνα με την έρευνα, όχι απλώς οι παχύσαρκοι, αλλά και οι υπέρβαροι έχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο ισχαιμικού εγκεφαλικού, κάτι που μπορεί να επιφέρει μόνιμη ανικανότητα στο άτομο και να μειώσει το προσδόκιμο ζωής του. Τα ισχαιμικά εγκεφαλικά συμβαίνουν όταν μπλοκάρονται τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τον εγκέφαλο, ενώ τα λιγότερο συχνά αιμορραγικά εγκεφαλικά λαμβάνουν χώρα, όταν προκαλείται αιμορραγία στον εγκέφαλο.

Η αύξηση του βάρους αυξάνει διαφόρους παράγοντες κινδύνου για εγκεφαλικό, όπως την αύξηση της πίεσης του αίματος. Η ιταλική μελέτη, που ανέλυσε όλες τις μέχρι σήμερα σχετικές επιστημονικές έρευνες που έχουν γίνει διεθνώς, συμπέρανε ότι ένας υπέρβαρος έχει 22% περισσότερες πιθανότητες να πάθει ισχαιμικό εγκεφαλικό, ενώ ένας παχύσαρκος 64% περισσότερες πιθανότητες σε σχέση με ένα άτομο κανονικού βάρους. Οι υπέρβαροι δεν έχουν περισσότερες πιθανότητες για αιμορραγικό εγκεφαλικό, ενώ οι παχύσαρκοι έχουν 24% περισσότερες πιθανότητες.

Σύμφωνα με την μελέτη, η παχυσαρκία αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για εγκεφαλικό, πέρα από άλλους παράγοντες, όπως το κάπνισμα, η ηλικία και η υψηλή πίεση. Σε έναν άνθρωπο με κανονική πίεση, η παχυσαρκία αυξάνει κατά 6% τον κίνδυνο για εγκεφαλικό, ενώ σε κάποιον με υψηλή πίεση η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο κατά 25%.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι όλοι οι άνθρωποι, που θέλουν να αποφύγουν ένα εγκεφαλικό, πρέπει να προσέχουν τα παραπανίσια κιλά, ελέγχοντας την καθημερινή λήψη θερμίδων και κάνοντας τακτική σωματική άσκηση.
Πηγή: www.athina984.gr

Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

Οι φίλοι αυξάνουν το προσδόκιμο ζωής

Θέλετε να έχετε μεγαλύτερες πιθανότητες να ζήσετε περισσότερα χρόνια και γεμάτα υγεία; Καλά θα κάνετε να αποκτήστε ένα δίκτυο φίλων, καθώς κάτι τέτοιο αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσης μέχρι και 50%.

Η νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα αναδεικνύει τη σημασία των κοινωνικών σχέσεων για την υγεία, την ευημερία και, τελικά, για τη διάρκεια ζωής κάποιου, εκτιμώντας ότι η ύπαρξη φίλων ισοδυναμεί, από άποψη υγείας, με το κόψιμο του τσιγάρου, ενώ παρέχει σχεδόν διπλάσια ωφέλεια σε σχέση με την φυσική άσκηση. Αντίθετα, οι επιστήμονες εκτίμησαν ότι η ύπαρξη λίγων μόνο φίλων ισοδυναμεί με το να καπνίζει κανείς 15 τσιγάρα την μέρα ή με το να είναι αλκοολικός.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου Μπρίγκαμ Γιανγκ της Γιούτα, υπό την ψυχολόγο Τζούλιαν Χολτ-Λούντσταντ, σε έρευνά τους (μετα-ανάλυση) που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό "PloS Medicine", σύμφωνα με το BBC, κατέληξαν στους παραπάνω υπολογισμούς, αφού ανέλυσαν 148 προηγούμενες μελέτες, αναφορικά με τη σχέση των κοινωνικών επαφών με τη θνησιμότητα, οι οποίες περιλάμβαναν περίπου 310.000 άτομα από όλο τον κόσμο για μια περίοδο επτά ετών.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι με το να νοιάζεται κανείς για τους φίλους του, νοιάζεται περισσότερο και για τον εαυτό του και εκτίθεται σε λιγότερους κινδύνους για την υγεία του, ενώ προειδοποιούν ότι στο σύγχρονο κόσμο τα κοινωνικά δίκτυα φθίνουν, καθώς οι άνθρωποι δίνουν μεγαλύτερη σημασία στην καριέρα ή την οικογένειά τους. Όμως, σύμφωνα με την μελέτη, η απώλεια της κοινωνικής στήριξης από τους φίλους μειώνει το προσδόκιμο ζωής πολύ περισσότερο από το να είναι κανείς παχύσαρκος ή να μην ασκείται σωματικά.

Η έρευνα συμπέρανε ότι σε οποιαδήποτε ηλικία (νέος ή ηλικιωμένος) και ανεξάρτητα από το φύλο (γυναίκα ή άνδρας), το κοινωνικο-οικονομικό ή πολιτισμικό υπόβαθρο (φτωχός ή πλούσιος, μορφωμένος ή όχι κλπ.), οι άνθρωποι με φίλους είναι μιάμιση φορά πιο πιθανό να είναι ζωντανοί σε σχέση με τους μοναχικούς ανθρώπους χωρίς φίλους γύρω τους. Σύμφωνα με τον ερευνητή Τίμοθι Σμιθ "η συνεχής αλληλεπίδραση μεταξύ των ανθρώπων δεν είναι μόνο επωφελής ψυχολογικά, αλλά ωφελεί άμεσα την φυσική υγεία μας".

"Οι κοινωνικές σχέσεις πρέπει να λαμβάνονται πολύ σοβαρά όσον αφορά την μείωση του κινδύνου θνησιμότητας", πρόσθεσε η Χολτ-Λούντσταντ, τονίζοντας τη σημασία των φίλων για την καταπολέμηση του επιβλαβούς, για την υγεία, χρόνιου στρες.
Πηγή: www.athina984.gr

Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010

Eπικίνδυνες οι πισίνες για τα γονίδια

Οι δημόσιες πισίνες μπορεί να είναι πιο επικίνδυνες από ό,τι νόμιζαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που έρχεται να επισημάνει έναν ακόμα κίνδυνο, ο οποίος προέρχεται από την ανάμιξη οργανικών ουσιών (ιδρώτα, ούρα κλπ.) με τις απολυμαντικές χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για τον καθαρισμό του νερού της πισίνας.

Αυτή η ανάμιξη μπορεί να προκαλέσει γενετικές βλάβες στα κύτταρα των ανθρώπων, οι οποίες, μεταξύ άλλων, συνδέονται με κινδύνους όπως το άσθμα ή ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης.

Η έρευνα, υπό τον καθηγητή γενετικής Μάικλ Πλέβα του πανεπιστημίου του Ιλινόις, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Environmental Science and Technology" (Περιβαλλοντική Επιστήμη και Τεχνολογία) της Αμερικανικής Χημικής Εταιρίας, σύμφωνα με το Live Science, επισημαίνει ότι όλες οι πηγές νερού περιέχουν οργανική ύλη από σαπισμένα φύλλα, μικρόβια και άλλες νεκρές μορφές ζωής, όμως στις πισίνες το νερό επίσης περιέχει υπολείμματα από ιδρώτα, δέρμα, τρίχες, ούρα (ένας στους πέντε ανθρώπους έχει παραδεχτεί ότι ουρεί μέσα στην πισίνα…), καθώς και χημικά προϊόντα, όπως καλλυντικές και αντιηλιακές κρέμες.

Αυτά τα προϊόντα είναι συχνά πλούσια σε άζωτο και όταν αναμιγνύονται με τις απολυμαντικές ουσίες για τον καθαρισμό του νερού της πισίνας, υφίστανται χημική τροποποίηση και μετατρέπονται σε πιο τοξικές ουσίες. Η συχνή έκθεση ενός ανθρώπου σε τέτοια υποπροϊόντα των απολυμαντικών ουσιών μπορεί να οδηγήσει σε γενετική μετάλλαξη γονιδίων, σε προβλήματα κατά τη γέννηση ενός παιδιού, σε επιτάχυνση της διαδικασίας γήρανσης, σε αναπνευστικές δυσκολίες (άσθμα), ακόμα και σε πρόκληση καρκίνου, σύμφωνα με τους ερευνητές. Αν και η μελέτη δεν εξέτασε τις πραγματικές συνέπειες για τους ανθρώπους, οι ερευνητές συνιστούν να γίνει πλέον μια τέτοια έρευνα.

Οι αμερικανοί επιστήμονες σύγκριναν δείγματα νερού από δημόσιες πισίνες και από τη βρύση. Τα ανέλυσαν για να δουν κατά πόσο τα υποπροϊόντα των χημικών απολυμαντικών ουσιών μπορούσαν να προκαλέσουν γενετικές μεταλλάξεις.

Χρησιμοποιώντας μια ευαίσθητη γονιδιο-τοξική ανάλυση, που εφαρμόζεται στα κύτταρα, μπόρεσαν να ανιχνεύσουν τις βλάβες του DNA στο επίπεδο του πυρήνα κάθε κυττάρου. Οι αναλύσεις έδειξαν ότι όλα τα δείγματα νερού από πισίνες που περιείχαν απολυμαντικές-καθαριστικές ουσίες, περιείχαν περισσότερες βλάβες DNA σε σχέση με το απλό νερό βρύσης από το δίκτυο ύδρευσης.

Οι ερευνητές δεν συνιστούν οι άνθρωποι να μην πηγαίνουν στις πισίνες, αλλά συστήνουν σε κάθε διαχειριστή και καθαριστή πισίνας να κάνει καλύτερη επιλογή απολυμαντικών ουσιών και να περιορίσει τις χημικές ουσίες (ειδικά τις βρωμιωμένες) που χρησιμοποιεί για καθαρισμό. Όπως αναφέρουν, η καλύτερη μέθοδος για τον καθαρισμό της πισίνας φαίνεται να είναι η συνδυασμένη χρήση υπεριώδους ακτινοβολίας και χλωρίνης.

Παράλληλα, η οργανική ύλη πρέπει να απομακρύνεται με τη συχνή ανακύκλωση του νερού της πισίνας, ενώ οι κολυμβητές πρέπει απαραιτήτως να κάνουν ντους πριν μπουν στην πισίνα, ώστε να μειώσουν την ποσότητα οργανικής ύλης που θα μεταφέρουν στα νερά της. Και φυσικά, όπως υπογραμμίζουν οι επιστήμονες, απαγορεύεται αυστηρά η ούρηση μέσα στην πισίνα!
Πηγή: www.athina984.gr

Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Η καθιστική ζωή αφαιρεί χρόνια ζωής

Η καθημερινή άσκηση στο γυμναστήριο ίσως αποδειχθεί ανεπαρκής να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου, αν ένας άνθρωπος περνάει την υπόλοιπη ημέρα του στον καναπέ ή στην καρέκλα, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία επιβεβαιώνει ότι ο χρόνος του καθισιού συνδέεται άμεσα με αυξημένο κίνδυνο θανάτου.

Οι ερευνητές της Αμερικανικής Εταιρίας Καρκίνου, υπό τον Άλπα Πατέλ, σε εργασία που δημοσίευσαν στο "American Journal of Epidemiology" (Αμερικανικό Περιοδικό Επιδημιολογίας), ανέλυσαν τις περιπτώσεις άνω των 123.000 ατόμων για μια χρονική περίοδο 13 ετών και συσχέτισαν το χρόνο που οι άνθρωποι κάθονταν ή ασκούνταν σε σχέση με τη θνησιμότητά τους καθ' όλη αυτή την περίοδο.

Αν και αρκετές μελέτες μέχρι τώρα έχουν εξετάσει (και επιβεβαιώσει) τη σχέση ανάμεσα στην καθιστική ζωή και την παχυσαρκία, το διαβήτη, τις καρδιαγγειακές παθήσεις και την ανθυγιεινή διατροφή, τόσο στα παιδιά όσο και στους ενηλίκους, ελάχιστες έρευνες έχουν εξετάσει άμεσα τη σχέση ανάμεσα στο καθισιό και τον κίνδυνο θανάτου.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσο περισσότερος ελεύθερος χρόνος δαπανάται με καθιστικό τρόπο, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος θανάτου, ειδικά όσον αφορά τις γυναίκες. Όσες κάθονταν περισσότερες από έξι ώρες την μέρα, ήταν 37% πιθανότερο να πεθάνουν στη διάρκεια της 13ετούς περιόδου της μελέτης, σε σχέση με όσες κάθονταν λιγότερες από τρεις ώρες ημερησίως.

Οι άνδρες που κάθονταν περισσότερες από έξι ώρες την μέρα, ήταν 18% πιθανότερο να πεθάνουν σε σχέση με όσους κάθονταν λιγότερες από τρεις ώρες. Το αξιοσημείωτο είναι ότι αυτές οι αυξημένες πιθανότητες δεν άλλαζαν ακόμα και όταν λαμβανόταν υπόψη η αυξημένη φυσική δραστηριότητα που έκαναν ορισμένα άτομα (τα οποία, κατά τα άλλα, έκαναν καθιστική ζωή).

Στις περιπτώσεις που οι άνθρωποι δεν έκαναν καν φυσική άσκηση, τότε ο κίνδυνος θανάτου λόγω καθισιού αύξανε ακόμα περισσότερο. Οι άνδρες και οι γυναίκες που όχι μόνο κάθονταν πολλές ώρες, αλλά επίσης δεν ασκούνταν σωματικά στον ελεύθερο χρόνο τους, ήταν 48% και 94% αντίστοιχα πιο πιθανό να πεθάνουν, σε σχέση με όσους και όσες κάθονταν λιγότερο και παράλληλα ασκούνταν.

Σύμφωνα με τον Πατέλ, η καθιστική ζωή, μεταξύ άλλων, έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις για τον μεταβολισμό, επηρεάζοντας το επίπεδο των τριγλυκεριδίων, της χοληστερίνης, της γλυκόζης, της πίεσης του αίματος κ.α. Ο αυξημένος κίνδυνος θανάτου αφορούσε περισσότερο καρδιαγγειακά προβλήματα (έμφραγμα, εγκεφαλικό κ.α.) παρά καρκίνο.
Πηγή: www.athina984.gr

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

Η εκπαίδευση μειώνει τον κίνδυνο άνοιας

Οι άνθρωποι που έχουν μεγαλύτερο μορφωτικό επίπεδο ή συνεχίζουν να εκπαιδεύουν τον εαυτό τους, εμφανίζουν μικρότερο κίνδυνο να πάθουν άνοια, επειδή η εκπαίδευση τους επιτρέπει να αντισταθμίσουν καλύτερα τις αλλαγές που συμβαίνουν στον εγκέφαλό τους με το πέρασμα των χρόνων, σύμφωνα με μια νέα έρευνα βρετανών και φινλανδών επιστημόνων.

Οι ερευνητές, υπό την καθηγήτρια Κάρολ Μπρέιν του πανεπιστημίου Κέμπριτζ, στην έρευνά τους που δημοσίευσαν στο περιοδικό "Brain" (Εγκέφαλος), σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν τους εγκεφάλους 872 ηλικιωμένων ατόμων. Υπολόγισαν ότι για κάθε χρόνο πρόσθετης εκπαίδευσης, μειώνεται κατά 11% ο κίνδυνος εμφάνισης άνοιας.

Οι μέχρι τώρα μελέτες έχουν δείξει ότι όσο πιο πολύ χρόνο κανείς αφιερώνει στην εκπαίδευσή του, τόσο μειώνεται ο κίνδυνος της άνοιας. Όμως μέχρι τώρα δεν είχε διευκρινιστεί με ποιο τρόπο η εκπαίδευση (που συνδέεται με μια ανώτερη κοινωνικο-οικονομική κατάσταση και με ένα πιο υγιεινό στιλ ζωής) προστατεύει τους ηλικιωμένους από την άνοια.

Η νέα έρευνα έδειξε ότι οι άνθρωποι με διαφορετικό μορφωτικό επίπεδο έχουν παρόμοια παθολογία εγκεφάλου, όμως όσοι είναι πιο μορφωμένοι, είναι σε θέση να αντισταθμίζουν καλύτερα τις συνέπειες της άνοιας. Η μελέτη δείχνει ότι ήδη από τη νεαρή ηλικία η ανώτερη εκπαίδευση φαίνεται -τουλάχιστον σε μερικούς ανθρώπους- να τους επιτρέπει να αντιμετωπίζουν τις εγκεφαλικές αλλαγές, πριν καν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα άνοιας.

Έτσι, σύμφωνα με τους ερευνητές, ενώ η μετά θάνατο μελέτη των εγκεφάλων δείχνει ότι υπάρχουν αποτυπωμένα στους νευρώνες ανάλογα σημάδια της άνοιας τόσο στους περισσότερο όσο και στους λιγότερο μορφωμένους, στην περίπτωση των πρώτων (με την ανώτερη εκπαίδευση) είναι πιθανότερο να μην είχαν εκδηλωθεί τέτοια συμπτώματα όσο ήσαν εν ζωή ή, αν είχαν, αυτά να ήσαν πιο ήπια σε σχέση με όσους είχαν μικρότερη εκπαίδευση.
Πηγή: www.athina984.gr

Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

Bλαστοκύτταρα από κατεψυγμένο αίμα

Ερευνητές από το Ινστιτούτο Βιοϊατρικών Ερευνών «Whitehead» στην Μασαχουσέτη, υποστηρίζουν ότι το κατεψυγμένο αίμα από αποθηκευμένα δείγματα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθούν κύτταρα, τα οποία μοιάζουν με τα βλαστικά κύτταρα.

Σύμφωνα με στοιχεία, που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Cell Stem Cell», η επιστημονική ομάδα, χρησιμοποίησε κύτταρα από το αίμα για να δημιουργηθούν πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα ή κύτταρα IPS που μοιάζουν αρκετά με ανθρώπινα εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα, αλλά που έχουν προέλθει από κοινό ιστό.

Αυτά τα πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα, IPS, έχουν και στο παρελθόν δημιουργηθεί από ίνες δέρματος, αλλά είναι σαφώς ευκολότερο να ληφθεί αίμα από τον άνθρωπο και να αποθηκευθεί για να χρησιμοποιηθεί αργότερα.

«Το αίμα είναι η πιο προσβάσιμη πηγή κυττάρων, γιατί είναι ευκολότερο να συλλέξεις 20 ml αίμα, παρά να πάρεις δείγμα δέρματος και να κάνεις βιοψία», ανέφερε η Δρ Judith Staerk, μέλος της επιστημονικής ομάδας των μελετητών.

Τα IPS κύτταρα, δημιουργούνται με την ενεργοποίηση τριών ή τεσσάρων γονιδίων που διακρίνουν τα εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα.

Ο Δρ Rudolf Jaenisch, ο οποίος ήταν επικεφαλής της έρευνας, εξηγεί ότι η χρήση του κατεψυγμένου αίματος ανοίγει ευκαιρίες για χρησιμοποίηση των πολυδύναμων κυττάρων IPS στην μελέτη και βελτίωση διαφόρων ασθενειών.

«Υπάρχουν τεράστιες πηγές –τράπεζες αίματος με δείγματα από ασθενείς– που μπορεί να περιέχουν ζωτικά κύτταρα από άτομα που δεν είναι πια στη ζωή ή ακόμα και από τα πρώτα στάδια της ασθένειάς τους», καταλήγει ο ερευνητής.

Με την εφαρμογή αυτής της μεθόδου, μπορούμε να αναδομήσουμε τα κύτταρα που έχουν αποδυναμωθεί. Εάν ο ασθενής έχει μια νευροεκφυλιστική ασθένεια, η χρήση αυτών των κυττάρων, μπορεί να συντελέσει στην καλύτερη μελέτη και θεραπευτική αντιμετώπιση της ασθένειάς του», καταλήγει ο ερευνητής.
Πηγές:
Reuters, www.capitalhealth.gr

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010

Απροστάτευτοι και στην ομπρέλα

Ισπανοί ερευνητές απέδειξαν ότι περίπου το ένα τρίτο (34%) της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας περνάει από τις ομπρέλες που χρησιμοποιούμε στην παραλία.


Σύμφωνα με την μελέτη, οι ομπρέλες σταματούν σχεδόν πλήρως την άμεση εκπομπή των ακτινών του ήλιου, όχι όμως και τη διάχυτη υπεριώδη ακτινοβολία που περνάει από τα πλάγια, τα οποία είναι ακάλυπτα.

Οι επιστήμονες του πανεπιστημίου της Βαλένθια, υπό τον Χοσέ Αντόνιο Μαρτίνεθ-Λοθάνο, στη σχετική τους εργασία που παρουσίασαν στο περιοδικό "Photochemistry and Photobiology" (Φωτοχημεία και Φωτοβιολογία), έκαναν πειράματα τοποθετώντας ένα αισθητήρα υπεριώδους ακτινοβολίας στη βάση μιας ομπρέλας από καραβόπανο χρώματος μπλε και άσπρου, με ύψος ενάμιση μέτρο και ακτίνα 80 εκατοστών.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα μέρος της διάχυτης υπεριώδους ακτινοβολίας του ήλιου (που αποτελεί περίπου το 60% της συνολικής) φτάνει στη βάση της ομπρέλας και στους ανθρώπους που κάθονται από κάτω. Οι μετρήσεις επίσης έδειξαν ότι το καραβόπανο έχει πολύ μεγάλη ικανότητα να απορροφά την άμεση ακτινοβολία, σε ποσοστό περίπου 95%, αφήνοντας μόνο ένα 5% των κάθετων ακτινών να το διαπεράσουν, όμως η ακτινοβολία "τρυπώνει" από τα πλάγια, που παραμένουν απροστάτευτα.

Η μεγάλη έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία σχετίζεται με μια πληθώρα προβλημάτων, όπως καρκίνο του δέρματος (μελάνωμα), εγκαύματα, γήρανση του δέρματος, καταρράκτη στα μάτια, εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος, ζημιά στο DNA κ.α.

Η γήινη ατμόσφαιρα αποτελεί φυσικό φραγμό που μειώνει τις επιβλαβείς συνέπειες της υπεριώδους ακτινοβολίας, όμως η προστασία της δεν είναι επαρκής, γι΄ αυτό συνιστάται, ειδικά στην παραλία, η προστασία μέσω ομπρελών, ρούχων, καπέλων, γυαλιών, αντιηλιακών κρεμών κ.α. Η πιο έντονη ακτινοβολία εκπέμπεται μεταξύ των ωρών 12 το μεσημέρι και 4 μμ., οπότε και ενδείκνυται η αποφυγή ηλιοθεραπείας.

Από την άλλη, η λελογισμένη έκθεση στην υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία έχει οφέλη για την ανθρώπινη υγεία, καθώς βοηθά στην αποκατάσταση δερματολογικών διαταραχών και στο σχηματισμό της βιταμίνης D3. Μερικές μελέτες υποστηρίζουν επίσης ότι η υπεριώδης ακτινοβολία μπορεί να μειώσει την υπέρταση και να επιβραδύνει ορισμένες μορφές καρκίνου, όπως του προστάτη.

Πηγή: www.capitalhealth.gr

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

Έμφυτη η αίσθηση του προσανατολισμού

Γεννιόμαστε με μια έμφυτη αίσθηση κατεύθυνσης και προσανατολισμού ή την μαθαίνουμε αργότερα; Σύμφωνα με δύο νέες ανεξάρτητες επιστημονικές έρευνές, μια βρετανική και μια νορβηγική, που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό "Science", ισχύει τελικά το πρώτο, καθώς και οι δύο διαπίστωσαν ότι ο εγκέφαλος γεννιέται με την κατάλληλη νευρωνική "καλωδίωση" που του επιτρέπει εξ αρχής να προσανατολίζεται και να κατευθύνεται σωστά.

Και οι δύο έρευνες βασίστηκαν σε πειραματόζωα (μωρά αρουραίων), αλλά πιστεύεται ότι τα πορίσματά τους έχουν γενικότερη ισχύ. Ήταν η πρώτη φορά που επιστήμονες μελέτησαν άμεσα τα νευρωνικά κυκλώματα προσανατολισμού και κατεύθυνσης σε νεογέννητα ζώα, με την εμφύτευση ηλεκτροδίων στον εγκέφαλό τους.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι υπήρχαν ηλεκτρικά σήματα, που έδειχναν επικοινωνία μεταξύ των συγκεκριμένων νευρώνων προσανατολισμού, ήδη από την πρώτη στιγμή της γέννησης, πριν καν τα μωρά βγουν από τη φωλιά τους και περπατήσουν για πρώτη φορά στη ζωή τους.

"Τα σήματα υπάρχουν από την πρώτη κιόλας στιγμή. Υποθέτουμε ότι η κατάλληλη 'καλωδίωση' υπάρχει εκεί εκ γενετής", δήλωσε η υπεύθυνη της βρετανικής έρευνας Φρανσέσκα Κακούτσι του Ινστιτούτου Συμπεριφορικής Νευροεπιστήμης του University College του Λονδίνου, σύμφωνα με το Live Science.

Οι επιστήμονες μπόρεσαν να ξεχωρίσουν τις τρεις κύριες πλευρές του συστήματος "πλοήγησης" του εγκεφάλου: την αίσθηση εντοπισμού θέσης, την αίσθηση κατεύθυνσης και την αίσθηση απόστασης. Διαπίστωσαν ότι οι πρώτοι-πρώτοι νευρώνες που ενεργοποιούνται μετά τη γέννηση του μωρού, είναι αυτοί της κατεύθυνσης.

Τα εγκεφαλικά κύτταρα (νευρώνες), που εξειδικεύονται στην αίσθηση εντοπισμού θέσης, δηλαδή που δίνουν στον οργανισμό το στίγμα της τωρινής θέσης του μέσα στον χώρο, αργούν μερικές μέρες για να ενεργοποιηθούν σωστά. Τελευταίοι, μετά από περίπου τρεις εβδομάδες, ενεργοποιούνται οι νευρώνες απόστασης, που δείχνουν στον οργανισμό πόσο μακριά είναι τα γύρω αντικείμενα. Μόνο τότε τα πειραματόζωα ήσαν σε θέση να κινηθούν άνετα μέσα στον χώρο, π.χ. σε ένα λαβύρινθο.

Μια ανάλογη έρευνα θα ήταν αδύνατη σε ανθρώπους, καθώς δεν είναι επιτρεπτό να γίνει εμφύτευση ηλεκτροδίων σε μωρά, οι ερευνητές πιστεύουν όμως ότι τα πορίσματά τους έχουν ισχύ και για τα ανθρώπινα νεογέννητα, πράγμα που σημαίνει ότι η αίσθηση κατεύθυνσης και προσανατολισμού είναι έμφυτη εκ γενετής στους ανθρώπους.

Παραμένει άγνωστο ακόμα πάντως γιατί μερικοί άνθρωποι (και ζώα) φαίνεται να έχουν καλύτερη αίσθηση προσανατολισμού σε σχέση με άλλους. Επειδή η βρετανική έρευνα αφορούσε μόνο αρσενικά πειραματόζωα, δεν συμπέρανε αν υπάρχει βιολογική διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα. Η νορβηγική έρευνα πάντως, που χρησιμοποίησε και θηλυκά πειραματόζωα, δεν βρήκε διαφορές μεταξύ των δύο φύλων.

Η δεύτερη μελέτη του Νορβηγικού Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας, υπό την Ρόζαμουντ Λάνγκστον, επίσης εμφύτευσε μικροσκοπικούς αισθητήρες σε νεογέννητα αρουραίων, που δεν είχαν καν ανοίξει τα μάτια τους. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα ζωάκια είχαν ευθύς εξ αρχής ενεργοποιημένους τους σχετικούς νευρώνες κατεύθυνσης και προσανατολισμού.

Οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν ακόμα την σειρά ενεργοποίησης των εγκεφαλικών κυττάρων μετά τη γέννηση: πρώτα οι νευρώνες κατεύθυνσης, μετά του εντοπισμού θέσης (στον ιππόκαμπο) και, τέλος, της απόστασης. Μέχρι την ηλικία των 30 ημερών όλα τα κύτταρα τα σχετικά με την κίνηση στον χώρο ήσαν πλήρως ώριμα.
Πηγή: www.athina984.gr

Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

Ιρανικό τεστ προβλέπει την ηλικία της εμμηνόπαυσης

Ιρανοί επιστήμονες ανέπτυξαν μια μέθοδο, μέσω ενός απλού τεστ αίματος, για να προβλέπουν με σχετική ακρίβεια πότε μια γυναίκα θα φτάσει στην εμμηνόπαυση, επιτρέποντας έτσι στις γυναίκες να προγραμματίσουν καλύτερα ζητήματα που αφορούν την οικογένειά τους, την καριέρα τους κ.α.

Η νέα τεχνική έχει κατά μέσο όρο απόκλιση (περιθώριο σφάλματος) τεσσάρων μηνών ανάμεσα στην προβλεπόμενη και στην πραγματική ηλικία εμμηνόπαυσης, ενώ το μέγιστο σφάλμα μπορεί να φτάσει τα τρία έως τέσσερα έτη.

Το τεστ μετρά το επίπεδο μιας ορμόνης (ΑΜΗ), η οποία παράγεται από τα κύτταρα των ωοθηκών. Η ανακάλυψη, υπό την καθηγήτρια Φαχιμέχ Ραμεζανί Τεχρανί του Πανεπιστημίου Ιατρικών Επιστημών Σαχίντ Μπεχεστί της Τεχεράνης, παρουσιάστηκε στη συνδιάσκεψη της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας στη Ρώμη, σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερ.

Η μέση ηλικία της εμμηνόπαυσης είναι τα 51 έτη, ενώ στις περισσότερες γυναίκες συμβαίνει κάποια στιγμή ανάμεσα στα 40 και στα 60 έτη. Μπορεί όμως να συμβεί νωρίτερα ή αργότερα. Η συγκεκριμένη ορμόνη ΑΜΗ έχει ήδη αξιοποιηθεί σε τεστ για την πρόβλεψη της γονιμότητας, όμως είναι η πρώτη φορά που η ίδια ουσία χρησιμοποιείται για την πρόβλεψη της εμμηνόπαυσης.

Η ιρανική έρευνα, που διήρκεσε 12 χρόνια, ανέλυσε δείγματα αίματος από 266 γυναίκες ηλικίας 20 έως 49 ετών, μετρώντας το επίπεδο της ορμόνης ΑΜΗ, η οποία ελέγχει την ανάπτυξη των ωοθυλακίων στις ωοθήκες από όπου προέρχονται τα ωάρια της γυναίκας. Οι ερευνητές έλαβαν δείγματα αίματος ανά τακτά χρονικά διαστήματα και ανέπτυξαν μια στατιστική-μαθηματική φόρμουλα που μπορεί να εκτιμήσει την αναμενόμενη ηλικία της εμμηνόπαυσης ανάλογα με το ύψος της ορμόνης ΑΜΗ στο αίμα.

Για παράδειγμα, αν μια 20χρονη γυναίκα έχει συγκέντρωση ΑΜΗ ύψους 2,8 νανογραμμαρίων ανά χιλιοστόλιτρο (ng/ml) στο αίμα της, τότε θα έχει εμμηνόπαυση μεταξύ των 35 και 38 ετών. Αντίθετα, επίπεδο ΑΜΗ της τάξης τουλάχιστον των 4,5 ng/ml σε μια 20χρονη γυναίκα, 3,8 ng/ml σε μια 25χρονη και 2,9 ng/ml σε μια 30χρονη δείχνουν ότι και οι τρεις γυναίκες θα έχουν εμμηνόπαυση μετά τα 50 τους.

Άλλοι ερευνητές, σχολιάζοντας την ιρανική μελέτη, δήλωσαν ότι είναι πολλά υποσχόμενη, αλλά πρέπει να επιβεβαιωθεί με επόμενες μεγαλύτερες έρευνες. "Η δυνατότητα μιας ακριβούς πρόβλεψης της εμμηνόπαυσης είναι πολύ συναρπαστική. Οι άνθρωποι αναζητούν κάτι τέτοιο εδώ και χρόνια", δήλωσε ο Ντάγκαν Γουέλς του γυναικολογικού τμήματος του πανεπιστημίου της Οξφόρδης στη Βρετανία.
Πηγή: www.athina984.gr

Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

Η περίμετρος του αυχένα στην πρόγνωση της παιδικής παχυσαρκίας

Νέα Υόρκη: Η περίμετρος του αυχένα μπορεί να είναι ένας εύκολος και γρήγορος τρόπος ελέγχου των παιδικών προβλημάτων βάρους, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη που δημοσιεύεται στο Pediatrics.

Επί του παρόντος οι παιδίατροι χρησιμοποιούν τον Δείκτη Μάζας Σώματος για να αποφανθούν αν το παιδί είναι υπέρβαρο ή παχύσαρκο. Αλλά ο ΔΜΣ δεν είναι καλός δείκτης το πόσο λίπος έχει ο οργανισμός κάθε ανθρώπου.

Επειδή τα περιττά κιλά λόγω συσσώρευσης λίπους προκαλούν ανησυχία, επιστήμονες αναζητούν πιο ακριβείς τρόπους μέτρησης του λίπους. Ένας τέτοιος είναι η περίμετρος της μέσης, η οποία έχει διαπιστωθεί ότι είναι καλύτερη από τον ΔΜΣ στην μέτρηση του κοιλιακού λίπους και των κινδύνων για την υγεία, όπως η υπέρταση, ο διαβήτης και η καρδιακή νόσος, όταν πρόκειται για ενήλικες.

Μια άλλη τακτική είναι η μέτρηση της περιμέτρου του αυχένα, που μπορεί να είναι πιθανός δείκτης παχυσαρκίας και κινδύνων υγείας.

Η μελέτη του Πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν διερεύνησε κατά πόσο η περίμετρος του αυχένα έχει αξία στον έλεγχο των παιδιών για περιττά κιλά και παχυσαρκία.

Εφόσον ο ΔΜΣ δεν είναι ακριβής δείκτης του σωματικού λίπους, η προσθήκη της περιμέτρου του αυχένα μπορεί να βελτιώσει τον έλεγχο της παιδικής παχυσαρκίας.

Συνέκριναν λοιπόν οι επιστήμονες τις μετρήσεις της περιμέτρου της μέσης με την περίμετρο του αυχένα και η δεύτερη μέτρηση ήταν ταχύτερη και πιο εύκολη για τα παιδιά, αφού δεν χρειάζεται να γδυθούν.

Η περίμετρος του αυχένα υπερείχε της περιμέτρου της μέσης, η οποία μπορεί να μεταβληθεί μετά από ένα μεγάλο γεύμα.

Ειδικότερα οι επιστήμονες μέτρησαν το ύψος, βάρος, περίμετρο μέσης και αυχένα σε 1.102 παιδιά και εφήβους, 6-18 ετών που υποβάλλονταν σε χειρουργική επέμβαση.

Η περίμετρος του αυχένα συσχετιζόταν τόσο με τον ΔΜΣ όσο και με την περίμετρο της μέσης στα αγόρια και κορίτσια, όπως επίσης σε μικρά παιδιά και εφήβους.

Οι ερευνητές εντόπισαν και τα όρια ως προς την περίμετρο του αυχένα που εντόπισαν στην πλειοψηφία των παιδιών με υψηλό ΔΜΣ. Για παράδειγμα, 6χρονο αγόρι με περίμετρο αυχένα μεγαλύτερο από 28,5 εκατοστά είχε τετραπλάσιες πιθανότητες να είναι υπέρβαρο ή παχύσαρκο (σύμφωνα με τον ΔΜΣ) συγκριτικά με συνομήλικο αγόρι με μικρότερη περίμετρο αυχένα.

Η περίμετρος του αυχένα μπορεί να είναι χρήση στον εντοπισμό των παιδιών με άπνοια ύπνου, καθώς το περιττό βάρος στο άνω μέρος του σώματος είναι παράγοντας κινδύνου.

Πηγή: doctors.in.gr

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Ρομποτικά πόδια για παραπληγικούς

Δύο νεοζηλανδοί εφευρέτες ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν τα πρώτα στον κόσμο ρομποτικά-βιονικά πόδια, που επιτρέπουν σε παραπληγικούς να περπατήσουν και πάλι.

Τα πόδια δοκιμάστηκαν δημοσίως στο δρόμο από τον 23χρονο Χάιντεν Άλεν, ο οποίος πριν από πέντε χρόνια έμαθε από τους γιατρούς ότι δεν επρόκειτο να ξαναπερπατήσει, εξαιτίας παράλυσης του σώματός του από την μέση και κάτω, ύστερα από ένα δυστύχημα με την μοτοσικλέτα του.

Ο νέος χαρακτήρισε "φανταστική εμπειρία" το ότι μπόρεσε να σηκωθεί όρθιος χάρη στα τεχνητά μέλη του και να περπατήσει, νιώθοντας ξανά όπως ένας φυσιολογικός άνθρωπος.

Οι εφευρέτες των ρομποτικών άκρων είναι δύο σκωτσέζικης καταγωγής μηχανικοί, ο Ρίτσαρντ Λιτλ και ο Ρόμπερτ Ίρβινγκ, οι οποίοι χρειάστηκαν επτά χρόνια και μια επένδυση 7,1 εκατ. δολαρίων για να δημιουργήσουν τα βιονικά πόδια, τα οποία φέρουν την ονομασία Rex (Robotic Exoskeleton - Ρομποτικός Εξωσκελετός).

Τα πόδια ζυγίζουν 38 κιλά και ο παραπληγικός τα ελέγχει με ειδικό χειριστήριο που θυμίζει ηλεκτρονικό βιντεοπαιγνίδι (joy-stick). Η όλη ιδέα προήλθε από την κινηματογραφική ταινία "Aliens" (Εξωγήινοι), όπου η πρωταγωνίστρια Ρίπλεϊ (Σιγκούρνεϊ Γουίβερ) "ντύνεται" με ένα ρομποτικό εξωσκελετό για να πολεμήσει έναν εξωγήινο.

Οι εφευρέτες χαρακτήρισαν το Rex ρεαλιστική εναλλακτική λύση σε σχέση με τα αναπηρικά καροτσάκια, καθώς τα τεχνητά πόδια επιτρέπουν στον παραπληγικό να ανεβοκατεβαίνει σκάλες, να στέκεται, να κάθεται, να περπατά προς τα μπρος, προς τα πλάγια και προς τα πίσω.

Τα πόδια, που δεν είναι φθηνά (κοστίζουν 150.000 δολάρια ΗΠΑ), προς το παρόν διατίθενται μόνο στη Νέα Ζηλανδία, αλλά από το 2011 θα πωλούνται και σε άλλες χώρες από την εταιρία Rex Bionics, η οποία απασχολεί 25 άτομα και πιστεύει ότι η ζήτηση διεθνώς θα είναι μεγάλη και θα ξεπεράσει την προσφορά τα επόμενα χρόνια.
Πηγή: www.capitalhealth.gr

Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010

Ύπνος και απώλεια βάρους

Νέες έρευνες, επιβεβαιώνουν ότι, η έλλειψη επαρκούς ύπνου, εκτός της κόπωσης και της νευρικότητας, αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης παχυσαρκίας σε όλες τις ηλικίες.

Όμως, πολλές από αυτές τις μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε κάποιο συγκεκριμένο χρονικό σημείο, δεν απέδειξαν ποιο πρόβλημα προηγήθηκε: η αϋπνία ή το περιττό βάρος.

Νέα ευρήματα, στη «Διεθνή Επιθεώρηση Παχυσαρκίας», επέτρεψαν στους ερευνητές να αποδείξουν, ότι τα προβλήματα ύπνου προηγήθηκαν από την αύξηση του σωματικού βάρους, σε μερικούς από τους συμμετέχοντες.
Ερευνητές από την Φινλανδία, παρακολούθησαν 7.300 περίπου ενήλικες, ηλικίας από 40-60 ετών για 7 χρόνια. Ανακάλυψαν λοιπόν ότι, το 20% των γυναικών που είχαν αϋπνίες σημείωσαν σημαντική αύξηση του σωματικού τους βάρους, σε σύγκριση εκείνες που είχαν επαρκή ύπνο.

Όμως, αντίστοιχα, το 17% των ανδρών που ανέφεραν προβλήματα ύπνου, δεν πήραν βάρος συγκριτικά με εκείνους που κοιμούνταν χωρίς δυσκολίες.

Ο λόγος, για τα άνισα ευρήματα μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι ασαφής. Ίσως σχετίζεται με το γεγονός, ότι η μελέτη περιελάμβανε μικρότερο αριθμό ανδρών παρά γυναικών – 1.300 άνδρες σε σχέση με περισσότερες από 5.700 γυναίκες!

Άλλες έρευνες απέδειξαν, ότι οι ανεπαρκείς ώρες ύπνου σχετίζονται με χαμηλότερη συγκέντρωση της λεπτίνης, μιας ανορεξιογόνου ορμόνης και με υψηλότερη συγκέντρωση της γκρελίνης, μιας ορεξιογόνου ορμόνης.

Έτσι, οι ορμόνες που ρυθμίζουν τον μεταβολισμό τροποποιούνται από την έλλειψη ύπνου, επιτείνοντας το αίσθημα της πείνας που αυξάνει την όρεξη.

Ωστόσο, είναι άγνωστο ακόμα, εάν η θεραπεία της αϋπνίας, θα μπορούσε να έχει κάποιο επιπλέον όφελος για την μείωση του περιττού σωματικού βάρους.
Πηγές: Reuters, www.capitalhealth.gr

Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010

Tι είναι η Ομοιοπαθητική Ιατρική

H Ομοιοπαθητική είναι ένα φυσικό σύστημα θεραπευτικής ιατρικής που καλύπτει μια μεγάλη ποικιλία από ασθένειες.

H Ομοιοπαθητική βασίζεται σε δύο βασικές αρχές: Το νόμο των ομοίων και την απειροελάχιστη δόση.

Νόμος των ομοίων. Αντί να θεωρεί τα συμπτώματα μιας νόσου σαν ανεπιθύμητα, η ομοιοπαθητική τα βλέπει σαν προσπάθεια του οργανισμού να αυτοθεραπευτεί. Γι' αυτό αντί να καταπιέζουν τα συμπτώματα οι ομοιοπαθητικοί γιατροί χορηγούν φάρμακα που σε έναν υγιή οργανισμό θα δημιουργούσαν τα ίδια συμπτώματα (τα συμπτώματα, όχι την νόσο) ώστε με τον τρόπο αυτό να διεγείρουν ακόμα περισσότερο τις θεραπευτικές δυνάμεις του ίδιου του οργανισμού.

Απειροελάχιστη δόση. H ομοιοπαθητική θεωρείται επίσης μια φαρμακευτική επιστήμη. Οι ουσίες που χρησιμοποιεί η Ομοιοπαθητική προέρχονται από φυτά, ορυκτά, ζώα, ή χημικές ουσίες που έχουν προσεκτικά διαλυθεί σε αλκοόλ ή νερό ώστε να φθάσουν σε μια δόση που αντιστοιχεί στο ένα μέρος προς ένα εκατομμύριο. Kόκκοι ζάχαρης εμποτίζονται με το διάλυμα και χορηγούνται στον ασθενή.
H ομοιοπαθητική θεραπεία εστιάζεται στη συνολική εικόνα των συμπτωμάτων του ασθενούς και όχι μόνο στην εικόνα της νόσου από την οποία πάσχει. Αυτό σημαίνει ότι δύο άτομα που έχουν την ίδια αρρώστια μπορεί να χρειάζονται δύο διαφορετικά ομοιοπαθητικά φάρμακα και θεραπευτικά σχήματα. Γιατί κάθε άτομο αντιμετωπίζεται σαν ένα σύνολο και όχι σαν τα διαφορετικά τμήματα μιας μηχανής.

Σχετικά με τον Δρ Samuel Hahnemann
O Δρ. Samuel Christian Frederic Hahnemann γεννήθηκε το 1755 στο Meissen, Saxony στη Γερμανία.
Δημιούργησε τις βασικές αρχές της επιστήμης που ονόμασε "ομοιοπαθητική" από τις Ελληνικές λέξεις "όμοιο" και "πάθος".
Επίσης θεωρείται ο πατέρας της πειραματικής φαρμακολογίας γιατί ήταν ο πρώτος επιστήμονας που παρασκεύασε φάρμακα με έναν ειδικό τρόπο: ελέγχοντας τα σε υγιείς ανθρώπους για να προσδιορίσει με ποιον τρόπο δρούσαν θεραπευτικά. Πριν από τον Hahnemann τα φάρμακα δίνονταν με βάση διάφορες θεωρίες και χωρίς πειραματική επαλήθευση.
O Δρ. Hahnemann χρησιμοποίησε το θεραπευτικό νόμο που έγινε γνωστός με τη φράση: "Similia Similibus Curentur" ("τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια."). Είναι ο πρόγονος πολλών σύγχρονων θεραπευτικών μεθόδων και είχε θεραπεύσει χιλιάδες δύσκολες και χρόνιες ασθένειες σε όλη την Ευρώπη που οι άλλοι γιατροί θεωρούσαν αθεράπευτες. Έτσι έγινε τόσο διάσημος που πολλοί γιατροί από την Ευρώπη και την Αμερική ήρθαν κοντά του για να εκπαιδευτούν στην Ομοιοπαθητική.

Τι είναι η "Κλασική" Ομοιοπαθητική και σε τι διαφέρει από τη "μοντέρνα" Ομοιοπαθητική;
H Κλασική Ομοιοπαθητική είναι ο τύπος της Ομοιοπαθητικής που διδάχτηκε από τον ιδρυτή της τον Δρ. Hahnemann. O Δρ. Hahnemann υποστήριζε ότι σε μια δεδομένη στιγμή μόνο ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο έπρεπε να χορηγείται στον ασθενή, αυτό που είχε τη μεγαλύτερη ομοιότητα με τα συμπτώματα της νόσου. H διαδικασία να ανακαλύψει κανείς το σωστό ομοιοπαθητικό φάρμακο είναι πολύ κουραστική και απαιτεί μεγάλη έρευνα εκ μέρους του θεράποντος γιατρού. Αλλά τα θεραπευτικά αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά και πολύ ικανοποιητικά. Αν αυτό το μοναδικό κατάλληλο για τον ασθενή φάρμακο δε βρεθεί, τότε δεν υπάρχει θετικό αποτέλεσμα ή υπάρχει μόνο μια πολύ μικρή βελτίωση της κατάστασης του. Έτσι αρκετοί Ομοιοπαθητικοί γιατροί που δεν ξέρουν ποιό είναι το κατάλληλο φάρμακο που πρέπει να χορηγήσουν ή δεν έχουν το χρόνο να πάρουν ένα λεπτομερές ιστορικό, να το μελετήσουν και να κάνουν την ανάλογη έρευνα, μπορεί να χορηγούν τρία, τέσσερα και μέχρι είκοσι διαφορετικά φάρμακα συγχρόνως, ελπίζοντας ότι το κατάλληλο φάρμακο θα συμπεριλαμβάνεται μέσα σ αυτά. Αυτή είναι η μη κλασική μορφή Ομοιοπαθητικής και φυσικά δε δίνει τα θεραπευτικά αποτελέσματα που δίνει η Kλασική Ομοιοπαθητική.

Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

Τεστοστερόνη και καρδιακά προβλήματα

Οι θεραπείες τεστοστερόνης, μπορεί να χαρίζουν μυς ακόμα και στους άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά είναι ικανές να προκαλέσουν καρδιακά προβλήματα σε άτομα που δεν ασκούνται επαρκώς, σύμφωνα με νέα Αμερικανική έρευνα.

Η μελέτη, που παρουσιάσθηκε σε απευθείας σύνδεση από την New England of Medicine, διεκόπη μετά από 6 μήνες, γιατί οι άνδρες που χρησιμοποίησαν καθημερινά ένα τζελ με την ορμόνη, ανέπτυξαν πολλά καρδιακά, αναπνευστικά και δερματικά προβλήματα, σε αντίθεση με όσους χρησιμοποίησαν ένα εικονικό τζελ στους ώμους και τα μπράτσα.

«Η έρευνα, εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με την ασφάλεια της χρήσης τεστοστερόνης σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας», δηλώνει ο Δρ. Shalender Bhasin του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Βοστώνης.

Τα επίπεδα τεστοστερόνης, της λεγόμενης ανδρικής ορμόνης, μειώνονται όσο αυτοί μεγαλώνουν. Η χορήγησή της, σε υγιείς άνδρες, μπορεί να τονώσει τη μυϊκή μάζα και να μειώσει αισθητά τον κίνδυνο ανικανότητας.

Η δοκιμή της ορμόνης έγινε σε 209 εθελοντές με μέση ηλικία τα 74 έτη οι οποίοι έπασχαν είτε από παχυσαρκία, διαβήτη, υψηλή αρτηριακή πίεση ή και χοληστερόλη κατά την έναρξη της δοκιμής.

Μετά το τέλος της μελέτης, οι παραλήπτες της ορμόνης ήταν καλά όσον αφορά την κινητικότητά τους, αφού κατάφερναν να ανεβαίνουν σκάλες και να κάνουν ασκήσεις.

Όμως, 23 εθελοντές στην ομάδα τεστοστερόνης και 5 στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, είχαν υποστεί κάποιες ανεπιθύμητες παρενέργειες όπως λιποθυμία, πόνο στο στήθος ή ακόμα και καρδιακή προσβολή. Ένας άνδρας δε, στην ομάδα τεστοστερόνης, πέθανε από ύποπτο καρδιακό επεισόδιο.

«Η τεστοστερόνη, δεν ενδείκνυται προς το παρόν, σε ηλικιωμένους άνδρες με κινητικά προβλήματα, γιατί η θεραπεία αυτή μπορεί να θέση σε σοβαρό κίνδυνο τη ζωή τους», αναφέρει ο Δρ. Bhasin.

Έτσι, παρόλο το θετικό αντίκτυπο σε ζητήματα κινητικότητας, οι κίνδυνοι που ενέχει η χρήση της ανδρικής ορμόνης, είναι σημαντικοί και θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπ΄ όψιν.
Πηγές: Reuters, www.capitalhealth.gr

Σάββατο, 17 Ιουλίου 2010

Τα αθλήματα έντασης αντίδοτο στην κατάθλιψη

Τα αθλήματα έντασης μπορούν να θεωρηθούν ως αντίδοτο στην κατάθλιψη, υπό την προϋπόθεση ότι πραγματοποιούνται από μια έως τρεις φορές την εβδομάδα.

"Τα αθλήματα έντασης αυξάνουν τα επίπεδα σεροτονίνης στο αίμα", δήλωσε ο Ντίτερ Μπρειτέκερ, που εργάζεται για την κυβερνητική επιτροπή του Βισμπάντεν, αρμόδια για την προώθηση της άσκησης και της σωστής στάσης του σώματος.

Η σεροτονίνη είναι η ορμόνη της ευτυχίας που βρίσκεται στον εγκέφαλο. Επίσης έχει και καταπραϋντικές ιδιότητες. Ως νευροδιαβιβαστής, η σεροτονίνη είναι πολύ σημαντική για τη μεταβίβαση του νευρικού ρυθμού.

Η επιστημονική έρευνα έχει δείξει ότι η έλλειψη της σεροτονίνης μπορεί να είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες της κατάθλιψης και πολλά φαρμακευτικά σκευάσματα έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να μειώνουν την ποσότητα της ορμόνης η οποία επανα-απορροφάται από το αίμα.

Το τρέξιμο, το γρήγορο βάδισμα, το ποδήλατο και το κολύμπι θεωρούνται από τα αθλήματα έντασης που έχουν τη θετικότερη επιρροή επί ασθενειών που σχετίζονται με την μελαγχολία.

"Ασκούμενοι σε αυτά τα αθλήματα και μάλιστα σε ανοιχτό χώρο τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά ωφέλιμα", δήλωσε ο Μπρέιτεκερ. Ο ίδιος προσθέτει ότι το φως του ήλιου και γενικά το φως της ημέρας παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για τη διατήρηση της σεροτονίνης σε υψηλά επίπεδα.

Πηγές: ΑΠΕ - ΜΠΕ, www.capitalhealth.gr

Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

Το παθητικό κάπνισμα προκαλεί άσθμα!

Τα αποτελέσματα μιας νέας γερμανικής μελέτης, δείχνουν ότι το παθητικό κάπνισμα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο πρόκλησης διαβήτη τύπου 2.

Η έρευνα διενεργήθηκε από το Γερμανικό Διαβητολογικό Κέντρο Helmoholtz, όπου και εξετάστηκαν 1351 άτομα. Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες είχαν βρει σύνδεση μόνο μεταξύ του ενεργητικού καπνίσματος και του διαβήτη. Όμως μεταξύ των ετών 1999 και 2001, οι ερευνητές επέκτειναν τις μελέτες τους, πραγματοποιώντας δοκιμασίες αντοχής γλυκόζης στους συμμετέχοντες. Η εξέταση αυτή θεωρείται η σημαντικότερη για τη διάγνωση του διαβήτη.

Κανένας από όσους έλαβαν μέρος, άτομα ηλικίας 55 -74 ετών, δεν είχε παθολογικές απαντήσεις που να μαρτυρούσαν την παρουσία διαβήτη στη δεδομένη χρονική στιγμή.

Όμως, όταν η εξέταση επαναλήφθηκε – στους ίδιους ανθρώπους – επτά χρόνια αργότερα, και οι 887 που συμμετείχαν, παρουσίαζαν μια σχέση μεταξύ τσιγάρου και άσθματος. Αυτό ίσχυε ακόμα και για εκείνους που ήταν μη καπνιστές.

Αν και δεν κάπνιζαν, οι παθητικοί καπνιστές που εκτίθεντο στον καπνό στη δουλειά ή το σπίτι, είχαν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 σε σχέση με εκείνους που δεν βρίσκονταν σε ανάλογο περιβάλλον.
Πηγή: www.capitalhealth.gr

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

Καρκίνος του παγκρέατος από τα πολλά σάκχαρα

Σύμφωνα με νέα έρευνα, τα άτομα με διατροφή υψηλής περιεκτικότητας σε γλυκά και άλλα τρόφιμα που προκαλούν απότομη αύξηση του σακχάρου στο αίμα, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του παγκρέατος, συγκριτικά με εκείνους που καταναλώνουν λιγότερα από αυτά.

Σε μια μελέτη 1.000 ενηλίκων, που δε νοσούσαν από αυτή την ασθένεια, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, όσοι είχαν ακολουθήσει δίαιτες με υψηλό «γλυκαιμικό δείκτη» εμφάνισαν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου, συγκριτικά με εκείνους που η διατροφή τους αποτελούνταν από τροφές με χαμηλό «γλυκαιμικό δείκτη».

Ο «γλυκαιμικός δείκτης» φανερώνει, το πόσο γρήγορα ένα τρόφιμο γίνεται αίτιο ώστε να αυξηθούν τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα. Τα υψηλού γλυκαιμικού δείκτη δημητριακά, όπως λευκό ψωμί και πατάτες, δημιουργούν μια γρήγορη αύξηση του σακχάρου στο αίμα, ενώ οι χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη τροφές, όπως οι φακές, η σόγια, το γιαούρτι και πολλοί σπόροι πλούσιοι σε φυτικές ίνες, δημιουργούν μια πιο χαμηλή αύξηση σακχάρου.

Σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές δε διαπίστωσαν σχέση μεταξύ του συνόλου των υδατανθράκων στην διατροφή των συμμετεχόντων και τον κίνδυνο καρκίνου του παγκρέατος.

Επίσης, διαπιστώθηκε ότι, η αυξημένη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών συνδεόταν με χαμηλότερο κίνδυνο για τη νόσο. Αντίθετα, υπήρχε υψηλός κίνδυνος καρκίνου του παγκρέατος σε περιπτώσεις αυξημένης πρόσληψης ζάχαρης, γλυκών, μελιού και μαρμελάδας.

Σύμφωνα με τους ερευνητές του Annals of Epidemiology, αυτό σημαίνει ότι τα σάκχαρα – και όχι οι υδατάνθρακες που είναι πλούσιοι σε φυτικές ίνες – συνδέονται με τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του παγκρέατος.

Η ασθένεια αυτή είναι μια σχετικά σπάνια, αλλά ιδιαίτερα θανατηφόρα, μορφή καρκίνου, ενώ μόνο το 5% των ασθενών επιβιώνουν τα πρώτα πέντε έτη και σπάνια εντοπίζεται στο αρχικό της στάδιο γιατί δεν προκαλεί σοβαρά συμπτώματα, παρά μόνο ασαφείς ενοχλήσεις όπως δυσπεψία, ανορεξία και απώλεια βάρους.

Από μελέτες έχει εντοπιστεί ότι το κάπνισμα, η χρόνια παγκρεατίτιδα και ο μακροχρόνιος διαβήτης αποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου.

Μερικές μελέτες έχουν αναφέρει ότι υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ του καρκίνου του παγκρέατος και της μεγάλης κατανάλωσης κόκκινου κρέατος και του διατροφικού λίπους, ενώ άλλες έχουν αποτύχει να βρουν μια τέτοια σχέση. Επιπλέον, ακόμη και αν οι μελέτες αναφέρουν συσχέτιση μεταξύ ενός προτύπου διατροφής και της νόσου, αυτό δεν αποδεικνύει ότι τα τρόφιμα ευθύνονται για τον αυξημένο κίνδυνο καρκίνου. Έτσι, ο ρόλος της διατροφής παραμένει ασαφής ακόμα.

Για την παρούσα μελέτη, οι ερευνητές με επικεφαλής την Δρ Marta Rossi του Ινστιτούτου Ερευνών Φαρμακολογίας Mario Negri, διαπίστωσαν ότι, το 1/3 των συμμετεχόντων με τις υψηλού γλυκαιμικού δείκτη δίαιτες, είχαν 78% περισσότερες πιθανότητες να έχουν καρκίνο του παγκρέατος, από εκείνους με τον χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη διατροφής. Στη συνέχεια, εξέτασαν ορισμένες πηγές υδατανθράκων, όπως φρούτα και μια κατηγορία που περιλαμβάνει ζάχαρη, καραμέλα, μέλι και μαρμελάδα, όπου διαπιστώθηκε ότι, υψηλές προσλήψεις αυτής της κατηγορίας συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου.

Ακόμη και σε απουσία διαβήτη, τέτοια τρόφιμα επηρεάζουν την έκκριση ινσουλίνης, η οποία βοηθά στην ανάπτυξη και τη διαίρεση των κυττάρων του παγκρέατος, αυξάνοντας έτσι, την πιθανότητα ανάπτυξης και εξάπλωσης των καρκινικών κυττάρων.

Τέλος, σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, ο μέσος ενήλικας, έχει λίγο περισσότερο από 1% πιθανότητες να αναπτύξει καρκίνο του παγκρέατος στη ζωή του.
Πηγές : Reuters, www.capitalhealth.gr

Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2010

Βγήκε ο ώμος… και τώρα;

Ένα πέσιμο πάνω στον ώμο ή μια δυνατή έλξη μπορεί να προκαλέσει την εξάρθρωση του βραχιόνιου οστού από την άρθρωση του ώμου και να δημιουργηθεί ρήξη των συνδέσμων που συνδέουν την κλείδα με τον ώμο. Η εξάρθρωση αυτή είναι ιδιαιτέρως επώδυνη, με αφόρητο πόνο στην παραμικρή κίνηση.

Άλλα διαστρέμματα, συνήθη σε ηλικιωμένα άτομα , συμβαίνουν στον ινώδη θύλακα και στους τένοντες γύρω από την κλείδωση του ώμου.

Μερικοί άνθρωποι παθαίνουν συχνές εξαρθρώσεις, μέχρι να κάνουν διορθωτική επέμβαση.

Όταν έχει «βγει» ο ώμος κάποιου, υπάρχει:

• Πόνος που επιδεινώνεται με την κίνηση.

• Διστακτικότητα στην κίνηση λόγω του άλγους που αυτή προκαλεί. Ο πάσχον συνήθως στηρίζει το χέρι του και γέρνει το κεφάλι προς την τραυματισμένη πλευρά.

• Ένα εξόγκωμα στον ώμο.

Σε μια τέτοια περίπτωση πρέπει να:

1. Βάλετε τον ασθενή να καθίσει. Ακουμπήστε απαλά το χτυπημένο χέρι πάνω στο στήθος, βρίσκοντας τη γωνία που προκαλεί τον λιγότερο πόνο στον πάσχοντα.

2. Στηρίξετε το μέλος με έναν επίδεσμο που ανασηκώνει το χέρι κρατώντας το σταθερό.

3. Τοποθετήσετε ένα απαλό επίθεμα μεταξύ χεριού και στήθους, στην χτυπημένη πλευρά, ώστε ο πάσχον να ακουμπάει σε αναπαυτικό σημείο το πονεμένο χέρι του.

4. Αποτρέψετε οποιοδήποτε προσπαθήσει να βάλει το οστό μέσα στην άρθρωση ή να δώσει στον ασθενή τροφή και υγρά. Ίσως αργότερα χρειαστεί να κάνει αναισθησία.

5. Οδηγήσετε ή να στείλετε με κάποιο μέσο τον πάσχοντα στο νοσοκομείο, μεταφέροντάς τον πάντα καθισμένο.
Πηγή: www.capitalhealth.gr

Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

Η σκωληκοειδίτιδα και τα συμπτώματά της

Η σκωληκοειδής απόφυση γνωστή σαν υπόλειμμα ή κατάλοιπο οργάνου από τα αρχικά στάδια της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους, έχει χαρακτηριστεί σαν όργανο χωρίς καμία ιδιαίτερη λειτουργία. Όμως, τελευταίες μελέτες αναφέρουν ότι η σκωληκοειδής απόφυση συμβάλει στην άμυνα του οργανισμού διότι παράγει ανοσοσφαιρίνες. Παρόλα αυτά η αφαίρεση της δεν προκαλεί διαταραχή στην άμυνα του οργανισμού.

Η οξεία σκωληκοειδίτιδα αποτελεί την συχνότερη αιτία της οξείας χειρουργικής κοιλίας. Η πάθηση εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες αλλά με μεγαλύτερη συχνότητα στην δεύτερη και τρίτη δεκαετία της ζωής, προσβάλλει με ίδια περίπου συχνότητα τα δύο φύλα, με μία μικρή υπεροχή των ανδρών σε αυτές τις ηλικίες.
Η απόφραξη του αυλού του οργάνου είναι η κυρίαρχη αίτια που προκαλεί την οξεία φλεγμονή αυτού και συνήθως ευθύνεται κάποιος κοπρόλιθος και σπανιότερα, η υπερτροφία του ιδίου λεμφικού ιστού, υπολείμματα από φυτικές ίνες ή σπόροι φρούτων ή ακόμα εντερικά παράσιτα ιδιαίτερα ασκαρίδες.

Ο κοιλιακός πόνος είναι το κυρίαρχο σύμπτωμα. Κλασσικά, ο πόνος είναι διάχυτος και εντοπίζεται στο κατώτερο επιγάστριο και περιομφαλικά, μπορεί να έχει και κολικοειδή χαρακτήρα.

Με την πάροδο του χρόνου, από 1 έως 12 ώρες, αλλά συνήθως σε 4-6 ώρες, ο πόνος εντοπίζεται στην δεξιά κάτω κοιλιακή χώρα.

Η ανορεξία σχεδόν πάντα συνοδεύει την σκωληκοειδίτιδα, σε σημείο που αν δεν υπάρχει, πρέπει να αμφιβάλλει κανείς για την διάγνωση. Ο εμετός παρουσιάζεται σε 75% των ασθενών. Άλλα συμπτώματα όπως καταβολή, ναυτία και δυσκοιλιότητα ή διάρροιες δεν είναι σταθερά ευρήματα. Η θερμοκρασία παρουσιάζει συνήθως μικρή μεταβολή της τάξεως του 1 βαθμού και οι σφύξεις είναι φυσιολογικές ή ελάχιστα αυξημένες. Μεγαλύτερες μεταβολές των τιμών αυτών σημαίνουν μάλλον επιπλοκή της νόσου ή πρέπει να αναζητηθεί άλλη νόσος.

Οι εξετάσεις στις οποίες θα υποβληθεί ο ασθενής, πολλές φορές δεν βοηθούν στην διάγνωση αν και στη γενική αίματος, στο 75% των ασθενών υπάρχει αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων (10.000-18.000) με συνοδό αύξηση των πολυμορφοπύρηνων. Έτσι, η διάγνωση της οξείας σκωληκοειδίτιδας τίθεται από την εμπειρία του χειρουργού και από τα στοιχεία της κλινικής εξέτασης του ασθενούς. Η χρήση της Αξονικής Τομογραφίας είναι η πιο αξιόπιστη παρακλινική εξέταση για τη διάγνωση της νόσου.

Η θνητότητα στην οξεία σκωληκοειδίτιδα κυμαίνεται από 0,2 έως 15%, το δε ποσοστό εξαρτάται από την ηλικία του αρρώστου, την ύπαρξη επιπλοκής καθώς και από την έγκαιρη διάγνωση και την γρήγορη χειρουργική αντιμετώπιση.

Δεν υπάρχει παρά μία θεραπευτική αντιμετώπιση για την οξεία σκωληκοειδίτιδα και τις επιπλοκές τις και αυτή είναι η χειρουργική επέμβαση.
Πηγή: www.capitalhealth.gr

Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010

Πώς να αποφύγετε τα παιδικά εγκαύματα

Το ευαίσθητο δέρμα ενός παιδιού χρειάζεται προστασία από τον ήλιο για να προληφθεί ένα έγκαυμα ή μια δερματική βλάβη.

Ακολουθούν συμβουλές για την προστασία των παιδιών από το έγκαυμα, σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων:

  • Το έγκαυμα μπορεί να συμβεί ακόμα και σε συννεφιασμένη ημέρα. Δεν χρειάζεται να λάμπει ο ήλιος για να προκαλέσει έγκαυμα.
  • Χρησιμοποιείστε αντηλιακό με SPF τουλάχιστον 15. Εφαρμόστε το 30 λεπτά πριν βγει έξω το παιδί και επαναλάβετε κατά τη διάρκεια της ημέρας.
  • Καλύψτε το δέρμα του παιδιού με δροσερά ελαφριά βαμβακερά ρούχα, που καλύπτουν τα χέρια και τα πόδια.
  • Κρατήστε το παιδί στη σκιά κάτω από ομπρέλα.
  • Φορέστε καπέλο με γείσο στο παιδί σας.
  • Ποτέ μην εκθέτετε ένα νεογνό (μικρότερο των 6 μηνών) άμεσα στο φως του ήλιου.
  • Προσπαθήστε να κρατήσετε το παιδί σας μακριά από τον ήλιο, από τις 10 έως τις 4, όταν οι ακτίνες του είναι πιο δυνατές.
Πηγές: Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων, www.iatronet.gr

Σάββατο, 10 Ιουλίου 2010

Εντοπίστηκε πρωτεΐνη που συμβάλλει στην εμφάνιση Alzheimer

Υψηλές συγκεντρώσεις πρωτεΐνης στο πλάσμα η οποία ονομάζεται κλαστερίνη, μπορεί ενδεχομένως να επηρεάζουν την ανάπτυξη, τη σοβαρότητα και την εξέλιξη της νόσου Alzheimer, σύμφωνα με Βρετανούς ερευνητές.

Οι ερευνητές διεξήγαγαν κλινική αξιολόγηση και υπέβαλαν σε απεικονιστικές μεθόδους εγκεφάλου, ενώ ανέλυσαν το πλάσμα αίματος, ανθρώπους με Alzheimer, με ελαφρά νοητική εξασθένηση ή χωρίς άνοια.

Η ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο King's College ανακάλυψε σχέση μεταξύ επιπέδων κλαστερίνης στο πλάσμα αίματος και της έντασης της νόσου Alzheimer, της γρήγορης εξέλιξης της νόσου και της ατροφίας σε περιοχή του εγκεφάλου, τον ενδορινικό φλοιό, που παίζει ρόλο στη μνήμη. Οι ερευνητές επίσης κατέληξαν ότι υψηλά επίπεδα κλαστερίνης στο πλάσμα αίματος συνδέονταν με αυξημένα επίπεδα βήτα αμυλοειδών στον μέσο κροταφικό λοβό. Προηγούμενες έρευνες υποδεικνύουν ότι η κλαστερίνη ανήκει σε οικογένεια πρωτεϊνών που ρυθμίζουν τη δημιουργία και αφαίρεση των αμυλοειδών.

Όπως σημειώνουν οι ερευνητές, αν και τα ευρήματα δεν στηρίζουν την κλινική χρησιμότητα της συγκέντρωσης κλαστερίνης ως μοναδικού δείκτη της νόσου, αποκαλύπτουν την ισχυρή περιφερειακή σημασία της πρωτεΐνης, που ανταποκρίνεται σε σημαντικά στοιχεία της παθολογίας του Alzheimer.

Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘Archives of General Psychiatry.’

Πηγές: ‘Archives of General Psychiatry’, www.iatronet.gr

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Ελαιόλαδο και μεσογειακή διατροφή προστατεύουν την καρδιά

Είναι γνωστό ότι το ελαιόλαδο και η μεσογειακή διατροφή σχετίζονται με χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγγειακής νόσου, αλλά νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό 'FASEB Journal' εξηγεί την αιτία.

Οι συγκεκριμένες τροφές αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο τα γονίδια σχετίζονται με τη λειτουργία της αρτηριοσκλήρυνσης.

Η Maria Isabel Covas, του Institut Municipal d'Investigacio Medica, της Βαρκελώνης, δήλωσε ότι η γνώση των γονιδίων που μπορούν να αλλάξουν με την υγιεινή διατροφή μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να επιλέγουν υγιεινά τρόφιμα. Αποτελεί το πρώτο βήμα για μελλοντικές θεραπείες που θα βασίζονται στη διατροφή με επιλεγμένα τρόφιμα.

Επιστήμονες χώρισαν υγιείς εθελοντές σε 3 ομάδες. Η πρώτη ακολούθησε την παραδοσιακή μεσογειακή διατροφή με παρθένο ελαιόλαδο πλούσιο σε πολυφαινόλες. Η δεύτερη ακολούθησε τη μεσογειακή διατροφή με ελαιόλαδο χαμηλό σε πολυφαινόλες. Η τρίτη συνέχισε τη συνηθισμένη διατροφή.
Τρεις μήνες αργότερα, η πρώτη ομάδα είχε υποβάθμιση της έκφρασης γονιδίων που σχετίζονται με την αρτηριοσκλήρυνση στα περιφερειακά μονοπύρηνα κύτταρα αίματος.

Επιπλέον, οι πολυφαινόλες του ελαιόλαδου είχαν σημαντικό αντίκτυπο στην έκφραση των γενετικών αλλαγών που επηρεάζουν την καρδιοπάθεια.

Τα αποτελέσματα έδειξαν επίσης ότι η κατανάλωση παρθένου ελαιόλαδου σε συνάρτηση με τη μεσογειακή διατροφή μπορεί να επηρεάσει θετικά τα λιπίδια και την οξείδωση του DNA, την αντίσταση στην ινσουλίνη, τη φλεγμονή, την καρκινογένεση και την καταστολή των όγκων.

Πηγές: ′FASEB Journal′, www.iatronet.gr

Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

Η παχυσαρκία συντελεί στην αύξηση των εγκεφαλικών επεισοδίων στις γυναίκες

Νέα Υόρκη: Τα ποσοστά εγκεφαλικών επεισοδίων μεταξύ των γυναικών κοντά στα 40 ή τα 50 έτη ζωής έχουν τριπλασιαστεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες και οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι μπορεί να παίζει ρόλο και η παράλληλη αύξηση των ποσοστών παχυσαρκίας.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο του επιστημονικού εντύπου Stroke, παλαιότερη ανάλυση στοιχείων από τις ΗΠΑ, με στοιχεία εγκεφαλικών επεισοδίων της περιόδου 1999-2004 είχε δείξει ότι οι γυναίκες 45-54 ετών είχαν διπλάσιες πιθανότητες να υποστούν εγκεφαλικό επεισόδιο, συγκριτικά με τους συνομήλικούς τους άνδρες.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια στο Λος Aντζελες θέλησαν να μελετήσουν περισσότερο το θέμα για να δουν αν όντως υπήρχε σαφής τάση αύξησης και αν υπάρχει αιτιολογία.

Μελέτησαν στοιχεία για 100.000 άνδρες και γυναίκες, 35-54 ετών από την μελέτη National Health and Nutrition Examination Surveys. Οι πληροφορίες είχαν συλλεχθεί από αντιπροσωπευτικά δείγματα του αμερικανικού πληθυσμού σε δύο φάσεις: από το 1988 έως το 1994 και από το 1999 μέχρι το 2004.

Δεν εντοπίστηκαν σημαντικές διαφορές στα ποσοστά εγκεφαλικών επεισοδίων μεταξύ των δύο φύλων κατά την πρώτη περίοδο: 0,9% για τους άνδρες και 0,6% για τις γυναίκες. Ωστόσο, η διαφορά μεγάλωσε κατά την δεύτερη περίοδο, όταν το ποσοστό των γυναικών που ανέφεραν εγκεφαλικό επεισόδιο ανέβηκε στο 1,8%, ενώ το ποσοστό των ανδρών έμεινε στάσιμο.

Τα στοιχεία έρχονται σε αντίθεση με την παραδοσιακή άποψη που θέλει τον άνδρα να έχει όμοια ή υψηλότερα ποσοστά εγκεφαλικών επεισοδίων από τις γυναίκες.

Προσπαθώντας να διαλευκάνουν τι συντέλεσε στην αυξητική τάση των εγκεφαλικών επεισοδίων στις γυναίκες, οι επιστήμονες διαπίστωσαν όταν οι γυναίκες της δεύτερης φάσης ήταν πιθανότερο να είναι παχύσαρκες, να έχουν υπέρταση και υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων, συγκριτικά με τις γυναίκες στην πρώτη φάση συλλογής στοιχείων.

Επίσης οι γυναίκες της δεύτερης περιόδου έπαιρναν αντιϋπερτασικά και φάρμακα για την μείωση των λιπιδίων του αίματος, αντανακλώντας τις προσπάθειες ελέγχου των παραγόντων κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο.

Η επιδημία παχυσαρκίας εξισορροπεί πολλά από τα πλεονεκτήματα των προληπτικών μέτρων για το εγκεφαλικό επεισόδιο.

Οι ειδικοί συμβουλεύουν λοιπόν την διατήρηση ενός υγιεινού μοντέλου ζωής με τακτική σωματική άσκηση, φυσιολογικό σωματικό βάρος, αποχή από το κάπνισμα και την μετριοπαθή κατανάλωση αλκοόλ και φυσικά την ένταξη των φρούτων και των λαχανικών στο ημερήσιο διαιτολόγιο.

Πηγή: doctors.in.gr

Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2010

Κολλήσαμε ιλαρά από τη Βουλγαρία

Επίπτωση και στη χώρα μας έχει μεγάλη επιδημία ιλαράς, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, από τον περασμένο Απρίλιο, στη Βουλγαρία.

Τα κρούσματα στη γειτονική χώρα αφορούν κυρίως μετακινούμενους πληθυσμούς Roma.

Σύμφωνα με τους ειδικούς του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), από την έναρξη της επιδημίας ιλαράς έως και την 23η εβδομάδα του 2010 έχουν αναφερθεί στη Βουλγαρία 22.425 κρούσματα ιλαράς, συμπεριλαμβανομένων 24 θανάτων.

Τα 20.176 κρούσματα δηλώθηκαν εντός του 2010 έως και την 23η εβδομάδα.

Σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες έχουν σημειωθεί περιστατικά συνδεδεμένα με την επιδημία αυτή. Από τα τέλη Ιανουαρίου έως τις 18 Ιουνίου, έχουν δηλωθεί από όλη την Ελλάδα συνολικά 97 κρούσματα ιλαράς στο Τμήμα Επιδημιολογικής Επιτήρησης και Παρέμβασης του ΚΕΕΛΠΝΟ. Από αυτά:

  • Τα 64 κρούσματα (66%) είναι εργαστηριακά επιβεβαιωμένα (με ορολογικό έλεγχο ή/και PCR φαρυγγικού επιχρίσματος). - Τα 20 κρούσματα είναι πιθανά (δηλαδή κρούσματα με συμβατή κλινική εικόνα και επιδημιολογική σύνδεση με επιβεβαιωμένο κρούσμα).
  • Τα 13 κρούσματα είναι ενδεχόμενα (δηλαδή κρούσματα μόνο με συμβατή κλινική εικόνα).
  • Σε εννέα επιβεβαιωμένα κρούσματα ιλαράς έχει απομονωθεί - από το Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Εντεροϊών (Ελληνικό Ινστιτούτο Pasteur) - ιός ιλαράς γονοτύπου D4 (σε 5 κρούσματα βουλγαρικής υπηκοότητας και σε 4 κρούσματα ελληνικής υπηκοότητας, εκ των οποίων 1 αθίγγανη).

Μετακινούμενοι

Από τα 97 δηλωθέντα κρούσματα:

  • 35 κρούσματα (36%) είναι βουλγαρικής υπηκοότητας (κυρίως αθίγγανοι - μετακινούμενοι πληθυσμοί, που ήρθαν στην Ελλάδα για εποχικές αγροτικές εργασίες, μαζί με τις οικογένειες τους).
  • 59 κρούσματα (61%) είναι ελληνικής υπηκοότητας, εκ των οποίων 23 αθίγγανοι (24%).
  • 3 κρούσματα είναι άλλης υπηκοότητας (1 κρούσμα αλβανικής υπηκοότητας και 2 τουρίστες, ένας δανέζικης και ένας γαλλικής υπηκοότητας).
Πηγή: www.iatronet.gr

Τρίτη, 6 Ιουλίου 2010

Αλλιώτικος ο εγκέφαλος όσων έχουν αϋπνίες!

Ο εγκέφαλος των ενηλίκων που πάσχουν από χρόνια προβλήματα ύπνου, διαφέρει από εκείνους των ανθρώπων οι οποίοι έχουν απολαύσει αρκετό ύπνο! Ωστόσο, τα άτομα αυτά λειτουργούν φυσιολογικά, παρά την έλλειψη ύπνου.

Σύμφωνα με την ερευνήτρια, Ολλανδικής καταγωγής, Ellemarije Altena, η έλλειψη ύπνου οδηγεί σε ήπιες μορφές συνεχούς άγχους, γεγονός που κάνει τα άτομα αυτά να αποδίδουν καλύτερα από όσους κοιμούνται αρκετά.

Αυτό διαπιστώθηκε μετά από διάφορα τεστ που έγιναν στα πλαίσια της μελέτης και στα οποία φάνηκε ότι οι ασθενείς με χρόνια αϋπνία, έχουν καλύτερες επιδόσεις από τους υπόλοιπους, αλλά μικρότερη αντοχή.

Κατά τη διάρκεια αυτών των τεστ, έγιναν και κάποιες εξετάσεις σχετικά με την εγκεφαλική δραστηριότητα των συμμετεχόντων. Έτσι, διαπιστώθηκε ότι οι πάσχοντες από αϋπνίες, είχαν μειωμένη δραστηριότητα εγκεφάλου συγκριτικά με τους «χορτασμένους» από ύπνο ανθρώπους. Τις καλές τους επιδόσεις στα διάφορα τεστ, οι επιστήμονες, τις αποδίδουν στην υπερδιέγερση λόγω στρες και όχι σε άλλους παράγοντες.

Η ερευνήτρια Ellemarije Altena διαπίστωσε, εκτός των άλλων, ότι διαφορές δεν υπήρχαν μόνο στα προαναφερθέντα (διαφορετική λειτουργία) αλλά και στην εμφάνιση του εγκεφάλου! Η φαιά ουσία σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου έχει μειωμένη πυκνότητα, ενώ όσο πιο βαριά είναι η αϋπνία τόσο πιο μικρή είναι και η πυκνότητα της φαιάς ουσίας, ακόμα και σε σημεία κοντά στον εγκεφαλικό φλοιό.

Ωστόσο, τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι ένας τέτοιος εγκέφαλος λειτουργεί λιγότερο καλά. Άλλωστε, στον εγκέφαλο, το μέγεθος δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας που μετράει!
Πηγή: www.capitalhealth.gr

Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010

Πώς να ελέγξετε τον χρόνιο πόνο

Χρόνιο πόνο έχει κάποιος όταν πονά περισσότερο από έξι μήνες μετά από έναν τραυματισμό ή νόσο.

Η Αμερικανική Ακαδημία Οικογενειακών Ιατρών προτείνει τρόπους ελέγχου του χρόνιου πόνου:
  • Με φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων αναλγητικών, αντικαταθλιπτικών ή αντισπασμικών
  • Με φυσικοθεραπεία
  • Με συμπεριφοριστική θεραπεία που διδάσκει τον έλεγχο του στρες και τη χαλάρωση ως μέσων μείωσης του πόνου
  • Με επαρκή ύπνο
  • Με τη διακοπή του καπνίσματος
  • Με μικρής έντασης άσκηση, όπως περπάτημα και κολύμβηση.
  • Με την εργασιοθεραπεία, που διδάσκει πώς να γίνονται οι δραστηριότητες με τρόπο που δεν θα επιδεινώνει τον πόνο.
Πηγές: Αμερικανική Ακαδημία Οικογενειακών Ιατρών, www.iatronet.gr

Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

Η υψηλή HDL χοληστερόλη «διώχνει» τον καρκίνο

Τα υψηλά επίπεδα της HDL («καλή» χοληστερίνη), φαίνεται να συνδέονται με χαμηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου, αλλά και εμφραγμάτων.

Ο Δρ Richard Karas, από το Ινστιτούτο ερευνών Μοριακής Καρδιολογίας στο πανεπιστήμιο Tufts της Βοστόνης, και οι συνεργάτες του, διαπίστωσαν ότι τα άτομα με χαμηλά επίπεδα LDL («κακής» χοληστερίνης), παρουσίαζαν, σε μελέτες του παρελθόντος, αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Ενώ, λοιπόν, η διαπίστωση αυτή φαίνεται να εγείρει ανησυχίες (αφού όλοι προσπαθούν να μειώσουν τα επίπεδα της χοληστερίνης τους), ο Δρ Karas αναφέρει, ότι εντέλει, δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Σε μια πιο πρόσφατη μελέτη, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν τα κλασικά φάρμακα για τη μείωση της χοληστερόλης, τις στατίνες, και εξέτασαν κατά πόσο έχει σχέση η HDL με την εμφάνιση καρκίνου. Στην ανάλυση αυτή, έλαβαν μέρος συνολικά 76000 άτομα, που λάμβαναν στατίνες, και περίπου 70000 άτομα που έπαιρναν ένα εικονικό φάρμακο. Η θεραπεία τους παρακολουθήθηκε από τους ειδικούς για περίπου πέντε έτη.

Ο κίνδυνος ανάπτυξης οποιασδήποτε μορφής καρκίνου κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης μειώθηκε σημαντικά όσο η αρχική τιμή της HDL του ασθενούς αυξανόταν. Οι γιατροί συστήνουν οι τιμές της καλής χοληστερίνης να είναι πάνω από 40mg/dL για τους άνδρες και πάνω από 50mg/dL για τις γυναίκες. Για κάθε αύξηση της τάξεως των 10mg/dL στα επίπεδα της HDL χοληστερίνης, υπάρχει μείωση του κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου κατά 36%! «Όσο ψηλότερα τόσο καλύτερα», φαίνεται να λέει ο Δρ Richard Karas.

Η αύξηση των τιμών της καλής χοληστερίνης μπορεί να επιτευχθεί με την άσκηση, την καλή διατροφή, τη διατήρηση υγιούς βάρους, με τη μετριοπαθή κατανάλωση αλκοόλ και με πλήρη αποχή από το κάπνισμα. Η λήψη στατινών μπορεί να βοηθήσει ελαφρώς στην αύξηση αυτών των επιπέδων, ενώ φαίνεται πιο αποτελεσματική η χρήση νιασίνης, που ακόμα δεν είναι διαδεδομένη.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί κάποια από τις παραπάνω ουσίες χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του θεράποντος ιατρού, όπως επίσης δεν μπορεί να θεωρηθεί η αύξηση της HDL ως πανάκια για την πρόληψη του καρκίνου. Οι υγιεινές συνήθειες είναι εκείνες που βοηθούν και προλαμβάνουν όλες τις παθήσεις.
Πηγές: Reuters, www.capitalhealth.gr

Σάββατο, 3 Ιουλίου 2010

Διάγνωση καρκίνου με νέα εξέταση σάλιου

Επιστήμονες από την Ιαπωνία και τις ΗΠΑ ανέπτυξαν ιατρική μέθοδο που μπορεί να εντοπίσει γρήγορα διάφορα είδη καρκίνου χρησιμοποιώντας μια απλή εξέταση σάλιου.
Ερευνητές από τα πανεπιστήμια Keio της Ιαπωνίας και της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, ανέπτυξαν την τεχνική με την οποία εντόπισαν υψηλή πιθανότητα καρκίνου στο πάγκρεας, το μαστό και το στόμα. Οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα σάλιου 215 ανθρώπων, περιλαμβανομένων καρκινοπαθών και εντόπισαν 54 ουσίες των οποίων η παρουσία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό της νόσου, ανακοίνωσε το Πανεπιστήμιο Keio. Με περαιτέρω ανάλυση η εξέταση εντόπισε το 99% των περιστατικών καρκίνου στο πάγκρεας, το 95% των περιστατικών καρκίνου στο μαστό και το 80% των περιστατικών καρκίνου στόματος στους συμμετέχοντες.

Η εξέταση καρκίνου με τη χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας θα χρειάζεται μισή μέρα, το μέγιστο. Η νέα τεχνολογία μπορεί να διαγνώσει μέχρι 500 διαφορετικές ουσίες που εντοπίζονται στο σάλιο, δήλωσε ο καθηγητής Tomoyoshi Soga. Πρόσθεσε ότι η τεχνολογία θα καταστήσει πιο εύκολο τον εντοπισμό ιδιαίτερα του καρκίνου του παγκρέατος και του στόματος.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Πανεπιστημίου Keio, τα ποσοστά επιβίωσης στον καρκίνο του παγκρέατος και του στόματος είναι ιδιαίτερα χαμηλά, επειδή δεν δίνουν σαφή συμπτώματα στα αρχικά στάδια, γεγονός που συχνά καθυστερεί τον εντοπισμό της νόσου. Ο Masaru Tomita δήλωσε ότι το σάλιο αποτελεί πιο εύκολο δείγμα σε σχέση με την ανάλυση του αίματος ή των κοπράνων. Στόχος είναι να εφαρμοστεί η νέα τεχνολογία και σε άλλες νόσους εκτός του καρκίνου.

Πηγή: www.iatronet.gr

Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2010

Διάγνωση συνδρόμου Ντάουν με τεστ αίματος

Ένα τεστ αίματος στις εγκύους μπορεί να αντικαταστήσει τους πιο πολύπλοκους και επεμβατικούς ελέγχους για τη διάγνωση του συνδρόμου Ντάουν, σύμφωνα με ολλανδούς επιστήμονες. Σήμερα, οι έγκυες υψηλού κινδύνου πρέπει να κάνουν αμνιοκέντηση, μια διαδικασία που έχει τον κίνδυνο αποβολής του εμβρύου.

Οι ολλανδοί ερευνητές, υπό την κλινική γενετίστρια Σουζάνα Φριντς του πανεπιστημιακού νοσοκομείου του Μάαστριχτ, μιλώντας στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας στη Ρώμη, σύμφωνα με το BBC, έκαναν γνωστό ότι έχουν σχεδόν ολοκληρώσει την ανάπτυξη μιας νέας ακριβούς μεθόδου ανάλυσης του αίματος της εγκύου για τον εντοπισμό τυχόν χρωμοσωμικών ανωμαλιών του εμβρύου.

Πρόκειται για μια παρόμοια τεχνική με αυτή που ήδη χρησιμοποιείται για την ανίχνευση προβλημάτων στο DNA του εμβρύου με βάση δείγματα που λαμβάνονται από το αμνιακό υγρό της μήτρας της εγκύου. Το πλεονέκτημα της νέας τεχνικής είναι ότι δεν είναι καθόλου επεμβατική, είναι ταχεία και δεν εμπεριέχει κανένα κίνδυνο για το έμβρυο.

Το νέο τεστ μπορεί να γίνει πολύ νωρίς, γύρω στις έξι έως οκτώ εβδομάδες της εγκυμοσύνης. Αν μετά από μια σειρά ελέγχων αποδειχτεί ότι η νέα τεχνική είναι όντως ασφαλής, τότε, σύμφωνα με τους ερευνητές, όλες οι γυναίκες θα έχουν στη διάθεσή τους ένα τέτοιο τεστ αίματος σε λίγα χρόνια, με κόστος γύρω στα 30 ευρώ, δηλαδή πολύ φθηνότερα σε σχέση με την τωρινή μέθοδο της αμνιοκέντησης.

Το δείγμα αίματος μπορεί να ληφθεί σε μια από τις συνήθεις επισκέψεις της εγκύου στον γιατρό της. Προς το παρόν, το τεστ αίματος έχει αξιοπιστία περίπου 80%, αλλά οι ερευνητές εργάζονται για να το βελτιώσουν.

Μια σειρά από επιστημονικά εργαστήρια ανά τον κόσμο μελετούν και αναπτύσσουν διάφορα εναλλακτικά διαγνωστικά τεστ για το σύνδρομο Ντάουν και άλλες γενετικές ανωμαλίες του εμβρύου.
Πηγή: www.athina984.gr

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Προσοχή στα μανιτάρια!

Σοβαρούς κινδύνους κρύβουν τα άγρια μανιτάρια αφού η αύξηση του αριθμού των ασθενών που νοσηλεύονται στα νοσοκομεία όλης της χώρας με διάγνωση "δηλητηρίαση από μανιτάρια" προκαλεί ανησυχία στους γιατρούς.
Το πρόβλημα οφείλεται στο γεγονός ότι οι πολίτες μαζεύουν αυτοφυή μανιτάρια από το βουνό, ενώ δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσουν τα επικίνδυνα από τα αθώα... Δεν είναι άλλωστε εύκολη υπόθεση, καθώς η μορφολογία τους αλλάζει κατά την ανάπτυξή τους και συνεπώς δυσκολεύονται να τα αναγνωρίσουν ακόμη και οι καλά "διαβασμένοι".

Οι δηλητηριάσεις από αυτά οφείλονται στις τοξίνες που υπάρχουν σε ορισμένα είδη μανιταριών. Η βρώση μανιταριών του είδους Amanita Muscaria, προκαλεί αμέσως συμπτώματα από το πεπτικό και το ΚΝΣ (κεντρικό νευρικό σύστημα), ενώ οι δηλητηριάσεις που οφείλονται σε Amanita Phalloides, εμφανίζονται μέχρι και 24 ώρες μετά τη βρώση. Η θνησιμότητα στις περιπτώσεις αυτές ανέρχεται σε 60 – 100%!

Τα αρχικά συμπτώματα της δηλητηρίασης είναι έμετοι, κοιλιακός πόνος, υπόταση, έντονη εφίδρωση, θαμπή όραση, υπερβολική παραγωγή δακρύων, σιελόρροια και διάρροια, με αποτέλεσμα την εμφάνιση σε σύντομο χρονικό διάστημα διαταραχών του νερού και των ηλεκτρολυτών του αίματος.

Η μετάβαση στο νοσοκομείο και η ενδοφλέβια χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της κλινικής εικόνας, η οποία διαρκεί περίπου 48 ώρες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, όταν η ιατρική βοήθεια είναι άμεση, η νοσηλεία διαρκεί μέχρι και 10 ημέρες ενώ με τα κατάλληλα αντίδοτα το επεισόδιο θεωρείται παρελθόν.

Στις βαριές όμως περιπτώσεις, την παροδική αυτή βελτίωση διαδέχεται το στάδιο της ηπατικής και νεφρικής ανεπάρκειας, το οποίο χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ίκτερου (κίτρινο δέρμα και μάτια) και νευρολογικών συμπτωμάτων. Υπάρχουν περιπτώσεις που η τοξίνη του μανιταριού έκανε τέτοια ζημιά στο ήπαρ που χρειάστηκε μεταμόσχευση!
Πηγή: www.capitalhealth.gr