Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

Μελέτη αξιολογεί τις αντιμικροβιακές ιδιότητες ιόντων αργύρου υπό διάφορες συνθήκες

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι ενώσεις είναι λιγότερο αποτελεσματικές σε θερμοκρασία δωματίου.Εδώ και αιώνες, ο άργυρος και ο χαλκός χρησιμοποιούνται για τις αντιμικροβιακές τους ιδιότητες. Πλέον, οι εταιρείες παραγωγής καταναλωτικών προϊόντων περιλαμβάνουν τα μέταλλα αυτά στη σύνθεση των προϊόντων τους, ισχυριζόμενες αντιμικροβιακές ιδιότητες. Συγκεκριμένα, υπάρχουν αρκετές εταιρείες που δημιουργούν επιστρώσεις ιόντων αργύρου οι οποίες μπορούν να εφαρμοστούν σε διάφορες επιφάνειες, από επιφάνειες εργασίας μέχρι πόμολα πορτών, προσδίδοντας σε αυτές, σύμφωνα με τις εταιρείες, αντιβακτηριδιακές ιδιότητες ορισμένα προϊόντα μάλιστα αξιώνουν ότι είναι αποτελεσματικά κατά του MRSA, ο οποίος αποτελεί συχνή αιτία θανατηφόρων νοσοκομειακών λοιμώξεων.

Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στην πλέον πρόσφατη έκδοση του Letters in Applied Microbiology, απαντά στο ερώτημα του κατά πόσο οι εφαρμογές αυτές λειτουργούν κάτω από πραγματικές συνθήκες.

Έχει αποδειχθεί ότι, υλικά που περιέχουν ιόντα αργύρου είναι αποτελεσματικά στη μείωση των βακτηριδίων υπό συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας 35ο βαθμών C και υψηλής υγρασίας (90% η υψηλότερη σχετική υγρασία), αλλά μέχρι να γίνει η μελέτη αυτή δεν είχαν δοκιμαστεί σε συνθήκες χαμηλότερης θερμοκρασίας και υγρασίας, που είναι και οι συνήθεις σε εσωτερικά περιβάλλοντα, όπως αυτές ενός νοσοκομείου.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν κράματα χαλκού για σύγκριση, καθώς εργαστηριακές δοκιμές έχουν δείξει ότι αυτά είναι αποτελεσματικά στη μείωση των βακτηριδίων* κατά 99,9% και άνω, εντός δύο ωρών σε θερμοκρασία δωματίου (22 βαθμού C, 71,6 βαθμοί F) και κανονική υγρασία). (* Οι δοκιμές έδειξαν αποτελεσματικότητα έναντι των βακτηριδίων: Χρυσίζων Σταφυλόκοκκος, Ανθεκτικός στη Μεθικιλλίνη Χρυσίζων Σταφυλόκοκκος (MRSA), E. coli O157:H7, Enterobacter aerogenes και Pseudomonas aeruginosa.)

Η μελέτη δοκίμασε το βαθμό επιβίωσης του MRSA σε δύο τύπους επιφανειών επικαλυμμένων με ιόντα αργύρου, σε πέντε επιφάνειες κραμάτων χαλκού και σε μία επιφάνεια από ανοξείδωτο χάλυβα. Τα υλικά με ιόντα αργύρου έδειξαν μόνο περιορισμένη μείωση των βακτηριδίων στους 20ο βαθμούς C και 22% υγρασία. Ο ανοξείδωτος χάλυβας, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε ως υλικό ελέγχου τους πειράματος, δεν επέδειξε καμία αντιμικροβιακή αποτελεσματικότητα σε κανένα επίπεδο θερμοκρασίας ή υγρασίας.

Αυτή η απουσία της αντιμικροβιακής δραστηριότητας εξηγεί το γιατί τα προϊόντα επικάλυψης ιόντων αργύρου δεν έχουν καταχωρηθεί στην Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας των ΗΠΑ (ΕΡΑ) ως αντιμικροβιακά προϊόντα για τα οποία να μπορούν να γίνουν αξιώσεις ως προς τη δημόσια υγεία. Σε αντίθεση, τα κράματα χαλκού, ορείχαλκου και μπρούτζου έχουν καταχωρηθεί για ορισμένες αξιώσεις προστασίας της δημόσιας υγείας, κατόπιν εξέτασης από την EPA των λεπτομερών στοιχείων αναφορικά με την αντιμικροβιακή αποτελεσματικότητα των κραμάτων χαλκού έναντι του Χρυσίζοντα Σταφυλόκοκκου, Ανθεκτικού στη Μεθικιλλίνη Χρυσίζοντα Σταφυλόκοκκου (MRSA), E. coli O157:H7, Enterobacter aerogenes και Pseudomonas aeruginosa.

Χάρη στην αντιμικροβιακή του απόδοση σε εργαστηριακό περιβάλλον, ο χαλκός έχει γίνει τώρα αντικείμενο κλινικών δοκιμών σε τρία νοσοκομεία των ΗΠΑ. Στα νοσοκομεία που συμμετέχουν στις δοκιμές, Memorial Sloan-Kettering Cancer Center στη Νέα Υόρκη, Medical University of South Carolina και Ralph H. Johnson VA Medical Center, στο Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας, οι επιφάνειες από πλαστικό, αλουμίνιο και ανοξείδωτο χάλυβα σε ορισμένες μονάδες εντατικής θεραπείες, έχουν αντικατασταθεί από αντιμικροβιακό χαλκό. Οι επιφάνειες που αντικαταστάθηκαν είναι αυτές οι οποίες, σύμφωνα με τις δοκιμές, μολύνονται περισσότερο και είναι πιο κοντά στον ασθενή: στατό ορού, κάγκελα κλίνης, κουμπιά κλήσης, δίσκοι και πολυθρόνες.

Οι δοκιμές χρηματοδοτούνται από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, υπό την αιγίδα του Ερευνητικού Κέντρου Τηλεϊατρικής και Προηγμένων Τεχνολογιών (TATRC), τμήματος της Διοίκησης Ιατρικής Έρευνας και Υλικού τους Στρατού των ΗΠΑ (USAMRMC).
Πηγή: www.iatro.gr

Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

Έτοιμη η πρώτη ιατρική μονάδα στον κόσμο που χρησιμοποιεί χαλκό

Δημιουργία καλύτερου περιβάλλοντος για τη δημόσια υγεία με την αξιοποίηση των αντιμικροβιακών ιδιοτήτων του χαλκού και των κραμάτων του. Ο πρόεδρος του Ιαπωνικού Οργανισμού Ανάπτυξης Χαλκού, κος Μασανόρι Οκάντα, ανακοίνωσε ότι η Κλινική Οκιάι στην πόλη Ουραγιάσου στην Τσίμπα (με διευθυντή τον Γιασουχίρο Οκιάι), άρχισε να λειτουργεί στις 26 Οκτωβρίου 2009. Εκμεταλλευόμενοι τη λειτουργία της κλινικής σε καινούργιες εγκαταστάσεις, οι υπεύθυνοι υιοθέτησαν τη χρήση ορείχαλκου, ενός κράματος χαλκού, έχοντας υπόψιν τις αντιμικροβιακές ιδιότητες του χαλκού και των κραμάτων του, οι οποίες μειώνουν δραστικά και σε σύντομο χρονικό διάστημα τον αριθμό των βακτηρίων που προκαλούν ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις.
Πηγή: www.iatro.gr

Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

Ιρλανδικό Νοσοκομείο Χρησιμοποιεί την Τεχνολογία του Χαλκού για να Καταπολεμήσει τις Λοιμώξεις

Ένα Ιρλανδικό νοσοκομείο, είναι το πρώτο στον κόσμο που ενστερνίζεται την τελευταία επιστήμη, τοποθετώντας χάλκινες χειρολαβές στις πόρτες του, σε μία προσπάθεια να μειώσει τις σχετιζόμενες ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, όπως το MRSA, παρέχοντας την καλύτερη δυνατή και αξιόπιστη προστασία στους ασθενείς του.Το Ιδιωτικό Νοσοκομείο St Francis, μία εγκατάσταση 140 κλινών στο Mullingar, της Κομητείας Westmeath καθώς και το συνεργαζόμενο γηροκομείο St Clair’s, πήραν αυτήν την απόφαση, μετά από εξέταση αδιάσειστων αποδείξεων από τις κλινικές δοκιμές του Νοσοκομείου Selly Oak στο Birmingham, οι οποίες έδειξαν ότι οι επιφάνειες του χαλκού, όπως βρύσες, καθίσματα τουαλέτας και χειρολαβές πόρτας μπορούν να μειώσουν τις μικροβιακές μολύνσεις κατά 90 έως 100%
Πηγή: www.iatro.gr

Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010

Ιογενής λοίμωξη μπορεί να αποτελέσει δείκτη εμφάνισης διαβήτη

Ερευνητές ανακάλυψαν σχέση μεταξύ μιας λοίμωξης από εντεροϊούς και της διάγνωσης διαβήτη τύπου 1 στα παιδιά.

Ο επικεφαλής της έρευνας, Antonio Toniolo, από το Πανεπιστήμιο Insubria and Circle στο Verese, της Ιταλίας, δήλωσε ότι δεν είναι σαφές πώς ενδεχομένως μπορεί να συνδέονται τα δυο αλλά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ύπαρξη του ιού μπορεί ενδεχομένως να αποτελεί βιοδείκτη για διαβήτη στα αρχικά του στάδια.

Ο Toniolo εξέτασε το αίμα 112 παιδιών, ηλικίας 2 έως 16 ετών, όταν διαγνώστηκαν με διαβήτη τύπου 1. Ερεύνησαν για ενδείξεις λοίμωξης με εντεροϊούς, που μπορούν να προκαλέσουν κρυολογήματα, εξανθήματα, έρπητα και ιογενή μηνιγγίτιδα. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν προκαλούν συμπτώματα.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν γενετικές ενδείξεις λοίμωξης από εντεροϊούς σε ποσοστό 83% των διαβητικών παιδιών, σε σύγκριση με ποσοστό 7% στην ομάδα υγιών παιδιών. Ο Toniolo δήλωσε ότι η έρευνα μπορεί ενδεχομένως να οδηγήσει σε καλύτερη κατανόηση των αιτιών του διαβήτη 1 και ενδεχομένως στη βελτίωση της πρόληψης και αντιμετώπισης.

Τα ευρήματα ανακοινώνονται την τρέχουσα εβδομάδα στο Συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης Μικροβιολόγων, στο Σαν Ντιέγκο.
Πηγή: www.iatronet.gr

Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Πρωτεΐνη συνδέει τη νόσο Alzheimer με το σύνδρομο Down

Ερευνητές δήλωσαν ότι μια πρωτεΐνη που αποφράσσει τον εγκέφαλο στη νόσο Alzheimer συσσωρεύεται επίσης στα μάτια των ασθενών που πάσχουν από σύνδρομο Down προκαλώντας καταρράκτη.

Το εύρημα οδηγεί τους ερευνητές στην ανάπτυξη οφθαλμολογικής εξέτασης για τα αρχικά συμπτώματα της νόσου Alzheimer και στις δυο παθήσεις.

Ο ερευνητής Dr. Lee E. Goldstein, του Πανεπιστημίου της Βοστόνης, δήλωσε ότι άνθρωποι με σύνδρομο Down εμφανίζουν συχνά συμπτώματα άνοιας τύπου Alzheimer μέχρι την ηλικία των 30 ετών. Αυτό οφείλεται στο επιπλέον αντίγραφο σημαντικού γονίδιου του Alzheimer που φέρουν και που οδηγεί σε αυξημένη συσσώρευση βήτα-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο. Πρόσθεσε, ότι ανακάλυψε πως η ίδια πρωτεΐνη αρχίζει να συσσωρεύεται πολύ νωρίς στο φακό του ματιού, ακόμα και σε παιδιά.

Ο Dr. David G. Hunter, του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, δήλωσε ότι είναι γνωστό πως οι συγκεκριμένοι καταρράκτες είναι εμφανείς σε ανθρώπους με σύνδρομο Down και ορισμένες φορές φαίνονται στον τοκετό αλλά ποτέ δεν γνώριζαν οι επιστήμονες αν σχετίζονται με τη διαταραχή. Τώρα γνωρίζουμε, δήλωσε, προσθέτοντας ότι οι συγκεκριμένοι καταρράκτες εμφανίζονται μόνο σε ανθρώπους με προχωρημένη νόσο Alzheimer και πολύ νωρίτερα στο σύνδρομο Down.

Ο Goldstein δήλωσε ότι η ερευνητική ομάδα αναπτύσσει σαρωτή οφθαλμών για τη μέτρηση της πρωτεΐνης β- αμυλοειδούς στο φακό. Όπως ανέφερε, η μέθοδος μπορεί ενδεχομένως να αποτελέσει τρόπο για τον έγκαιρο εντοπισμό και την παρακολούθηση της σχετικής παθολογίας στον εγκέφαλο. Αποτελεσματικές αγωγές για την εγκεφαλική νόσο στο σύνδρομο Down και στο Alzheimer φαίνονται στον ορίζοντα και το κλειδί για την επιτυχή παρέμβαση είναι ο έγκαιρος εντοπισμός.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύονται στο περιοδικό ‘PLoS One’ .
Πηγές: ‘PLoS One’, www.iatronet.gr

Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010

Φάρμακο για τον διαβήτη προκαλεί έλλειψη βιταμίνης B12

Ασθενείς που ακολουθούν μακροχρόνια θεραπεία με μετφορμίνη, σύνηθες φάρμακο για τον διαβήτη, αντιμετωπίζουν κίνδυνο εμφάνισης έλλειψης βιταμίνης B12, η οποία πιθανόν επιδεινώνεται με το πέρασμα του χρόνου, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Ολλανδοί επιστήμονες που πραγματοποίησαν την έρευνα δήλωσαν ότι τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ο τακτικός έλεγχος των επιπέδων βιταμίνης B-12 κατά τη διάρκεια μακροπρόθεσμης αγωγής με μετφορμίνη θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για την προσπάθεια πρόληψης της έλλειψης και της επίδρασής της.

Η βιταμίνη B12 είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της υγείας των νευρώνων και των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Βρίσκεται στο κρέας, τα γαλακτοκομικά, τα αυγά, το ψάρι, τα οστρακοειδή και τα ενισχυμένα δημητριακά πρωινού, ενώ μπορεί να ληφθεί και ως συμπλήρωμα. Ο Coen Stehouwer, του Πανεπιστημίου του Μάαστριχτ στην Ολλανδία, δήλωσε ότι συμπτώματα της έλλειψης βιταμίνης B12 περιλαμβάνουν κούραση, ψυχικές αλλαγές, αναιμία και νευροπάθεια. Τα συμπτώματα μπορεί εύκολα να διαγνωστούν λανθασμένα ότι οφείλονται στο διαβήτη και τις επιπλοκές του, ή στο γήρας, δήλωσε, αλλά ο έλεγχος των επιπέδων Β12 θα μπορούσε να βοηθήσει τους γιατρούς στην αξιολόγηση της πραγματικής αιτίας και στηνν αντιμετώπιση, αν ανακαλυφτεί ότι πρόκειται για έλλειψη βιταμίνης B12.

Σύμφωνα με τον Stehouwer, τα στοιχεία παρέχουν ισχυρή βάση για την τακτική αξιολόγηση των επιπέδων βιταμίνης B12 κατά τη διάρκεια μακροπρόθεσμης αγωγής με μετφορμίνη.

Η ερευνητική ομάδα μελέτησε 390 ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, χορήγησε μετφορμίνη σε 196 από αυτούς τρεις φορές την ημέρα για περισσότερα από 4 χρόνια και ένα εικονικό στους υπόλοιπους 194.

Ανακάλυψε ότι άνθρωποι που έλαβαν μετφορμίνη είχαν 19% μείωση στα επίπεδα βιταμίνης B12 σε σύγκριση με ανθρώπους που έλαβαν εικονικό φάρμακο και που δεν εμφάνξισαν σχεδόν καθόλου αλλαγή στο επίπεδο της βιταμίνης.

Τα μειωμένα επίπεδα της βιταμίνης B12 στην ομάδα μετφορμίνης επίσης διατηρήθηκαν και έγιναν περισσότερο εμφανή διαχρονικά, δήλωσαν οι ερευνητές και πρόσθεσαν ότι σύμφωνα με την έρευνα, είναι λογικό να υποθέσουμε πως τελικά θα επέλθει βλάβη σε ορισμένους ασθενείς με μειωμένα επίπεδα βιταμίνης Β12 λόγω μετφορμίνης.

Η έκθεση δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘British Medical Journal’.
Πηγές: ‘British Medical Journal’, www.iatronet.gr

Κυριακή, 23 Μαΐου 2010

Συχνή η μείζονα κατάθλιψη μετά από εγκεφαλικό τραύμα

Νέα Υόρκη: Η σοβαρή κατάθλιψη εντός του πρώτου έτους από τον εγκεφαλικό τραυματισμό είναι συχνή, όχι όμως και η θεραπεία της, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο JAMA.

Ο Δρ Τζεσε Φαν και οι συνεργάτες του στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σιατλ διαπίστωσαν ότι η συχνότητα της μείζονος κατάθλιψης μεταξύ 559 ατόμων με εγκεφαλικό τραυματισμό ήταν σχεδόν οκταπλάσια από την αναμενόμενη στον γενικό πληθυσμό.

Ενώ η μείζονα κατάθλιψη κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους από τον τραυματισμό σχετίζεται με χαμηλότερη ποιότητα ζωής και ικανότητα λειτουργικότητας, λιγότεροι από τους μισούς ανθρώπους που διαπιστώθηκε να έχουν μείζονα κατάθλιψη δεν είχαν υποβληθεί σε καμιά θεραπεία.

H θεραπεία του εγκεφαλικού τραυματισμού επικεντρώνεται συνήθως στην βλάβη και την επίδραση της στην ικανότητα ξεκάθαρης σκέψης. Οι ερευνητές θέλησαν όμως να δουν πόσο συχνά εκδηλώνεται η μείζονα κατάθλιψη μετά από μείζων εγκεφαλικό τραυματισμό και αν επηρεάζει την ανάρρωση.

Εκ των 1.080 ασθενών που είχαν εισαχθεί σε ένα κέντρο αντιμετώπισης τραύματος στο Σιάτλ την περίοδο Ιουνίου 2001 - Μαρτίου 2005, 559 συμφώνησαν να συμμετάσχουν στην μελέτη και ετέθησαν υπό ιατρική παρακολούθηση για 12 μήνες. Οι συμμετέχοντες ήταν κυρίως άνδρες που είχαν τραυματιστεί σε τροχαία ατυχήματα.

Περισσότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες (53%) είχαν διαγνωστεί με μείζονα κατάθλιψη σε κάποια φάση του πρώτου 12μηνου από τον τραυματισμό, ποσοστό οκταπλάσιο από το αναμενόμενο.

Χωρίς να υπολογίζονται εκείνοι που είχαν ήδη κατάθλιψη κατά το διάστημα του τραυματισμού, 233 εκ των εναπομεινάντων 471 ασθενών (49%) εκδήλωσαν «νέα» μείζονα κατάθλιψη.

Για διάφορους λόγους, τα ποσοστά της μείζονος κατάθλιψης μετά από εγκεφαλικό τραυματισμό είναι συντηρητικά και υποεκτιμούν το πρόβλημα.

Η μείζονα κατάθλιψη σχετίστηκε με αυξημένο άγχος, κακή αυτό-αναφερόμενη υγεία και χαμηλότερη ποιότητα ζωής. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της φροντίδας των ασθενών με εγκεφαλικά τραύματα.

Από το δείγμα της παρούσας μελέτης πάντως, μόνο το 44% των ατόμων με μείζονα κατάθλιψη αποφάσισε να ακολουθήσει αντικαταθλιπτική αγωγή ή να υποβληθεί σε συμβουλευτική.
Πηγή: doctors.in.gr

Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

Παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη γαστρεντερίτιδας

Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Μόνας, στην Αυστραλία, διεξήγαγε μελέτη με στόχο την ταυτοποίηση των παραγόντων κινδύνου για την ανάπτυξη γαστρεντερίτιδας ανάμεσα στα μέλη σειράς τα οποία χρησιμοποιούν το βρόχινο νερό ως κύρια πηγή ύδατος για το σπίτι. Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου ήταν οι ακόλουθοι: η κατανάλωση βοδινού κρέατος, η επαφή με μερίδες ωμού φρέσκου κοτόπουλου, και η επαφή με ζώα. Σημαντική προστατευτική επίδραση βρέθηκαν να ασκούν η κατανάλωση ωμών σαλατών που προετοιμάστηκαν στο σπίτι, η κατανάλωση σαλαμιού, και η κατανάλωση οστρακοειδών.
Πηγές: Epidemiol Infect, www.e-iatros.gr

Η μεγάλη περίμετρος μέσης συνδέεται με άνοια

Άνθρωποι με μεγάλη περίμετρο μέσης αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, δήλωσαν οι ερευνητές. Αμερικανική έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε περισσότερους από 700 ενήλικες έδειξε ότι τα παραπάνω κιλά σχετίζονται με μικρότερο όγκο εγκεφάλου, παράγοντα που σχετίζεται με την άνοια. Τα ευρήματα ήταν ιδιαίτερα ισχυρά σε όσους εμφάνιζαν υψηλά επίπεδα σπλαχνικού λίπους, αναφέρουν οι ερευνητές στο περιοδικό ‘Annals of Neurology’.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Βοστόνης εξέτασαν ανθρώπους ηλικίας 60 ετών κατά μέσον όρο. Ποσοστό 70% από αυτούς ήταν γυναίκες. Μέτρησαν το δείκτη Μάζας σώματος, την περίμετρο μέσης και χρησιμοποίησαν απεικονιστικές μεθόδους για να εξετάσουν την ποσότητα κοιλιακού λίπους.

Τα αποτελέσματα έδειξαν επίσης ότι καθώς αύξανε ο ΔΜΣ, ο όγκος του εγκεφάλου μειωνόταν-εύρημα που έχει αναφερθεί σε άλλες μελέτες. Ωστόσο, τα αποτελέσματα έδειξαν επίσης στενότερη σχέση μεταξύ του κοιλιακού λίπους και του κινδύνου για άνοια.

Η σχέση μεταξύ σπλαχνικού λίπους γύρω από τα κεντρικά όργανα και μικρότερου όγκου εγκεφάλου ήταν ανεξάρτητη από το γενικό βάρος.

Η επικεφαλής της έρευνας, Dr Sudha Seshadri, κατέληξε ότι αν και τα ευρήματα είναι προκαταρκτικά θα μπορούσαν να βελτιώσουν την κατανόηση του μηχανισμού που υπογραμμίζει τη σχέση παχυσαρκίας με την άνοια, με δυνητικά σημαντικές εφαρμογές όσον αφορά τις στρατηγικές πρόληψης.
Πηγές: ‘Annals of Neurology’, www.iatronet.gr

Πέμπτη, 20 Μαΐου 2010

Μπορούν να γίνονται συγχρόνως ομοιοπαθητική και άλλες θεραπείες;

Είναι προτιμότερο στο διάστημα που ένας ασθενής ακολουθεί κάποια άλλη θεραπευτική αγωγή (φάρμακα, βελονισμό κ.λ.π. ), να διακόπτει την ομοιοπαθητική γι αυτό το διάστημα και να συνεχίζει μετά, συνεννοούμενος και με τον ομοιοπαθητικό γιατρό του. Κι αυτό όχι γιατί υπάρχει κίνδυνος παρενέργειας, αλλά επειδή τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι ευαίσθητα, αδρανοποιούνται και είναι σαν να μην τα παίρνει ο ασθενής.

Όσοι πίνουν μέτριες ποσότητες αλκοόλ έχουν καλύτερη υγεία

Ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα περισσότερα οφέλη στην υγεία σε ανθρώπους που καταναλώνουν αλκοόλ δεν αποτελούν άμεσο αποτέλεσμα του αλκοόλ αλλά έχουν έμμεση σχέση, όπως το να είναι κάποιος λιγότερο στρεσαρισμένος, να ασκείται περισσότερο και να έχει καλύτερο κοινωνικό επίπεδο.
Ο επικεφαλής της έρευνας, Boris Hansel, του Νοσοκομείου Pitie-Salpetriere στο Παρίσι, δήλωσε ότι η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ είναι ισχυρός δείκτης υψηλότερου κοινωνικού επιπέδου, ανώτερης κατάστασης υγείας και χαμηλότερου κινδύνου για καρδιαγγειακές νόσους. Τόνισε, ωστόσο, ότι η έρευνα δεν εμφάνισε αιτιατή σχέση και δεν θα πρέπει να εμφανίζεται σαν απόδειξη για την προώθηση του αλκοόλ.
Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι η μέτρια κατανάλωση ποτού μπορεί ενδεχομένως να συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο καρδιοπάθειας. Ταυτόχρονα, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ σχετίζεται με χρόνια ηπατική νόσο, πολλούς καρκίνους, δηλητηρίαση από αλκοόλ, ενώ κατηγορείται για 2,3 εκατ. θανάτους παγκοσμίως κάθε χρόνο, σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ.
Ο Hansel και οι συνεργάτες του μελέτησαν σχεδόν 150.000 Γάλλους και τους χώρισαν σε 4 ομάδες-όσους δεν ήπιαν ποτέ, όσους κατανάλωναν χαμηλές ποσότητες, όσους κατανάλωναν μέτριες και όσους έπιναν μεγάλες ποσότητες. Ανακάλυψαν ότι ομάδες αντρών και γυναικών με χαμηλή και μέτρια κατανάλωση αλκοόλ είχαν γενικά καλύτερη υγεία σε σχέση με όσους δεν έπιναν ποτέ ή κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες.
Άντρες που κατανάλωναν μέτριες ποσότητες αλκοόλ είχαν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίζουν χαμηλότερο καρδιαγγειακό κίνδυνο, παλμούς, στρες, κατάθλιψη και δείκτη μάζας σώματος. Επιπλέον, είχαν υψηλότερη επίδοση σε υποκειμενικές μετρήσεις υγείας όπως η ποσότητα της άσκησης.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν παρόμοια τάση σε γυναίκες που κατανάλωναν μέτριες ποσότητες αλκοόλ, είχαν χαμηλότερη πίεση και πιο αδύνατη μέση. Και στα 2 φύλα, όσοι κατανάλωναν μέτριες ποσότητες είχαν επίσης υψηλότερα επίπεδα χοληστερόλης HDL. Ωστόσο, ο Hansel δήλωσε ότι αυτό δεν σημαίνει ότι το αλκοόλ είχε επίδραση στην καλή χοληστερόλη ή μπορούσε να προστατεύσει έναντι της καρδιοπάθειας.
Δήλωσε ότι σημαντικά ευρήματα ήταν ότι η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ ήταν πολύ καλός δείκτης κοινωνικής θέσης και αυτό ενδεχομένως μπορεί να αποτελεί σημαντική αιτία για την καλύτερη εικόνα υγείας αυτής της ομάδας. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι δεν είναι σωστό να προωθείται η κατανάλωση αλκοόλ σαν βάση για την προστασία του καρδιαγγειακού, δήλωσε, προσθέτοντας ότι η ‘ευχαρίστηση’ ήταν η καλύτερη δικαιολογία για τη μέτρια κατανάλωση.
Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο περιοδικό ‘European Journal of Clinical Nutrition.’
Πηγές: ‘European Journal of Clinical Nutrition.’, www.iatronet.gr

Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

Τι γίνεται εάν διακοπεί η ομοιοπαθητική θεραπεία για να αρχίσει ο ασθενής οδοντιατρικές εργασίες


Αυτό που πρέπει να γνωρίζει όποιος θέλει να κάνει ομοιοπαθητική, είναι πως αν χρειαστεί να τη σταματήσει για ένα διάστημα ώστε να αρχίσει οδοντιατρικές εργασίες, δηλαδή να πάρει φάρμακα και να καταναλώσει σκευάσματα που εμποδίζουν την ομοιοπαθητική να λειτουργήσει σωστά (π.χ. εβγενόλη και τοπικές αναισθησίες), μπορεί να τη συνεχίσει αμέσως μετά, δίχως να έχουν χαθεί όλα τα ευεργετικά στοιχεία που έχει επιφέρει στον οργανισμό του. Μια επίσκεψη σε έναν ομοιοπαθητικό γιατρό θα σας δώσει πολλές από τις απαντήσεις που ψάχνατε για τα προβλήματα υγείας που δεν έχετε καταφέρει να επιλύσετε με την κλασσική ιατρική. Θυμηθείτε όμως, πως όσο πιο γρήγορα την ξεκινήσετε, τόσο καλύτερα.

Τρίτη, 18 Μαΐου 2010

Τα λιπαρά γεύματα πυροδοτούν κρίσεις άσθματος

Τα γεύματα υψηλών λιπαρών που έχουν γίνει συνήθεια στις χώρες της δύσης μπορεί να έχουν κι άλλη παρενέργεια εκτός από την αύξηση της περιφέρειας της μέσης. Eνδεχομένως επιδεινώνουν τις κρίσεις άσθματος, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Τα ευρήματα, που δημοσιεύονται στο περιοδικό ‘Livescience’, έδειξαν ότι ασθενείς με άσθμα που κατανάλωσαν ένα γεύμα με χάμπουργκερ εμφάνισαν αυξημένη φλεγμονή στους αεραγωγούς σε σύγκριση με ασθενείς που κατανάλωσαν γεύμα χαμηλό σε λιπαρά, δηλαδή γιαούρτι. Επιπλέον όσοι κατανάλωσαν το λιπαρό γεύμα δεν ανταποκρίθηκαν το ίδιο αποτελεσματικά στη θεραπεία.
Η επικεφαλής της έρευνας, Lisa Wood, από το Πανεπιστήμιο του Newcastle, δήλωσε ότι αν τα ευρήματα μπορούν να επιβεβαιωθούν με νέες έρευνες θα υποδείξουν ότι ενδεχομένως θα είναι χρήσιμες στρατηγικές που θα στοχεύουν στη μείωση της πρόσληψης λιπαρών όσον αφορά τον έλεγχο του άσθματος.
Πηγές: ‘Livescience’, www.iatronet.gr

Το προβιοτικό τυρί ενισχύει το ανοσοποιητικό των ηλικιωμένων

Φινλανδοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το τυρί μπορεί να βοηθήσει στη συντήρηση και ενίσχυση του ανοσοποιητικού των ηλικιωμένο ενεργώντας ως φορέας προβιοτικών βακτηρίων. Η έρευνα, που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘FEMS Immunology & Medical Microbiology’, αποκαλύπτει ότι η καθημερινή κατανάλωση προβιοτικού τυριού βοηθά στην αντιμετώπιση αλλαγών στο ανοσοποιητικό λόγω γήρατος.

Ο επικεφαλής της έρευνας, Dr Fandi Ibrahim, από το ΠανεπιστήμιοTurku iστη Φινλανδία, δήλωσε ότι η πρόσληψη προβιοτικών βακτηρίων έχει αναφερθεί πως ενισχύει την αντίδραση του ανοσοποιητικού μέσω άλλων προϊόντων και τώρα ανακαλύφτηκε ότι το τυρί μπορεί να γίνει φορέας των ίδιων βακτηρίων.

Η ερευνητική ομάδα του Dr Ibrahim πιστεύει ότι η καθημερινή πρόσληψη προβιοτικού τυριού μπορεί να αντιμετωπίσει την εξασθένηση του ανοσοποιητικού των ηλικιωμένων. Ζήτησε από τους εθελοντές, ηλικίας 72 έως 103 ετών, που ήταν τρόφιμοι στο ίδιο ίδρυμα, να καταναλώσουν μια φέτα είτε εικονικού είτε προβιοτικού τυριού γκούντα με το πρωινό τους για διάστημα 4 εβδομάδων. Στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε εξετάσεις αίματος για να ανακαλυφτεί η επίδραση των προβιοτικών που περιέχονται στο τυρί, στο ανοσοποιητικό.

Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν σαφή ενίσχυση του ανοσοποιητικού μέσω της ενεργοποίησης των κυττάρων αίματος NK και αύξησης στη φαγοκυτταρική δραστηριότητα. Ο ερευνητής καταλήγει ότι η έρευνα έδειξε πως η τακτική κατανάλωση προβιοτικού τυριού μπορεί να βοηθήσει στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού και η περίληψη του σε τακτική διατροφή μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της αντίδρασης του ανοσοποιητικού στους ηλικιωμένους ώστε να βελτιώσουν την αντίδραση σε εξωτερικές προκλήσεις.
Πηγές: ‘FEMS Immunology & Medical Microbiology’, www.iatronet.gr

Η έντονη άσκηση εμποδίζει τον θάνατο των κυττάρων

Η κοπιώδης άσκηση φαίνεται πως σταματά τον φυσιολογικό θάνατο των κυττάρων του οργανισμού, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα κύτταρα ανθρώπων που μόλις είχαν τρέξει μαραθώνιο δεν εισήλθαν σε απόπτωση-τον φυσιολογικό θάνατο των κυττάρων.
Η επικεφαλής της έρευνας, Gabriella Marfe, από το πανεπιστήμιο της Ρώμης, δήλωσε ότι η απόπτωση αποτελεί φυσιολογικό μηχανισμό που εξαρτάται από ποικιλία σημάτων, πολλά από τα οποία μπορεί να επηρεαστούν από την έντονη άσκηση. Η έρευνα έδειξε για πρώτη φορά ότι η άσκηση επηρεάζει την έκφραση των πρωτεϊνών της οικογένειας σιρτουίνης, που μπορεί να είναι σημαντικοί ρυθμιστές της άσκησης.
Η Marfe έλαβε δείγμα αίματος από 10 άντρες αθλητές που έλαβαν μέρος σε αγώνα 42 χιλιομέτρων και ανακάλυψε μια αλλαγή στην ισορροπία μεταξύ της έκφρασης γονιδίων απόπτωσης πριν και μετά τον αγώνα.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι πρωτεΐνες της οικογένειας σιρτουίνης μπορεί ενδεχομένως να παίζουν προστατευτικό ρόλο στην πρόληψη κυτταρικού θανάτου μέσω της άσκησης,
Αν δεν έχετε προπονηθεί να είστε προσεκτικοί όταν βγείτε για τρέξιμο, δήλωσε η Marfe. Οι αγύμναστοι ερασιτέχνες αθλητές συχνά ασκούνται έντονα χωρίς καθοδήγηση από επαγγελματία. Τέτοια εξαντλητική και έντονη άσκηση μπορεί να αποβεί βλαβερή για την υγεία, δήλωσε η ερευνήτρια. Για να πετύχει κάποιος ωφέλιμα αποτελέσματα οι ερευνητές συνιστούν η άσκηση να αποτελεί μέρος μακροχρόνιου προγράμματος, με ιατρική συμβουλή και επίβλεψη από ειδικό.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ‘BMC Physiology.’
Πηγή: www.iatronet.gr

Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

Τι είναι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα παρασκευάζονται από ουσίες που προέρχονται από τη φύση (φυτικής, ορυκτής και σπανίως ζωικής προέλευσης) με φυσικό τρόπο (μία διαδικασία διαδοχικών αραιώσεων και δονήσεων του αρχικού διαλύματος της συγκεκριμένης ουσίας), τα χαρακτηριστικά των οποίων έχουν πλήρως περιγραφεί και ελεγχθεί μέσα από προσεκτικές αποδείξεις πάνω σε ανθρώπους.
Η παρασκευή και η κυκλοφορία τους είναι επίσημα κατοχυρωμένες από την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία (κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22/9/1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας από 1/1/1994 που ακολούθησε).

Με ποιο τρόπο ενεργούν;
Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα ενεργούν σε ολόκληρο τον οργανισμό και ενισχύουν τον αμυντικό του μηχανισμό, με αποτέλεσμα τη θεραπεία και την ανανέωση συνολικά του ασθενή.

Μήπως είναι επικίνδυνα;
Ποτέ και σε καμία περίπτωση δεν είναι επικίνδυνα, ούτε έχουν καμία από τις παρενέργειες των χημικών φαρμάκων. Ο λόγος είναι ότι κατά τη διαδικασία παρασκευής τους έχουν αραιωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να έχει καταργηθεί οποιαδήποτε πιθανότητα παρενέργειας τους, ενώ αντίθετα έχει ενεργοποιηθεί η θεραπευτική τους δράση. Γι` αυτό άλλωστε είναι παντελώς ακίνδυνα για όλες τις ηλικίες (βρέφη, υπερήλικες) και σε όλες τις ιδιαίτερες καταστάσεις του οργανισμού όπου άλλα φάρμακα θεωρούνται επικίνδυνα, όπως εγκυμοσύνη, γαλουχία, κλπ.

Μήπως τα συνηθίζει ο οργανισμός ή εθίζεται σε αυτά;
Όχι, γιατί η δράση τους είναι αποκλειστικά ενεργειακή και ποτέ χημική.
Τι πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της ομοιοπαθητικής θεραπείας;
Πρέπει να αποφεύγονται ουσίες που μπορούν να αντιδοτήσουν τη δράση του ομοιοπαθητικού φαρμάκου, όπως: Καφές, αναψυκτικά, φάρμακα, καλλυντικά και τροφές που περιέχουν καφεΐνη. Καμφορά, ναφθαλίνη, ευγενόλη (γαρυφαλέλαιο) και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις μενθόλη, χαμομήλι κ.λ.π. Ο ασθενής πρέπει να επικοινωνήσει με το θεράποντα ομοιοπαθητικό ιατρό, αν του συσταθεί η χρήση σκευασμάτων αντιβιοτικών, κορτικοστεροειδών, ορμονικών.

Σε ποιες ασθένειες ενδείκνυται; Σε ποιους ασθενείς μπορεί να εφαρμοστεί;
Το θεραπευτικό φάσμα της Ομοιοπαθητικής Ιατρικής είναι ευρύτατο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποτελεί πανάκεια για κάθε νόσο. Εφαρμόζεται σε όλες τις παθήσεις, εκτός απ' αυτές που αναμφισβήτητα απαιτούν χειρουργική επέμβαση και σε βαριές μη αναστρέψιμες παθολογοανατομικές βλάβες.
Όμως και στη χειρουργική μπορεί να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια. Π.χ., σε ένα κάταγμα, παράλληλα με τη χειρουργική αντιμετώπιση, ο ασθενής μπορεί να πάρει ομοιοπαθητικά φάρμακα ώστε το οστό να «δέσει» πιο γρήγορα. Επίσης, πριν και μετά από μια χειρουργική επέμβαση, μπορεί να χορηγηθούν ομοιοπαθητικά φάρμακα, τα οποία βοηθούν σημαντικά στην επούλωση του τραύματος και τη μείωση του πόνου.
Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα επιδρούν θετικά σε πολλές νοσολογικές καταστάσεις στα διάφορα συστήματα του οργανισμού, είτε πρόκειται για ασθένειες σωματικές (πεπτικού, αναπνευστικού, κυκλοφορικού, δέρματος κλπ), είτε ψυχικές (αγχώδεις εκδηλώσεις, διαταραχές συναισθήματος, συμπεριφοράς, ύπνου κλπ). Αποτελεσματική είναι η Ομοιοπαθητική τόσο σε χρόνιες όσο και οξείες νόσους.
Εφαρμόζεται με επιτυχία όχι μόνο σε ενηλίκους, αλλά και σε άτομα γεροντικής ηλικίας και παιδιά ανεξαρτήτως ηλικίας. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι για την ομοιοπαθητική δεν υπάρχουν ασθένειες, αλλά ασθενείς. Αυτό προκύπτει από το ότι στην Ομοιοπαθητική ο πάσχων αντιμετωπίζεται ως μια αδιαίρετη ενότητα αλληλοεπηρεαζόμενων ψυχικών, διανοητικών και σωματικών λειτουργιών και όχι σαν τα διαφορετικά τμήματα μιας μηχανής.
Με την Ομοιοπαθητική συνήθως βελτιώνεται συνολικά ο πάσχων οργανισμός και όχι μόνο το σύμπτωμα που οδήγησε τον ασθενή στον ιατρό. Γι' αυτό και πολλές φορές δεν έχει νόημα η ερώτηση «έχετε φάρμακο για την τάδε νόσο;».
Τέλος, η Ομοιοπαθητική μπορεί να προσφέρει σημαντική βοήθεια σε επείγουσες καταστάσεις (κρίση άσθματος, αλλεργικές αντιδράσεις κλπ), όπου η δράση του ομοιοπαθητικού φαρμάκου είναι πολύ γρήγορη και αποτελεσματική.
Η έγκυρη πρόγνωση για το σύνολο των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο συγκεκριμένος ασθενής μπορεί να γίνει μόνο από το θεράποντα ομοιοπαθητικό ιατρό.

Κυριακή, 16 Μαΐου 2010

Ρευματοειδής αρθρίτιδα

Περίπου 80.000 - 100.000 άτομα πάσχουν από ρευματικά νοσήματα στην Ελλάδα, ενώ σχεδόν 1 στους 2 αναγκάζεται να εγκαταλείψει την εργασία του κατά την πρώτη δεκαετία της νόσου στις ηλικίες μεταξύ 19 – 65 ετών. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, με την εμφάνιση νέων βιολογικών φαρμάκων, έχει βελτιωθεί πολύ η ποιότητα ζωής των ασθενών
Η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, η Ψωριασική Αρθρίτιδα, η Αγκυλοποιητική Σπονδυλαρθρίτιδα και η Νεανική Αρθρίτιδα αποτελούν μορφές αρθρίτιδας που προσβάλλουν τις αρθρώσεις. Κοινό χαρακτηριστικό των παραπάνω νοσημάτων είναι η δημιουργία φλεγμονών στις αρθρώσεις, οι οποίες δημιουργούνται επειδή το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται «κατά λάθος» στα κύτταρα εκείνα που τις προστατεύουν και τις υποστηρίζουν.

Τελικά η φλεγμονή αυτή οδηγεί σε διάβρωση των οστών και παραμόρφωση των αρθρώσεων με αποτέλεσμα ο ασθενής να μην μπορεί να πραγματοποιήσει καθημερινές κινήσεις και να αυτοεξυπηρετηθεί. Έτσι, αν κάποιος παρατηρήσει διόγκωση ή και πόνο στις αρθρώσεις π.χ στα δύο γόνατα, ερυθρότητα και παρατεταμένη δυσκαμψία κυρίως το πρωί, αλλά και εξανθήματα στο δέρμα, θα πρέπει να φτάσει στον ρευματολόγο, γιατί πιθανόν να έχει ήδη αρκετές από τις αρθρώσεις του προσβεβλημένες και ίσως οι βλάβες αυτές να είναι μόνιμες.

Υπάρχουν όμως πολύ καλά νέα. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, με την εμφάνιση νέων βιολογικών φαρμάκων, έχει βελτιωθεί πολύ η ποιότητα ζωής των ασθενών, ενώ τα νοσήματα μπορούν να τεθούν υπό έλεγχο σε τέτοιο βαθμό, ώστε να ανασταλούν οι καταστροφικές σωματικές συνέπειες και κακώσεις. Κατάκτηση που κάνει το πρόσφατο παρελθόν να ανήκει πραγματικά στον προηγούμενο αιώνα. Διότι στο παρελθόν η διάγνωση των νοσημάτων ήταν ταυτόσημη όχι μόνο με δυσκολία στην κίνηση αλλά και με αναπηρία.

Χρειάζεται όμως προσοχή και σοβαρός έλεγχος γιατί δεν ταιριάζουν όλες οι θεραπείες σε όλους τους ασθενείς. Επιβάλλεται λοιπόν έγκαιρη διάγνωση της νόσου αλλά και μια σωστή και συστηματική αγωγή από τον ειδικό γιατρό, ώστε οι ασθενείς να μπορούν να ζήσουν μια απόλυτα φυσιολογική ζωή.

Το να ζεις με μια χρόνια και απρόβλεπτη ασθένεια είναι σίγουρα δύσκολο. Ο ρόλος της οικογένειας ευτυχώς στην Ελλάδα είναι ενεργός- είναι πολύ σημαντικός για την καλή ψυχική υγεία του ασθενή ιδιαίτερα στις περιόδους όπου υπάρχει έξαρση της ασθένειας. Η κατανόηση της ασθένειας, η σωστή πληροφόρηση και γιατί όχι η καλή αίσθηση του χιούμορ, μπορούν να είναι οι καλύτεροι συνοδοιπόροι σε αυτή τη μακροχρόνια νόσο.
Πηγή: www.iatro.gr

Τι είναι η ουρολοίμωξη

Η παρουσία μικροοργανισμών στα ούρα μπορεί να είναι με ή χωρίς συμπτώματα. Σε περίπτωση που ένας μικροοργανισμός υπερβαίνει σε ποσότητα τις 100000 ανά ml φρέσκου δείγματος ούρων , μιλάμε για ουρολοίμωξη. Αν το μικρόβιο εντοπίζεται στην ουρήθρα, έχουμε ουρηθρίτιδα, αν εντοπίζεται στην ουροδόχο κύστη-κυστίτιδα, στον προστάτη-προστατίτιδα και στη νεφρική πύελο-πυελονεφρίτιδα.
Πηγή: www.iatro.gr

Σάββατο, 15 Μαΐου 2010

Τα τριγλυκερίδια ίσως προάγουν την εκδήλωση καρδιοπάθειας

Λονδίνο: Ένα είδος λιπιδίου του αίματος, διαφορετικό από την χοληστερόλη, ίσως παίζει βασικό ρόλο στην καρδιακή νόσο, σύμφωνα με στοιχεία βρετανικής μελέτης που δημοσιεύονται στο The Lancet.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ με επικεφαλής τον Δρ Ναντιμ Σαρβαρ μελέτησαν τoν ρόλο των τριγλυκεριδίων, που παράγονται από το ήπαρ και προέρχονται από τα τρόφιμα όπως το κρέας και τα γαλακτοκομικά.
Ανέλυσαν το προφίλ 350.000 ατόμων από 101 παλαιότερες μελέτες και διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν υψηλότερα επίπεδα τριγλυκεριδίων, ήταν πιθανότερο να έχουν εκδηλώσει καρδιακή νόσο.
Η ανάλυση επικεντρώθηκε σε ένα συγκεκριμένο γονίδιο, το οποίο είναι γνωστό για την επιρροή που αρκεί στα επίπεδα των τριγλυκεριδίων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι παλαιότερη μελέτη επί του ιδίου θέματος δεν είχε καταλήξει σε συμπέρασμα.
Αλλά η παρούσα μελέτη διαπιστώνει ότι εκείνοι που είναι φορείς μιας συγκεκριμένης γονιδιακής μετάλλαξης που ενισχύσει τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων έχουν 18% μεγαλύτερο κίνδυνο καρδιακής νόσου, από όσους δεν είναι φορείς.
Αρα ίσως τα τριγλυκερίδια να προκαλούν την καρδιακή νόσο κατά κάποιο τρόπο, αν και η έρευνα πρέπει να συνεχιστεί και να αποσαφηνιστεί κατά πόσο η μείωση των επίπεδων των τριγλυκεριδίων είναι ικανή να μειώσει τον κίνδυνο καρδιοπάθειας.
Πηγή: doctors.in.gr

Tι είναι η Ομοιοπαθητική Ιατρική

H Ομοιοπαθητική είναι ένα φυσικό σύστημα θεραπευτικής ιατρικής που καλύπτει μια μεγάλη ποικιλία από ασθένειες.
H Ομοιοπαθητική βασίζεται σε δύο βασικές αρχές: Το νόμο των ομοίων και την απειροελάχιστη δόση.

Νόμος των ομοίων. Αντί να θεωρεί τα συμπτώματα μιας νόσου σαν ανεπιθύμητα, η ομοιοπαθητική τα βλέπει σαν προσπάθεια του οργανισμού να αυτοθεραπευτεί. Γι' αυτό αντί να καταπιέζουν τα συμπτώματα οι ομοιοπαθητικοί γιατροί χορηγούν φάρμακα που σε έναν υγιή οργανισμό θα δημιουργούσαν τα ίδια συμπτώματα (τα συμπτώματα, όχι την νόσο) ώστε με τον τρόπο αυτό να διεγείρουν ακόμα περισσότερο τις θεραπευτικές δυνάμεις του ίδιου του οργανισμού.

Απειροελάχιστη δόση. H ομοιοπαθητική θεωρείται επίσης μια φαρμακευτική επιστήμη. Οι ουσίες που χρησιμοποιεί η Ομοιοπαθητική προέρχονται από φυτά, ορυκτά, ζώα, ή χημικές ουσίες που έχουν προσεκτικά διαλυθεί σε αλκοόλ ή νερό ώστε να φθάσουν σε μια δόση που αντιστοιχεί στο ένα μέρος προς ένα εκατομμύριο. Kόκκοι ζάχαρης εμποτίζονται με το διάλυμα και χορηγούνται στον ασθενή.
H ομοιοπαθητική θεραπεία εστιάζεται στη συνολική εικόνα των συμπτωμάτων του ασθενούς και όχι μόνο στην εικόνα της νόσου από την οποία πάσχει. Αυτό σημαίνει ότι δύο άτομα που έχουν την ίδια αρρώστια μπορεί να χρειάζονται δύο διαφορετικά ομοιοπαθητικά φάρμακα και θεραπευτικά σχήματα. Γιατί κάθε άτομο αντιμετωπίζεται σαν ένα σύνολο και όχι σαν τα διαφορετικά τμήματα μιας μηχανής.

Σχετικά με τον Δρ Samuel Hahnemann
O Δρ. Samuel Christian Frederic Hahnemann γεννήθηκε το 1755 στο Meissen, Saxony στη Γερμανία.
Δημιούργησε τις βασικές αρχές της επιστήμης που ονόμασε "ομοιοπαθητική" από τις Ελληνικές λέξεις "όμοιο" και "πάθος".
Επίσης θεωρείται ο πατέρας της πειραματικής φαρμακολογίας γιατί ήταν ο πρώτος επιστήμονας που παρασκεύασε φάρμακα με έναν ειδικό τρόπο: ελέγχοντας τα σε υγιείς ανθρώπους για να προσδιορίσει με ποιον τρόπο δρούσαν θεραπευτικά. Πριν από τον Hahnemann τα φάρμακα δίνονταν με βάση διάφορες θεωρίες και χωρίς πειραματική επαλήθευση.
O Δρ. Hahnemann χρησιμοποίησε το θεραπευτικό νόμο που έγινε γνωστός με τη φράση: "Similia Similibus Curentur" ("τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια."). Είναι ο πρόγονος πολλών σύγχρονων θεραπευτικών μεθόδων και είχε θεραπεύσει χιλιάδες δύσκολες και χρόνιες ασθένειες σε όλη την Ευρώπη που οι άλλοι γιατροί θεωρούσαν αθεράπευτες. Έτσι έγινε τόσο διάσημος που πολλοί γιατροί από την Ευρώπη και την Αμερική ήρθαν κοντά του για να εκπαιδευτούν στην Ομοιοπαθητική.

Τι είναι η "Κλασική" Ομοιοπαθητική και σε τι διαφέρει από τη "μοντέρνα" Ομοιοπαθητική;
H Κλασική Ομοιοπαθητική είναι ο τύπος της Ομοιοπαθητικής που διδάχτηκε από τον ιδρυτή της τον Δρ. Hahnemann. O Δρ. Hahnemann υποστήριζε ότι σε μια δεδομένη στιγμή μόνο ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο έπρεπε να χορηγείται στον ασθενή, αυτό που είχε τη μεγαλύτερη ομοιότητα με τα συμπτώματα της νόσου. H διαδικασία να ανακαλύψει κανείς το σωστό ομοιοπαθητικό φάρμακο είναι πολύ κουραστική και απαιτεί μεγάλη έρευνα εκ μέρους του θεράποντος γιατρού. Αλλά τα θεραπευτικά αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά και πολύ ικανοποιητικά. Αν αυτό το μοναδικό κατάλληλο για τον ασθενή φάρμακο δε βρεθεί, τότε δεν υπάρχει θετικό αποτέλεσμα ή υπάρχει μόνο μια πολύ μικρή βελτίωση της κατάστασης του. Έτσι αρκετοί Ομοιοπαθητικοί γιατροί που δεν ξέρουν ποιό είναι το κατάλληλο φάρμακο που πρέπει να χορηγήσουν ή δεν έχουν το χρόνο να πάρουν ένα λεπτομερές ιστορικό, να το μελετήσουν και να κάνουν την ανάλογη έρευνα, μπορεί να χορηγούν τρία, τέσσερα και μέχρι είκοσι διαφορετικά φάρμακα συγχρόνως, ελπίζοντας ότι το κατάλληλο φάρμακο θα συμπεριλαμβάνεται μέσα σ αυτά. Αυτή είναι η μη κλασική μορφή Ομοιοπαθητικής και φυσικά δε δίνει τα θεραπευτικά αποτελέσματα που δίνει η Kλασική Ομοιοπαθητική.